Ўғил болалар Исмлар маноси / ТОП 5000 исмлар тўплами
Исмлар маноси ўгил фарзанд кўрмоқчи бўлганлар учун энг янги замонавий исмлар тўплами.
А ҳарифига исмлар маноси китоби
Аббос — жиддий, вазмин; довюрак, жасоратли.
Абдолниёз — бу исмнинг 2та манноси бор авлиё; дарвеш.
Абдулазиз — абду — қул, абу ота маносида. Қудратли, донолик.
Аброр — аъло хулқли, Яхши тарбияли, самимий.
Авлиё — табарук, муқадас.
Адҳам — қора белги, доғ билан туғулган чақалоқа айтилади.
Азамат — мартабали, қўрқмас.
Азиз — қадри қиммат, ҳурматли.
Азим — улуғворлик, котта, кучли.
Айниддин — дин мазмуни, ҳулқли, ибратли.
Айюб — ўкинувчилик, пушаймонлик
Акбар ва Акобир — бирлик, иккинчиси кўплик; улуғлик, улканлик;
Акмал — мукаммаллик, бенуқсонлик.
Акрам — Кўркам, октам, жомард.
Алимардон — мартаба, мардлик, Мардона.
Алишер — юксаклик мартабалилик шер; Арслондек қўрқмас.
Алоуддин — огоҳлик, усти. Исмнинг динустуни.
Амин — ишончлилик, сокин, хавфсизлик.
Амир — ҳукмронлик, йўлбошчилик.
Анвар — ёруғлик, нурлилик.
Анис — дост, улфат, ҳамдамлик, ҳамсуҳбатлик.
Анортой — баданида қизил белги ёки хол билан тугилган чақалоқларга қўйилади.
Ансориддин — дин ёрдамчиси, мададкорилик.
Анқобой — кўзга кўринмас қуш исми маноси топилмас, нодир.
Ардашер — арда- иймонли — иймон кучи.
Асад — 5 чи ойнинг номи.
Асаф — Ҳудо маъқуллаганлардан.
Аслам — соғломлик, бақувватлик, чидамлилик.
Асил — аслзодалардан, оли тоифа инсонлар.
Асомиддин — динга таянчи бўлиш.
Асрор — сирлилик, яширин, махфийлик, Асфандиёр — исириқ боласа касал бўлмасин деб қўйиладиган исм.
Асқад — бахтиёрлик, саодатмандлик.
Асқар — охирги болага қўйиладиган исм.
Атоулла — Ҳудо ҳадияси.
Афандихон — домлс, устоз, ўқитувчи.
Афзал — устунлик, яхшилик, юқори бўлиш.
Афридин — жасур, довюрак, энгилмас. Бу исмнинг Фаридун шакли ҳам бор. Қадимий Эрон подшоҳларидан бирининг исми ҳам шундай.
Афлотун — Платоннинг номидан. Қадимий олимни шундай ҳам аташган.
Ахбор — маълумот, билим эгаси.
Афридин — жуда қудратли.
Ашраф — шарафлилик, ҳурматлилик, аслзодалик.
Ашур — ҳижрийнинг 10 чи ойи шундай аталади.
Аъзам — улуғлик, буюклик.
Аҳмад — мақтовга сазовар.
Аҳрор — олижаноблик, мурувватлилик, ҳимматли бўлиш.
Аҳтам — Адҳам исмининг ўзгарган шакли.
Исмлар маноси
-Б- ҳарифига исмлар маноси болалар
Бадал — боласи кўп нобут бўладиган оилалар тирик қолган фарзандига бери
Бадиуззамон — замонасида энг зўри.
Бадриддин — дин тўлин ойи; дин машали.
Бакир — ўрганувчи, тадқиқотчи.
Бакр — бўталоқ.
Барака — мўллик, фаровон.
Барот — барот куни шабон ойининг ўрта- ларида келадиган диний байрам.
Бахир — нурли, шуладор, жилвакорлик.
Бахтиёр — бахт, ҳурсандчилик, истиқбол ёр бўлган.
Бахши — муалим, ўқитувчи.
Башар — одам, инсонилик, киши.
Башир — ҳушхабар келтирувчи, баҳтсаодат элчиси.
Бақо — доимийлик, мангулик, абадийлик.
Баҳман — шамъсия йилининг ўн биринчи ойи баҳман дейилади.
Баҳоувдин — диннинг кўрки, қиммати.
Баҳриддин — дин дан баҳра олувчи.
