Otam

Otam
Otam


O‘smirlik yillarim edi. Nima bo‘ldi-yu, bir kuni nogaxon nojo‘ya so‘z tufayli otamning dilini ranjitib qo‘ydim. Bir ozdan so‘ng uyimga keldim, qilgan aybimni o‘ylab, ko‘zlarimga yorug‘ dunyo tor bo‘lib ketdi. Endi qanday qilib otamdan kechirim so‘rash yo‘lini izlay boshladim. Otam uyimiz oldidagi yo‘l bo‘yiga mevali daraxt o‘tkizayotgan edi. Men o‘zimni go‘yo otamga qarashayotgan tutib, yonida kuymalana boshladim. Ammo otam mening kelganimni sezmaganday o‘z ishi bilan ovora edi. Otam mening kelganimga parvo qilmagani sayin ezilib borardim. 


Nihoyat, sukunatni buzish maqsadida so‘z boshladim:
- Ota, nega hamma joyga mevali daraxt ekaverasiz? Shunda otam:
- Bolam, noqobil farzanddan ko‘ra shu mevali daraxt xam yaxshida, - deb javob berdi.

Otamning bu javobi yuragimga o‘qdek qadalgandi. Naxotki, shu mevali daraxtcha bo‘lolmagan bo‘lsam?... To‘g‘ri, otam meni kechirdi. Keyinchalik otamning imkon qadar dilini og‘ritmaslikka harakat kildim. Mana, oradan ancha yillar o‘tib ketdi. Otam bu foniy dunyoni tark etib, boqiy dunyoga rixlat qildi. Otam ekkan o‘sha olma daraxtlari bugun g‘arq pishib xosilga kirdi. Goxida uyda turib ko‘chadan o‘tgan odamlarning "shu daraxtni ekkanga raxmat", degan so‘zlari qulog‘imga chalinib qoladi. Shunda men o‘yga tolaman: Oxirgi marta qachon "Otangga raxmat", degan so‘zni eshitdim. Ba’zan kechalari uyqum qochadi, ko‘chaga chiqib o‘sha daraxtni otamni quchganday quchaman va:
"Otam avliyo ekan", deyman shivirlab...

Falokat.

Nasib qilsa kelar Shom-u-Iroqdan, yo’qsa ketar qosh-u-qaboqdan. Yigit va qizni qancha qiyinchiliklardan keyin vanihoyat unashtirishdi. Yoshlar xursand holda kelin ko’ylak korgani borishdi. Do’kon egasi yigitni bo’lajak kuyovligini bilgach asta bosh chayqadi: -Menimcha siz kelin libosini to’ygacha ko’rmay turganingiz maqulmidi…...

ШАЙТАНАТ… (4-қисм. Биринчи китоб)

Hamdamning taklifini o'ylab ko'rishga ulgurmay depara ichki ishlar bo'limi boshlig'i kapitan Mirsultonov kirib keldi: — Ot aylanib qozig'ini toparkan. Bizdan qutulib bo'psiz! — u shunday deb Zohid bilan qo'shqo'llab ko'rishdi. — Yaxshi, yaxshi. Ishni o'zimizdan boshlaganingiz, yaxshi bo'libdi. Qiynalmaysiz. Mana, bu yoqda biz bor. Borib...

ISHID (ИГИЛ) HAQIDA “KALLAKESAR…” NOMLI HAYOTIY HIKOYA (5-qism)

«TAN MAHRAM» Soli ota uzun yo'lakdan o'tib kattakon zalga kirdi. Xona juda hashamatli, aylanasiga qimmatbaho jihozlar qo'yilgandi. Mehmonali umri bino bo'lib bu kabi koshonalarga kirib ko'rmagani uchunmi, polga to'shalgan qalin, cho'g' kabi qip-qizil gilamga ham qo'rqa-pisa oyoq qo'yardi. — Qani, o'tir, yigit, — to'rga ishora qildi Soli ota. —...

Mexribon

Sobira kalendarga qaradi. O'n yettinchi fevral… Ertaga o'g'li bilan uchrashadi. Ikkilarining xam tug'ilgan kunlari......

O'zim aybdorman...

Xozir bolamning axvolini ko'rib, o'zimdan nafratlanib ketayapman. Pul, mol-dunyo, vaqtinchalik xuzur halovat deb, bir umrlik qiynoqqa duchor bo'ldim... Yoshligimdan pulga muxtojlik sezmay o'sdim. Yeganim oldinda, yemaganim ortimda edi. Bilimli bo'lmasamda qo'limda hunarim bor edi. Maktabni bitirib bir sartaroshga shogird tushib, bu hunarning...

ISHID (ИГИЛ) HAQIDA “KALLAKESAR…” NOMLI HAYOTIY HIKOYA (1-qism)

HAYDALISh Mehmonalining armiyadan kelganiga bir oy bo'lmay, go'yo boshi berk ko'chaga kirib qolgandek edi. Bolalikdan tepishib katta bo'lgan tog'asi Obid suvchi uylandi-yu, to'nini teskari kiyib oldi. Bir marta yangasining haqoratiga haqorat bilan javob qaytarganiga Mehmonalini hovlidan haydashga tushdi. Mahalla oqsoqoli Sulton buva, qishloqning...

"Chandiq detektiv - Sarguzasht

Barzangi bola bechorani xona chetidagi suv to'la xum yoniga sudradi.Sochida tutib kallasini suvga tiqib azoblardi.Bola bechora baqirmoqchi bo'lar,kimlarnidir yordamga chaqirardi.Lekin natija bo'lmasdi.Chamasi 16yoshlardagi bu bola hushidan ketdi.So'ng barzangi uni yog'och kravotga yotqizib,kamerga beso'naqay jilmaydi....

Xurmatli erkaklar, tarelka tanlashda adashmang! )

Nimadir bo'ldi-yu, er-hotin orasiga shayton oraladi. Totuv oilada qattiq janjal bo'ldi. Er o'zini bosolmadi. Hotinini shartta mashina o'tkazib, alam va g'azab bilan ”Uzr, sen bilan yasholmasakanman!” deb onasinikiga tashlab ketdi. To'g'ri masjidga borib peshin namozini o'qidi. Namozdan keyin joyidan jilmadi. O'tiraverdi, o'tiraverdi. Asrga...

Sabr jannatga yo‘ldir

Yigirma yoshda edim. Ustozim bilan bir kitob o‘qidik. Nomi yodimdan ko‘tarilgan, arab tilidagi she’riy kitobning mazmuni bunday edi: o‘n uch yoshli qiz og‘ir kasallikka chalinadi. Iztirobda qolgan onaizor qiziga buni bildirmaslik uchun, qo‘lidan nima kelsa, qiladi. Lekin kun kelib haqiqatni bilgan qiz onasiga dil so‘zlarini bunday bayon qiladi:...

O'qing faqat yig'lamang

Ular juda bahtli oila edi. Ota, ona va uch yoshli shiringina qizaloqdan iborat bu oila juda bahtli xayot kechirar edi. Lekin taqdir xukmi bu bahtni ularga ko'p ko'rdi – uzoq davom etgan kasallik sababli......

Fikr qo'shish