Ona faryodi ota-ona haqida she'r

Tor qornimda to‘qqiz oy yashab,
Va tug‘ulding guldayin yashnab.
Bugun esa ko‘zlarim yoshlab,
Oqibating shumidi bolam?!

Ko‘zim yoshlab, yuragim dog‘lab.
Hijronlarga vujudim bog‘lab.
Mehribonlik uyiga joylab,
Oqibating shumidi bolam?!

O‘z-o‘zimni so‘roqlab pinhon,
Deyman qayda adashdim, qachon?
Ko‘zlarimda yosh marjon-marjon,
Oqibating shumidi bolam?!

Bo‘lsin debon quvvat hamda qut,
Ko‘krak tutib bergandim-ku sut.

Naxot bari bo‘ldimi unut,
Oqibating shumidi bolam?!

Alla aytib boshing silardim.
Yaratgandan baxting tilardim.
Faqat mehring umid qilardim,
Oqibating shumidi bolam?!

Otangdan so‘ng tul bo‘lib qoldim.
Parvarishsiz gul bo‘lib qoldim.
Ichim yonib kul bo‘lib qoldim,
Oqibating shumidi bolam?!

Ko‘zga yaqin bo‘ldi deb bolam,
Tuf-tuf derdim, ortingdan har dam.
Dod, men uchun tor bo‘ldi olam,
Oqibating shumidi bolam?!

Mehribonlik uyi-mehrli.
Men kabilar bunda qadrli.
Diydang buncha qattiq qahrli,
Oqibating shumidi bolam?!

Mayli meni olib ketmagin,
Men-la o‘zing abgor etmagin.
Faqat bitta iltimosim bor,
Bolajonim, kel rad etmagin.

Bu yer yozda issiq bo‘larkan,
Konditsioner kerak bo‘larkan.
Puling ko‘p-ku, hamma xonaga,
Konditsioner qo‘ysang bo‘larkan.

Men-ku o‘rganib qoldim xozir,
Biroq bolam, sen sal besabr.
Sen ham bir kun, kelasan axir,
Oqibating shu yerdir bolam.