Баҳром — Мирих юлдузининг номи.
Баҳруз — жуда яхши, жуда қутлуғ; рўза кунида туғилганларга айтилади.
Бердимавлон — Худо берган бола.
Берун — чет, бегоналик, ётлик.
Беҳбуд — тинчлик, осойишталик, фароғатлик.
Беҳзод — аслзода маъносида.
Биймирза — Бий — хўжайин, раҳбарлик, сардор маъноларида келади.
Билол — 3 кунлик ой.
Биродар — дўст, ўртоқ. Жуда ноёб исмларга киради.
Бобак — тарбиячилик, ҳомийлик.
Бобир — Кўп ҳолда Бобур шаклида ҳам ёзилади. йўлбарс деб талқин қиладилар.
Бобохон — Бу исмнинг маъноси қадимий қалиқ ўйини билан боғлиқ.
Бозор — бозор кунида туғилган болалар шундай исмга эга бўлишган.
Борий — яратувчилик, бунёдга келтирувчилик.
Босит — руҳ берувчилик, руҳато этувчилик, яъни жон ато этувчилик.
Ботий — ноёб тош, нодирлик деб ҳам айтишади.
Бохир — нурлилик, равшанлик, порловчилик.
Боқи — Фарзанди кўп йиллар яшаси деб қўйиладиган исм.
Бунёд — асос маъносида келади.
Бурҳон — ҳужжат, далиллик.
Исмлар маноси
-в- исмлар маноси скачат
Вадиуддин — динни омонати; дин қадрловчи.
Вадуд — шафқатлилик, меҳрибонлик, ғамхўр, севувчи, дўст.
Важиулло — Ҳудонинг кўрками, шарафлилик, ҳурматлилик.
Вайс — ишончлилик, куч, қудратлилик.
Вакил — кафиллик, ишончлилик.
Вали — авлиё, дўст, тақводорлик.
Валид — наслли, авлод, ўғил.
Валламат — Катта, этакчи дегани.
Васиҳ — огир, вазминлик, босиқлик.
Васлиддин — диний мақсадга интилувчи.
Вассоф — ғалаба қозанувчи.
Вафо — садоқатлилик.
Ваққос — итоаткорлик, бўйсунувчилик, тобелик.
Вагиз — ваъз айтадиган.
Ваҳҳоб — сахийлик, жўмардлик.
Возид — ошкорлик, равшанлик, нурлилик.
Вомиқ — ошиқлик, шайдолик.
Воси — кенглик, ёйиқлик.
Восил — эришилган деган маънода келади.
Восим — Чиройли, кўркам.
Восиф — таъриф қилувчи.
Восиқ — умид қилиш, орзу қилиш.
Вофи — вафолилик, садоқатли.
Вофир — бойлик, бадавлатлик.
Воқи — Бўлган нарса.
Воқиф — хабардорлик, огоҳлик.
Воҳиб — инъом, совға.
Воҳид — ягоналик, ажралиб туриш, беқиёс маъносида келади.
-г-
Гадо — Жуда кўп кутилган фарзандларга қўйиладиган исм
Газанфар — арслон, шер, жасур, қорқмас.
Ганай — туршак, қуритилган ўрик.
Гандум — буғдой ўроғида туғилган бола.
Ганжа — бойлик дегани охирги фарзандга айтилади.
Гарзан — подшоҳ бошига қўндириладиган тож.
Гарон — оғир, вазминли, мўл, кўп миқдордаги, қимматлилик, қиммат баҳо.
Говдил — жасурлик, довюраклик.
Гузар — йўл дегани.
Гуртбой — ўзбек тилидаги Бўрибой исмининг “форсча” шакли.
Гўрўғли – ботир, қўрқмас, жасур.
Исмлар маноси
-Д- исломий исмлар
Дабир — котиб, мирза.
Давлат — бойлик, саодатли маъносида.
Даврбой — давр фарзанди маъносида.
Даврон — умри қувончда ўтсин маъносида.
Дайёр — турувчилик, яшовчилик, уй эгаси.
Далир — Далер; қўрқмас, ботирлик, довюраклик.
Дамин — билимли, қунтлилик.
Дарвеш — зоҳидлик, қаландарлик маъносида.
Дархон — эркинлик, озодлик, дахлсизлик.
Девлоҳ — далада ёки чўлда дунёга келган болаларга қўйиладиган исм.
Деҳқон — қишлоқ раҳбари.
Диёр — юрт фарзанди.
