Sabr jannatga yo‘ldir

Sabr jannatga yo‘ldir
Sabr jannatga yo‘ldir


Yigirma yoshda edim. Ustozim bilan bir kitob o‘qidik. Nomi yodimdan ko‘tarilgan, arab tilidagi she’riy kitobning mazmuni bunday edi: o‘n uch yoshli qiz og‘ir kasallikka chalinadi. Iztirobda qolgan onaizor qiziga buni bildirmaslik uchun, qo‘lidan nima kelsa, qiladi. Lekin kun kelib haqiqatni bilgan qiz onasiga dil so‘zlarini bunday bayon qiladi: “Onajon, siz meni yaxshi ko‘rasiz, men ham sizni yaxshi ko‘raman. Meni yaratgan Rabbimni esa hammadan ortiq yaxshi ko‘raman. Siz meni dunyoga keltirdingiz, voyaga yetkazdingiz.

Olam-olam yaxshi tilaklar bilan, chiroyli kiyimlarda kuyovga uzatish orzusida edingiz. Endi bizlarni yo‘qdan bor qilgan, O‘zini yanada yaqinroq tanitish uchun shu sinov-dardni bergan mehribon va rahmli Zot huzuriga oq libosda kuzatsangiz, xursand bo‘lmaysizmi, onajon?
Sabrli bandalariga jannatni va’da etgan va so‘ziga xilof qilmaydigan Alloh taolo imtihonlaridan chiroyli o‘tsak, go‘zal mukofotlar bilan siylaydi, inshaalloh.

Yig‘lamang, onajon! Hammamizning ham bu dunyodan ketar kunimiz bor. O‘zingiz ko‘p takrorlaydigan oyati karimani eslang: “Har bir jon o‘limning totuvchisidir...” (Anbiyo, 35). Duo qiling, o‘lim farishtasi chiroyli holatda kelsin. So‘nggi so‘zim imon kalimalari bo‘lishini Alloxdan so‘rang, onajon!”

Onaizor bu haq so‘zlar qoshida nima deyishini bilmaydi, jimgina yig‘lab o‘tiradi. Vaqt-soati kelib, jigarporasini chiroyli holatda so‘nggi safarga kuzatadi. Sabr va umid bilan jannatlarda birga qilishini so‘rab, Alloh taologa duo qiladi...
Kitobni ko‘zda yosh bilan o‘qib chiqqan edik. Yoshligimda o‘qigan asarlarimning hammasidan ko‘ra shunisi ko‘proq yodimda qolgan. Buning ham hikmati bor ekan – oradan o‘ttiz yil o‘tib boshimga o‘sha asardagi onaning kuni tushdi. Farzandimdan ayrildim.
Qizim o‘zining bu dunyodan ketishini bilib-sezib yursa ham, meni avaylagan, onamni qo‘rqitib yubormay, deb dardini ichga yutgan ekan. O‘limidan bir haftacha oldin: “Onajon, endi sizni xafa qilmayman, shod-xurram yayrab yashaymiz. Onaning mehri baribir boshqacha-da”, deb qoldi. Men turmushga chiqishidan oldin meni tinchlantiryapti, o‘zini boshqa oilaga ko‘niktiryapti, deb o‘yladim (bir joyga uzatishga rozilik bergan edik). Qizim esa shu tarzda mendan, boshqa yaqinlaridan rozilik so‘rab olgan ekan.

Yuragi oldin ham bir-ikki marta bezovta qilgan edi. Dardini yengil sanagan, umri oxirlab qolganini sezmagan ekanman. Yuragi yana xuruj qildi. Kichik qizim va o‘g‘lim Yosin surasini o‘qiy boshlashdi. Shunda ham yaxshi bo‘lib qolar, deb umid qildim. Qizimning oxirgi kalimasi: “Salamun qovlammir-robbir-rohiym”, ya’ni, (Ularga) rahmli Parvardigor (tomoni)dan salom (aytilur)” (Yosin, 58), bo‘ldi...

Ayriliq azobi ichra dod solgim kelardi. Ammo Allohning taqdiriga rozi bo‘lib, ajru savoblar olinadigan vaqtda nolish mo‘minlik o‘lchovlariga to‘g‘ri kelmaydi. “Inna lillahi va inna ilayhi roji’un” kalimasiga tilim zo‘rg‘a aylanardi. Og‘ir sinovning iztiroblari bir tomon, Alloh roziligini topish uchun bu musibatga sabr qilishim kerakligi haqidagi o‘ylar bir tomon... Yuragim yonar, o‘rtanar, ko‘zlarimda yosh bilan sabr, kuch-quvvat so‘rab duo qilardim. G‘am kuchini ko‘rsatdi, hushimdan ketdim. O‘zimga kelganimdan so‘ng xayrlashish uchun olib kirishdi. Qizim chiroyli holatda yotar, go‘yo uxlayotgandek edi. Bolasini kafan ichra ko‘rish ona uchun chidab bo‘lmas holat. Ammo duolarim ijobatimi, sabrning kuchi nimalarga qodir ekanini o‘sha paytda his qildim. Ko‘zimdagi yosh tindi. Tilimga so‘zlar quyilib kela boshladi:
“Bolam, Alloh taolo senga bu dunyoda ona bo‘lishni menga nasib etdi, oxiratdagi onalaring Rasulullohning (sollallohu alayhi va sallam) pokiza zavjalari bo‘lsin. Rabbim seni menga berib, 25 yil xursand qildi. Senga O‘zini, Payg‘ambarini (sollallohu alayhi va sallam) tanish, Qur’onni xatm qilish saodatini berdi.

