Mazlumning duosidan qo'rq

Yo'lda ketayotib mashinalar tirbandligidan ancha to'htab qoldik. Yo'l chetida bir ayolni g'alati xatti-xarakatlari e'tiborimni tortdi. Bechoragina aqli zaif ekan deb achindim. Kimgadir juda o'hshatdim, ammo eslolmadim. Kuni bilan ish bilan band bo'lib ora-orada lop yetib xaligi ayol xayolimga keladi, kimgadir o'hsharkan deb o'sha "kim"ni eslashga xarakat qilaman. Vanixoyat, esladim.

10-sinfda o'qirdim, akamni o'rtog'ini akasi uylandi. Kelin juda chiroyli edi. Xayit dasturhoniga kelinni qo'lidan choy ichishga chiqqan biz qizlar kelinni chiroyi-yu, hushmuomalasiga maxliyo bo'lib anchagacha gapirib yurdik. Keyin o'zim xam turmushga chiqib ketdim.

Bir kun uyga kelganimda buvim va onamni suxbatlarini eshitib qoldim. Bechora bu kelinga eri va qaynonasi juda katta zulm qilishibdi. Kelinni begona bilan tutib olganlikda ayblashibdi. Ikki qiz va hali yoshiga to'lmagan o'g'ilchasini " bola tarbiyasiga noloyiq" deb hujjat to'g'irlab onasiga bermay olib qolishibdi. Bechora kelin hudoni zorini qildi: "eshigingizda cho'ri bo'lib hizmatingizni qilay, bolalarimdan ayirmang", deb rosa yig'ladi. Bag'ritosh er va qaynona erimadi.

Farzandlari qatnaydigan bog'cha panjarasiga osilib, ularni diydorini ko'rish uchun xar kuni qatnadi. Ahiyri esi og'ib qoldi. Erini qarg'adi:" Iloyo kosang oqarmasin". Qaynonasini qarg'adi:" Kelinmas qiz bo'lay degandim, bilmadi, iloyo ko'r bo'lsin".

Ma'suma ayoliga tuxmat qilib er xam ro'shnolik ko'rmadi, boshqa ayolga uylandi, ammo farzand ko'rmadi, gurillab turgan tijorati kasodga uchradi, ichkilikka berildi. Avvalgiday to'kinlik yo'qligiga hotini xam tashlab ketdi. Qarg'ishga uchragan qaynonaning ko'zi ojiz bo'lib qoldi.

"Yomon otliq" hotinidan qolgan farzandlar ulg'ayib otasi va buvisining qilmishiga qaramay ularni hizmatida. Bilgan odamga eng katta jazo shu emasmi...?