У ҳам ўз вақтида бир подшоҳдур

У ҳам ўз вақтида бир подшоҳдур
У ҳам ўз вақтида бир подшоҳдур


Камол Хўжандий барча замондошлари ва ўзидан кейин яшаган шер аҳли қаторида Соҳибқирон ва Ҳазрат Навоийнинг ҳам меҳрини қозонган эди.
Хожа Камолиддин Абу Аҳмад Муҳаммад Хўжандий форсийзабон шоирлар орасида ўз номи, тили ва услуби билан ўчмас из қолдирган. 1321 йилда Хўжанд шаҳрида таваллуд топган шиор кейинчалик адабиётда Камол Хўжандий номи билан шуҳрат қозонган.
Шаҳарлар ва сафарлар

У дастлабки талимни она шаҳрида олгач, билимини чуқурлаштириш учун Самарқандга йўл олади. Бу ерда илм ва адабиёт аҳли билан яқин алоқада бўлади. Шоирларнинг анжуманларида қатнашади. Тошкентда ҳам бир муддат яшаб, илм олади. Кейин ҳаж зиёратига йўл олади. Сафар асносида бироз вақт Хоразмда тўхтаб ўтади.

Ҳаж амалларини бажариб, орттга қайтаётганда у Табризда қолади. Малум сабабларга кўра, шу ерда яшаб қолади. У аввал Табризнинг Абдуллоҳ Жуббачи маҳалласида яшайди. Тез орада у шаҳарда шоир, мутасаввиф, пири муршид сифатида шуҳрат қозонади. Бундан хабар топган Жалойирлар давлати ҳукмдори Султон Ҳусайн уни зиёрат қилгани келади. Волиёнкўҳ мавзесида шоир учун боғ, ҳовли ва хонақоҳ қурдиради.


Шоирнинг Табриздаги осуда ҳаёти 1385 йилда якун топади. Ўша йили Олтин Ўрта хони Тўхтамишхон Амир Темур салтанатига тобе бўлган Табризга ҳужум қилади. У жуда кўп асирлар билан бирга Камол Хўжандийни ҳам ўз пойтахти Сарой шаҳрига олиб кетади. Хожа Камол Хўжандий афтидан Саройда унча ёмон яшамагани ушбу шеридан ҳам яққол кўринади:
Бўстонест Сарой аз гили он рўй, Камол,
Ба Сарой омадӣ, эй булбули хушгў, бисарой.

(Сарой унинг юзи файзидан бўстонга айлаймиш, Камол, Саройга келдинг, эй хушовоз булбул, куйла) Бироқ у Табризга ҳам қаттиқ боғланиб қолганди. Бу шаҳарга қайтиш орзуси уни тарк этмаганди.
Табриз маро ба жои жон хоҳад буд,
Пайвасти маро вирди забон хоҳад буд,
(Табриз ки жон ӯрнида жоним бўлгай,
Шаҳду шакару вирди забоним бўлгай).
Камтарин шоирнинг камоли

Орадан 11 йил ўтиб, 1396 йилда Соҳибқирон Амир Темур Дарбанддан қайтишда Тўхтамишхонни жазолаш учун Саройга ҳужум қилади. Кейин Камол Хўжандийни ҳам банддан озод қилиб, Табризга олиб кетади. Хўжандий буюк саркарданинг бу марҳаматидан миннатдор бўлгани унинг бир қасидасида ҳам яққол кўзга ташланади:
Камол, ул дам, ки ёронлар ила ўзни яқин кўрсанг, Дегил: "Бу давлатим топдим, шаҳи соҳибқирон кўрдим.”

Шоир шундан сўнг ўзининг Волиёнкўҳдаги манзилида яшай бошлади. У Табриздан ярим фарсах (8 километр) узоқликдаги уйи ва боғини шундай тавсиф этганди:
Ҳақ таоло биҳиштидин Табриз, Қадар масофа ярим фарсаҳдур.

Камол қайси юртда бўлмасин, ўз она юрти Хўжандни, унга талим берган, вояга етказган Мовароуннаҳрни, азим Самақарндни унутмади. Ўзининг хўжандлик эканидан фахрланиб юрди. У уч матладан иборат бир қасидасида шундай ёзади:
Бу шер Хўжанд тоғи янглиғ, Сероб эмиш, баланду маҳкам.

Манбаларга кўра, Камол Хўжандий ўта тақводор, покдомон, камтарин, хушчақчақ, хирсу тамадан йироқ киши бўлган. У фақат ижод, илм ва ибодатга берилган бўлиб, бирор ҳукмдор ёки давлатманд кишининг эшигига бош эгиб бормаган. Буни шоирнинг кўпгина шерларида ҳам кўриш мумкин.
Камол шоҳлардин ўзни тутди холи, У ҳам ўз вақтида бир подшодур.

Шоир 1400 йилда дунёда кўз юмади. У Волиёнкўҳ мавзесидаги ўз боғида дафн этилади. Бу маскан ҳозир ҳам "Шайх Камол мозори” номи билан аталади.
Навоийнинг этибори ва этирофи

Камол Хўжандий ижоди ўзбек мумтоз адабиётига ҳам катта тасир ўтказган. Унинг кўплаб шерлари ўзбекчага таржима қилинган. Буюк мутафаккир Мир Алишер Навоий "Мажолис-ун-нафоис” тазкирасида Камол Хўжандийнинг ушбу байтини келтириб ўтган:
Рўзи қисмат ҳар касе аз айш бахши худ ситонд, Ғайри зоҳид к-ў риёзатҳо кашиду хушк монд.

