Ҳаёт лавҳалари

Ҳаёт лавҳалари
Ҳаёт лавҳалари


Биринчи лавҳа

Ёшим йигирмада, аниқ биламан. Ўн ёшлигимда онам вафот этган... Бу ерга келганимда, ўн еттида эдим, ҳисоблаб чиққанман: ҳар йили биттадан палма кўчати ўтқазганман. Бу ерга келганимга уч йил бўлди. Буни отамнинг ташрифидан биламан: ҳар рамазон ойида у мени кўргани келарди, уч марта келди...

Иккинчи лавҳа

Бугун арафа. Байрам — эртага. Биномиз безатиляпти, байрам учун эмас, инспектор келади…

Мен қоғоз-қалам сўрадим, узундан-узоқ хат ёзмоқчиман… онамга, кейин табрикнома ҳам… Беришмади… Шикоятнома ёзиб, инспекторга беради, деб қўрқишди… Қотиб-қотиб кулдим, ахир мен ёзишни билмайман-ку…

Бошқа лавҳа


Амалдорга қараб туриб, қорнимни чангаллаб кулдим: гердайган, ўзини басавлат тутади… Санитарлар икки ёнига сафланиб олишган… Менга яқинлашганда, бош шифокор унинг қулоғига: "У хавфли!” деб шивирлади… Эшитиб қолдим!

Мен унинг абайясига[1] қўл чўздим… У ўзича кулган бўлиб:

– Нима истайсан? – деб сўради.

– Абайянгизни ушлаб кўрмоқчиман…

– Нега?

Берироқ келишини сўраб, аста шивирладим:

– Қанча пулга арзишини чамалаб кўрмоқчиман… Қишлоғимдаги болаларга ширинлик жўнатишга етармикин?

У мийиғида кулиб, ташқарилади... Бош шифокор бақрайганча, қўрқувдан қалт-қалт титрарди…

Сўнгги лавҳа

Бош шифокор… Унинг турқ-атворидан кулгим қистайди… Афти башараси шилинган… Буни мен қилдим… тирноқларим билан ўйволдим… У ғуруримни синдирмоқчи бўлди… Мен эса унинг бурнини синдирмоқчи бўлдим… бўлмади… Фақат башарасини ўзининг қонига бўяганим қолди…

Кичкина лавҳа

Санитар аёл менга овқат олиб келди. Лекин мен ҳеч нарса сўрамагандим. У менга:

– Гўштни қўшнимнинг итига бердим… роса оч экан… – деди.

– Тўғри қилибсиз, ит шунга муносиб…

Ибратли лавҳа

Ҳамшира, одатдагидек, эмлагани келиб турибди… Қўлида шприц, лекин қўлимга игна санчмайди: суюқликни бошқа бир шишачага тўкиб, кўксига яшириб олиб кетади… Менга барибир… Тўғри. шундан кейин чексиз фазоларга учаман… аммо кейин қоронғуликка қайтиб, бошим зирқираб оғрийди…

Ҳамширага:

– Менга палма тиканларидан келтириб бер… – дедим.

– Нега? – деб сўради у лоқайдлик билан.

– Қорним қаппайиб қолмаслиги учун тўшагимга ғов ясайман…

Унинг қорнини ушлаб кўрдим… Чуқур хўрсиниб, ҳамшира ўрнидан турди-да, халатини тўғрилаб, чиқиб кетди…

Дилсиёҳ лавҳа

Бир куни отам менга билагузук сотиб олиб берди. Ўзимда йўқ хурсанд бўлиб, дугоналаримга кўрсатдим. Ўгай онам ўзига маржон, узук, бир қанча билагузук сотиб олди… Менга нима?! Отамнинг бойиб кеганига суюндим, холос.

Маржонимда қуёш нурлари товланаётганига маҳлиё бўлиб ўтиргандим. Бирдан ваҳимали гумбур-гумбур эшитилди: каттакон мошина боғимизни вайрон қилаётган экан, палмаларимга аста-секин яқинлашяпти… Чинқирганча, чопиб бориб, мошинанинг олдига ўтириб олдим… Ўгай онам қўлимдан судраб:

– Боғни сотдик. Бу ерга кўча тушади… – деди.

Мен унинг сочларини юлиб, юзига чанг солдим…

– Бу билагузугинг қайси пулга келганини биласанми ўзи?!

Билагузукни мошина тагига ташладим… Кейин… мени шу ёққа олиб келишди.

Яна бир сўнгги лавҳа

Фаррош менга:

– Сен ҳақингда газетада ёзишибди… – деди.

– Нега?

– Инспектор қишлоғингдаги болаларга ширинликлар жўнатибди…

– Хурсанд бўлишибдими?

