Уста дурадгор йохуд сонгги иш (Хикоя)

Уста дурадгор йохуд сонгги иш (Хикоя)
Уста дурадгор йохуд сонгги иш (Хикоя)


Нафақа ёшига этган уста бир дурадгор иншоат мудирига нафақага чиқиш истаги, колган умрини турмуш ўртоғи билан оила даврасида ўтказиш нияти борлиги хақида сўз очди.
Узоқ йиллар давомида ширкатнинг равнақига ўз хиссасини қўшиб келаётган дурадгор яхши намунали, фахрли ходими бўлганлиги учун иншоат мудири ундан хеч айрилишни истамас эди ва унга охирги марта бир яхшилик қилишини сўраб, бир уйнинг қурилишида иштирок этишини илтимос қилди.

Уста хам унинг таклифини қабул қилди ва ишга киришиб кетди. Аммо у ишга кўнгилдан киришмаган эди. Унинг ишга кўнгилдан ёндашмаганлиги ишлатган малзамаларининг сифатсизлигидан, эшик-ром ва полларига ишлатилган ёғочларининг қуримаган хўл ёғочлигидан малум эди. Ишни тезроқ битириб нафақага чиқиш пайида бўлган уста узоқ йиллар ишлаб келган касбини шу холда якунлади.
Қурилиш битгач мудир уйни кўздан кечириш учун келибди ва уйнинг калитини уста дурадгорга узатиб «Бу уй сеники. Сенга бу уй биздан хадия» деди. Кутилмаган бу хадиядан уста хайратланиб лол бўлиб ўзини йўқотиб қўйиди. Қилган ишидан уялиб жуда хижолат қилар эди. Кошки уйнинг ўзиники бўлишини билганида эди ишга шундай ёндашмасмиди.

Бу холат бизларнинг хаётимизда хам бордир. Кун сайин ўз хаётимизни қуриб бормоқдамиз. Аммо кўпинча қўлимиздан келса хам, имкониятимиз бўла туриб жуда хам оз ғайрат кўрсатамиз. Натижада хайратга тушиб, лол қолиб ўзимиз қурган уйда яшашимизни тушуниб етамиз.
Агар имконият берилса қурган уйимизни кўнгилдан, бор кучимизни сарфлаб ўзгачароқ қилиб қуришга ғайрат қилар эдик. Афсуски бу лахзаларни қайтариб бўлмайди. Уста дурадгор сизсиз. Хар куни бир мих қоқасиз, бир тахта қўясиз ёки бир девор тиклайсиз.
Бир зот айтганидек «хаётингиз бу ўзингизнинг мусавирлигингиздир.» Бугунги харакатларингиз, мулохазаларингиз эрта яшайдиган уйингизни қуради.

Бахиллик хорлик келтиради

Хикоя килинишича, эр ва хотин товук гуштидан тайёрланган таомни еб утиришганда, тусатдан эшик такиллаб колибди......

Бир одам

Бир одам доим жамоат намози учун масжидга борар эди. Аммо, кунларнинг бирида у жамоатга чиқмай қўйибди. Орадан бир икки хафта ўтгач масжид имоми ундан хабар олмоқчи бўлибди. Ўша куни кун жуда совуқ бўлибди. Имом ҳалиги одамни уйида ёлғиз ёниб турган ўчоқ олдида ўтирганини кўрибди. У эса, имомнинг келганидан ҳайрон бўлса ҳам, ўрнидан туриб у билан...

Севги Бор Мен Ишонаман...

Базилар хозирги кунда хакикий севги колмаган дейишади. Лекин, мен унинг борлигига ишонаман. Озим гувох бöлганман шундай севгига. Бу худди кöркинчли тушга öхшайди... ...

ДАҲШАТ… (Юраги заифлар ўқимасин)

Унсин худди дадасидан катта ҳайитлик олиб бозорбошига кетаётган ёш боладай чопқиллаб, қаршисидан эсаётган шамолга сўз бермай, базан ирғишлаб борар эди; бироқ гўристон кўчасига бурилиб, салобат билан тебранаётган қоп-қора кекса чинор остида оқаришиб турган сағаналарни, белгисиз зулматни кўрганида юраги увишди-ю, зовур кўпригидан ўтиб, икки қадам...

Жиддий хонимнинг найранглари

«Макр»ларни ўқиб, гоҳида кулиб ҳордиқ чиқарсам, гоҳида ибрат оламан. «Мен ҳам ҳаётимда мана шу ҳийлани ишлатиб, вазият чиқиб кетсам бўларкан» деб қоламан. Ўйлаб қарасам, мен ҳам анча-мунча айёрликлар қилган эканман. Албатта, уларни ўзим ўйлаб топмаганман. Ёнимдагилар ёрдамида амалга оширганмиз. Шукрки, найрангларимнинг ҳаммаси яхшиликка хизмат...

Cобиқ севиклим совчиларни айнитяпти

 Бундан уч йил олдин бир йигит билан танишиб қолдим. Аввалига дўстона гаплашиб юрдик. У менга чиройли сўзларни айтар, кўнглимни олиш учун меҳрибонлик қиларди. Унинг ширин гаплари эс-ҳушимни ўғирлади, жуда ҳам боғланиб қолдим. У ҳам менга бефарқ эмасдек эди. Аммо... Ҳозир умуман кўришмаймиз, гаплашмаймиз. Мен уни ортиқ қизиқтирмай қўйдим. Бироқ...

Янги йил ҳақида ўйлар…

1.    «Янги йилни нишонларканмиз хаёллар билан видолашиб, умиду орзуларни кутиб оламиз». Константин КУШНЕР 2.    «Яна қандайдир бир ҳайвон йили кириб келмоқда, мен эса инсонга ўxшаб яшамоқчи эдим». Стас ЯНКОВСКИЙ 3.    «Янги йилда пул учун саҳнага чиқиш ҳақоратлидир...

Икки ут орасида... (Вокеа реал хаётдан олинган)

Рахима телефон гушагини жойига куйди-да, бушашганча диванга утириб колди. Сал нарида олти яшар угли Адхам хайрон бокиб турар, на онасига якин келишни, на ташкарига чикиб кетишни билмай аросатда эди......

Урни булмаса хам яхшиликни экаверинг...

Шифохонада ёши улуг киши даволанарди. Хар куни уни зиёратига ёш йигит келар эди. Кария билан бир соатдан купрок вакт бирга булиб, овкатланиш, ювинишига кумаклашар ва шифохона богчасида сайир килдиргани олиб чикарди......

Такдир синовлари

Улугбек билан Наргиза бир махалада улгайишган. Улар йошлигидан бир бирини пинхона севишар лекин юрак ютиб дилидаги хисийотларини ошкор етиша олишмасди. Орадан йилар отиб иккаси хам улгайиб бир олийгохни талабаси болиш шарифига йетишди. Улар хар куни бир хил махалда уйдан чикар, бир транвайда окишга боришар, келишар хаттоки бир хил ширинликни...

Фикр қўшиш