Дилбашир — яхши янгилик олиб келган фарзанд.
Дилмурод — нияти амалга ошган ота-оналар қўядиган исм.
Дилшод — кўнгилларга қувонч келтирган бола.
Динор — тилла маъносида.
Довар — подшоҳлик, ҳокимлик.
Довуд — меҳрлилик, севувчилик, суюклилик, чин дўст;
Долим — ўсувчи, улғаювчи, кўпаювчи.
Дони — уқувлилик, эпчиллик.
Дониш — билимлилик, донолик, олимлик.
Дономурод — ақллилик, зийрак ўғил бўлсин деган ниятда берилган исм.
Дороб — дор — дарахт; об — сув.
Достон — овоза, шуҳратли, довруғ.
Дувлон — Совуқ қишда т.уғилган фарзандга бериладиган исм.
Дурбек — инжу, марварид.
Душан — душанба кунида туғилган чақалоқ.
Дўлоб — адаштирилган, ўзга.
Дўнан — тўрт яшар от.
Дўсим — “дўст”, дўстлик.
—Э—
Эттиназар — еттинчи фарзанд.
Евар — ёрдам, кўмакдош.
Ёвон — сахрода туғилган фарзандга қойиладиган исм.
Ёдгор — туғилишдан олдин ёки туғилгандан кейин отаси ёки онаси қазо қилган болаларга қўйиладиган исм.
Ёздонқул — мўғуллар Тангрини Ёздон деб аташган.
Ёзи — даштда, чўлда туғилган болага шундай исм қўйиш одати бўлган.
Ёрбой — улфатли, дўстли, ҳамдамлик, эшлик.
-ж-
Жабин — пешона, манглай.
Жаброил — Пайғамбарларга Ҳудо ваҳий келтирадиган фаришта номи.
Жавдат — мурувватли, ҳимматли, сахий; меҳр-шафқатли.
Жавдон — мангу, доимийлик;
Жавлон — чиройли шахдам қадам ташловчи.
Жавод — эҳсон, карамлилик, сахийлик, қўли очиқ.
Жавоншер — шер йигит.
Жавоҳир — бебаҳолик, қиммат.
Жавҳар — қиммат тош, моҳият.
Жайҳун — Амударёнинг қадимий номи;
Жалид — пухталик, жанговарлик, шижоатлилик.
Жалолиддин — дин улуғлиги, азаматлиги, дин масаласида азамат, кучли бўлсин.
Жамбул — қўрғон, қалъа.
Жамолиддин — дин жамоли; дин баркамоллиги, равнақи.
Жанобиддин — остона, бўсаға, даргоҳ,
Жарулло — эълон, билдириш, овоза қилиш,
Жасур — мард, жасоратли.
Жаъфар — гўдак, фарзанд, фаришта.
Жаҳонгир — дунёни запт этувчи, ғолиб, музафар.
Жобир — синиқчи, яъни синган чиқанларни даволавчи.
Жовид — абадий, мангу; туғилган гўдак узоқ яшасин деган ниятда шундай исм берилган.
Жонибек —ёқимтой, бек бола.
Жонхўроз — қизил холи билан туғилган гўдак.
Жоҳид — ҳаракатчанлик, тиришқоқлик.
Жумабой — жума куни туғилган.
Жунайдулло — Бағдодда яшаган авлиёлар бирининг номи.
Журъат — жасорат, шижоат.
Жўжи — кутилган бола, меҳмон.
Жўйбор — катта дарёдек тўлиб оқсин деган маънода.
Жўра — дўст, ҳамроҳлик.
-з-
Забий — оҳун эркаги.
Забир — маҳкамлик, мустаҳкамлик;
Забиҳулло — Ҳудога аталган, садақа қилинган, қурбонлик.
Забур — ёзилган, битилган.
Завқиддин — завқли, лаззатли.
Зайд — туҳфа, инъом ёки кўпайиш, қўшилиш
Зайнобиддин — зайни (кўркам, зўзал, зийнат) сўзи билан боғлиқ.
Зайфулло — зайф — қалбаки танга; меҳмон, мусофир.
Закариё — Ҳудони эсда тутувчи.
Заки — ақл, зукколик, тезфаҳмлик, сезгирлик, зийраклик.
Задриддин — дин юраги.
Замон — ўз даврининг фарзанди маъносида.
Зариф — поклик, тозалик; нозикфаҳмлик, зийраклик,
Зафар — ғолиб. Музаффар қилиш.