Bu dunyoda yetmagan orzularingga oxiratda yetgin. Jannatlarda Rasululloh (sollallohu alayhi va sallam) kutib olsinlar... Safaring bexatar, savol-javoblarga tillaring burro bo‘lsin. Diydor qiyomatga qoldi, bolam. Ilohim, menga jannatlarda peshvoz chiqqin...”

Xurmatli erkaklar, tarelka tanlashda adashmang! )

Nimadir bo'ldi-yu, er-hotin orasiga shayton oraladi. Totuv oilada qattiq janjal bo'ldi. Er o'zini bosolmadi. Hotinini shartta mashina o'tkazib, alam va g'azab bilan ”Uzr, sen bilan yasholmasakanman!” deb onasinikiga tashlab ketdi. To'g'ri masjidga borib peshin namozini o'qidi. Namozdan keyin joyidan jilmadi. O'tiraverdi, o'tiraverdi. Asrga...

Baxtli boʻlinglar

Tashqarida lopillab laylakqor yogʻardi. Zebo buvisining tanchasida mudrab oʻtirar, uning koʻz oldidan qachonlardir kitoblarda oʻqigani yoxud odamlar tilidan eshitgani bir manzara oʻtar edi: derazalar! Deraza oynalari lampochkalar nuriga yoʻgʻrilib koʻrinadi. Ichkaridagi noz-ne’matlarga toʻla stol atrofida tik turgan odamlar qoʻllaridagi...

Ota qadri

Otasi qo'y go'shtidan tayyorlangan kabobni juda yahshi ko'rardi. Buni bilgan o'g'il U kishini yahshi bir oshhonaga olib boribdi... avvaliga OTA kabobini o'zi eyishga xarakat qilibdi... xar safar ovqatini og'ziga olib borganida qariligi sababli qo'llari titrab taomi soqoliyu atrofiga to'kilibdi......

Hazonli kunlar. Tuzoq... 4-qism

Baxorning shabodasi Sarvihonning sochlarini silab, maxzun xayollarini olis orzular sari etaklardi. U Ilyossiz xayotini tasavvur xam qilolmasdi, chunki bu honadonda uning ko'ngliga qaraydigan, mexr beradigan kishi yo'q. Qaynonasi bilan kelisholmay yashayotganiga goxida o'zini aybdordek xis etardi. Shuning uchun qanday qilib bo'lmasin qaynonasining...

G'aroyib hodisalar izidan: “YO'QOLGAN QIShLOQ VOQEASI”

Vladimir Plyaxin ona qishlog'idan bir haftaga xizmat safari bilan ketdi-yu, baloga qoldi. Ne ko'z bilan ko'rsinki, qishloq joyida yo'q. O'rnida quruq maydon turardi… YO'QOTISh Shaharga qilingan safar Vladimir uchun har qalay, yomon kechmadi. U yerda  otasining korxonasi bor edi. Uni Vladimirning nomiga o'tkazib bermoqchi bo'lib chaqirgandi....

OQ BO'LISh JAZOSI!

OQ BO'LISh JAZOSI! (ibratli xikoya) Bir keksa ayol o'g'li va kelini bilan bir xovlida yashar edi. Bir kuni o'g'il ishdan kelsa hotinning avzoyi buzuq. Buning sababini so'ragan edi, onasining ustidan shikoyat qilib, anchagina yomon gaplarni gapirdi. O'g'il bunday so'zlarni ko'p eshitgan bo'lsa-da, bu safar toqat qila olmadi. Biroq jaxli chiqqanini...

Jumbok 8 qism

Chulok oyok kuli boglangan holda Utirardi oradan chamasi turt yoki Besh soatlar utgan Edi Samshod Ovkat olib kelib Chulokni oyok Kulini bushatib ol sovimasdan Deb ol dedi Chulokka......

Hech qachon "Yomon yashayabman" demang...

Hech qachon "Yomon yashayabman" demang...  ..."Alloh" gapingizni eshitib "Sen yomon yashash nimaligini bilmaysan hali" deb o'n karra yomon taqdirga ro'para qiladi...  ...Har nima bo'lgan taqdirda ham "Yahshi yashayapman" deyishdan charchamang...  ...Shunda "Alloh" - "sen yahshi hayot qanaqaligini bilmabsan" deb sizga o'n karra yahshi hayot tuhfa...

Oddiylik holati

Insonlar uchun ikkita holat bor, kulish va hafa bo'lish, aslida esa ular uchta, kulish, oddiylik, va hafa bo'lish, oddiylik holati haqida, siz oynaga qarab oddiy qarab turing, ko'proq hafa bo'lganga o'xshaydi-ya? ana shu tomoni yomon, insonlar davrasida oddiy holatda gapirmasdan tursang ular seni albatta ahmoq va kuchsiz deb o'ylashadi, aslida...

Hazonli kunlar. Tuzoq... 1-qism

Ishdan charchab kelgan Shuxrat aka mexmonhona sari yo'l oldi. Ichkariga mo'ralar ekan, xozirgina mexmonlar kelib ketganini sezdi, chunki xali dasturhon eg'ib olinmagan edi. O'z honasiga kirar ekan, eshik og'zida Mexri hola unga peshvoz chiqdi......

Izohlar 1

  1. Офлайн
    Bchjfjfjfigkvlbkcjfkgk
    Bchjfjfjfigkvlbkcjfkgk 21 мая 2020 17:05
    Vjbbllvjufjgkvkjc gohojfi,igiuruglgiut

Fikr qo'shish