– Ҳа! Улар миннатдор бўлиб телеграмма юборишибди… инспекторга…

Оила фожиаси: Аёлидан пул оладиган эр ва барча нарсани муҳайё қилиб фарзандидан меҳр кутаётган ота…

…Анча йиллар муқаддам бир таниш савдогар аёл билан суҳбатлашгандим. – Авваллари эримга пулни қанча сўраса, санамай бераверардим. Ҳозир қачон, қанча олди, ҳаммасини дафтарга ёзиб қўяман, – деганди у қўлларини белига тираб, мамнун оҳангда. – Ўғлим ҳам отасининг гапларига терс жавоб қилиб: «Менга пул керак бўлса доим онам беради, сиз нега пул топишни...

ЎТМИШНИНГ ЭШИГИНИ ЁПМАНГ!

— Ойи, мен қаердан пайдо бўлганман? — Умиджон ойисининг оёқларига осилди. — Сенми? — Зулайҳо газета ўқиб ўтирган эри томонга қаради, ўғлининг саволидан Ботир ҳам ҳушёр тортди. — Сени катта, чиройли уйдан олиб келганмиз. У ерда болалар кў-ў-ўп эди, сен уларнинг ичида энг ёқимтойи эдинг! Даданг билан сени кўрдиг-у, шу заҳоти яхши кўриб қолдик! —...

КУТИЛМАГАН УЧРАШУВ

Уфқ оқара бошлаганда, тонги сабо ҳали уйғонмаган танага оромбаҳш хузур ато этаётганда Тошкент махаллалари кўчаларидан таралаётган турли хил шовқинлар, овозлар ва ўзига хос шаҳарнинг уйғонаётганини билдирувчи ифорларни ҳеч нарса билан тарифлаб бўлмайди. Қадрдон шаҳрингнинг кўҳна тарихига ўзингни дахлдор ҳис этиш, эндигина тандирдан узилган ноннинг,...

КЎРДИК

КЎРДИК... Хамма  нарсангизни  селфи  қилиб  жойлабсиз... - Кўрдик, анвойи таомлар ебсиз.  Қанча инсонлар бир бурда нонга зор. - Уйингиз ҳашаматли экан.  Қанча инсонларнинг ўз уйи йўқ ёки ижара ҳақини тўлолмаяпти....

Қорли йўл (Ҳикоя)

Жулдурвоқи ёқали, йўл-йўл пешбандли кенг кўйлакдаги она отхонадан отларни олиб чиқди. Йиллар унинг белини дол қилган, у бу ишлар учун энди кексайиб қолганди. Чеккага бориб тўхтади, жониворнинг қорнига аста шапатилаб, қозиққа боғлади; оғир-оғир нафас олиб, кўкка узоқ тикилиб қолди....

АҚЛНИНГ УСТУНЛИГИ

Бино қурилишида ишлаѐтган ѐшгина хизматчи барчадан устунлигини пеш қилиб, ўзидан кексароқ ишчининг устидан куларди. Кекса хизматчининг жонига тегди ва:...

Муҳаббатнинг ташрифи баҳор...

«Ҳамма ишонса ҳам, мен бу гапларга ишонмасдим... Эрим дом-дараксиз йўқолган бўлса-да, уни Суриядаги жангарилар сафида тасаввур қилолмайман. Йўқ, бундай бўлиши мумкин эмас. У мени, бизни севади, юрагида муҳаббати бор инсон эса ҳақ йўлдан адашмайди...» Қўлимдаги мактуб айни шундай сўзлар билан бошлаганди. ...

Кайтмайди...

Вакт топиб сайтга кирасиз, сиз севган профил учик... Кук чирок ёнишини интизорлик билан кутасиз, лекин уу йук......

КЕТМОНБОЗЛИК КУРБОНИ…

Якинда Тошкент вилояти Бостонлик туманидаги Газалкент шахарчасида икки еркак ортасида катта жанжал юзага келди. Улардан бири, мукаддам судлангани колидаги кетмон билан иккинчисинг бошига туширди. Жабрланувчи дархол касалхонага олиб кетилди. Афсуски, жарохат ота жиддий екан. Врачлар унинг хайотини саклаб кола олишмади. Жабрланувчи ертаси куни...

Ё хотининг билан ажрашасан, ё сени оқ қиламан!

Ёшликнинг ғайрат-шижоати инсоннинг дастини узун қилади. Айниқса, севиб қолса, ўзини ҳамма ишга қодирдек сезади, қўли ойга етгудек бўлади. Аммо оила қургач, рўзғор ташвиши елкасига тушгандан кейин шашти бироз пасайиб қолади. Раҳимжон ҳам ёшликнинг учқур отида, орзулар қанотида учиб юрганида, бир қизни севиб қолди...

Фикр қўшиш