(Қисмат куни (насиба тақсим этиладиган кун) зоҳиддан бошқа ҳар ким ўзига бахшида қилинган айшни олди; у эса не чоғлик машаққат чекмасин қуруқ қолди.)

Ҳазрат Навоий "Девони Фоний”даги тўртта ғазални айнан Камол Хўжайндийга жавоб тарзида ёзган. Шайх Камол Хўжандий ижодиёти мингга яқин ғазал, шунингдек, қасида, муаммо, қита ва рубоийларни ўз ичига олади. Бугунги кунга қадар шоирнинг 7500 байтдан ортиқ шерий мероси бизгача етиб келган.

Бугун шоирнинг она шаҳри Хўжандда унинг номи билан аталадиган маданият ва истироҳат боғи, драма театри фаолият кўрсатмоқда. Камол Хўжандий истироҳат боғи ичида шоирнинг уй-музейи қадимий, миллий услубда қурилган бӯлиб, бу маскан шаҳар аҳолиси ва меҳмонларнинг зиёратгоҳига айланган. Бундан ташқари, бу боғда етти метрли Камол Хўжандийни ҳайкали ўрнатилган ҳамда унинг рамзий мақбараси бунёд этилган. 

Ажойиб хикоя...

Кунларнинг бирида, устоз биринчи синф укувчиларига савол берди: “Айтингларчи келажакда ким булишни хохлайсизлар?”......

АКАМГА МАКТУБ: КЕЧИККАН ХИЗМАТ

Ижтимоий тармоқдан «Жамшид Мўминов сизга дўстлик таклиф қиляпти» деган хабар келди. Виртуал хизматларнинг ўзи кишиларга яшаш, ўқиш, иш жойи-ю, ҳудудига қараб «дўст» танлаб бериши одатий ҳолга айланиб қолгани учун бундай хабарларга кўпда этибор қаратмай қўйганмиз. Шунинг учун бўлса керак, аввалига этибор қилмадим. Кейин юрагим орзиқиб кетди. Акамни...

Мадат бер, Аллох

–Дада, ойим нимага уйгонмаяптилар? Жажжи болакайнинг саволи шундок хам сикилиб турган дадасининг юрагини езди. Оглини тиззасига отказди-да, пешонасидан опди. –”Оглим ойинг, роса чарчаган. Енди бир-неча кун ухлаб, яхшилаб дам олиши керак”...

Ҳикоя: Алвасти келин

Кеч кириб, осмонда тўлин ой пайдо бўлди. Унинг юзидаги қора доғлари одамларга янада аниқроқ кўринарди айни дам. Ҳаво совуқ. Базида гувиллаб шамол ҳам эсиб қолади. Бу қишнинг таниш манзараси. Аммо кўпчилик кутаётган қордан ҳали дарак йўқ…...

Ночор ота ва тиланчи

Камбағал ишчи бир куни ишдан ҳайдалди Бошқа даромади бўлмагани учун болалари уч кун овқатсиз, нонсиз қолди. У одам иш қидириб қаёққа борса, "иш йўқ” деб эшикни юзига ёпишди. Устма-уст уч кун қорни оч қолган болаларнинг хархашаси онанинг юрагини эзиб юборди. Чорасизлик билан турмуш ўртоғига: "Кўряпсизми болаларни?...

Ифторликкача... (​Хайотий воrеа)

Беихтийор тамшанди. Тили танглайига зулукдек йопишиб, харакатсиз тохтади. Лабини яламокчи болганди, огзига курук, дагал, когоздек шикирлаган нарса илинди. Ютинганди, димогида хам намлик сезмади. «Кун бойи куйошда юрдим, — ойлади у гошт бозорига умид билан кирайотганида. — Тинкам куриб кетганга охшайди. Тик ойокда юраверсанг, чарчаганингни...

“Дод”ламаган “Нокобил огил” хакида

Кунларнинг бирида енг якин достларимдан бирининг отаси оламдан отди. Жаназа болди, тумонот одам йигилди. Достимнинг оиласи тумандаги машхур оилалардан бири еканлиги сабабли йигинда коплаб кишиларни учратиш мумкин еди.  Махаллада тазияда катнашмаган одам колмади. Хамма-хамма оша жойда топланган еди....

АЧЧИҚ УСТИДА ОИЛАМНИ БАРБОД ҚИЛДИМ…

Тўртинчи қаватга қўлимдаги оғир сумкаларим билан зўрға кўтарилдим. Уйда ҳам тикиш қилмасам, рўзғор тебратишим қийин бўлиб кетаяпти. Эшикка ёпиштирилган қоғозга кўзим тушиб эса уф тортдим. Яна нимадан қанча қарз эканман?...

Ахдга вафо

Умар ибн Ал-Хаттоб даврларида у кишининг хузурларига уч киши мискин бир йигит билан кириб шундай дейишди: - Эй, муминлар амири, мана бу йигитдан биз учун касос олишингизни сураймиз, сабаби бу инсон бизни отамизни улдирди......

“Йош жазманнинг касофати...

Бу оилани узок йиллардан бери биламан. Адашмасам, улар турмуш курган кунданок жанжаллашишни бошлашган еди. Аммо хар гал бу жанжаллар даханаки сокиш-у йенгил хакоратлар билан якун топарди. Охири ажралишди хам. Афсуски, шундан кейинги жанжал икковлари учун хам кимматга тушди…...

Фикр қўшиш