Заҳириддин — беморлик, ранж, азоб, машаққат, паноҳ, посбон, иқбол.
Зиё — нурлилик, равшанлик, ёрқинлик.
Зиёд — умр зиёда, узоқ бўлсин деган ниятда шундай исм берилади.
Зийнатулло — Ҳудо зийнати.
Зиннат — зийнат сўзининг бошқача талафузи.
Зиёриддин — Динга сиғинувчи маъносида.
Зиннат — безанган, ороланган.
Зикир — ёдлаш, хотирлаш.
Зобир — чидамлилик, тоқатли; кучли;
Зобит — забт этувчи, бошқарувчи.
Зоид — ортиқ, зиёда.
Зоир — зиёратчи.
Зокир — Зикир исми ўзгарган шакли.
Зоҳид — таркидунё қилган тақводор.
Зоҳир — кўринган, кўримлилик, очиқлик, равшанлик.
Зубайр — кучлилик, қудратлилик.
Зулфиддин — диндаги жингалак сочли шайдоси.
Зулфиқор — тешиб ўтувчи. Қилич.
Зуннун — балиқ эгаси. Зуфар — Зафар исмининг шаклан ўзгаргани.
Зуҳриддин — Зоҳир исмининг ўзгарган шакли; диннинг кўриниши, ошкоралиги.
-и-
Ибод — қуллар, бандалар;
Иброҳим — халқлар отаси маъносида.
Идибек — ҳайит куни туғилган болаш
Идрис — ўқувчи, ўрганувчи. Тикувчилик, тўқувчилик, хат илми сингари.
Изом — кўпликда: улуғлар, буюклар.
Изоҳиддин — дин шарҳловчи, тушунтирувчи, талқин этувчи.
Изҳориддин — дин ошкор қилувчи.
Икмол — Камол исмининг шакли.
Икром — иззатли, ҳурматли, эҳтиромли, обрў ёки тухфа.
Илёс — Ҳудонинг кучи, қудрати ёки халқларнинг севимлиси.
Илим — илм, билимдон бўлсин деган ниятда.
Илҳом — руҳланишлик, жўш уриш; интилиш.
Имод — таянчли, суянчли, тиргакли; мададли, ёрдамлик.
Имом — бошловчи, этакчилик, олдинда турувчи
Имрон — тирик, барҳаёт.
Инобиддин — дин марҳамати, ҳиммати.
Иноят — хайрихоҳ, кўмак, эҳсон.
Иноғом — совға, ҳадя маъносида.
Инсоф — яхши ниятда берилган исм.
Инъом — Иноғом исмининг имловий жиҳатдан тўғри ёзилиши.
Ирис — насиба, ота-онасининг насибаси.
Искандар — жасурлик, мардлик, қўрқмаликс, довюрак ёки муҳофаза қилувчи.
Исломиддин — диннинг кўрки, нақши, ҳусни.
Ислом — мусулмон дин номи.
Исмат — пок, бегуноҳ, маъсумлик.
Исмоил — Худо эшитди.
Иео — Иисус исмининг арабча шакли; бўялган.
Исомиддин — дин тутқичи, мадали, кўмаги.
Исроил — Ҳудо йўлида курашувчи.
Исрофил — оловланувчи, шуъла сочувчи.
Истад — умри узоқ бўлсин деган маънода изоҳланган.
Истам — Эҳтимол кўп қийинчиликлар эвазига дунёга келган бола шундай номлашади.
Исфан — исириқ, шамсия йилининг иккинчи ойи.
Исфаҳон — қилич.
Ифтихор — фахрли, ғурурли.
Иффатулло — Ҳудонинг покдомон бандаси. деган маънода. Исмнинг бошқа шакли уч- рамайди.
Ихлосиддин — динга ихлосманд маъно- сида.
Ихтиёриддин — дин иродаси.
Иқболиддин — дин иқболи.
Иқрориддин — динни тан олувчи.
— Й —
Йўлдошмуҳаммад — бўлсин деган ниятда.
-К-
Кабир — улуғ, улкан.
Калимулло — Ҳудо билан сўзлашган.
Камол — этук, мукамал, нуқсонсиз.
Камтар — одобли.
Каримулло — Ҳудонинг муруввати.
Каром — саховатли, ҳимматли, олижанобли.
Кашшоф — очувчи, кашфиётчи.
Келдиёр — оилага дўст, ҳамдам келди.
Кибор — улуғ кишилар.
Киромиддин — дин саховати, кароми.
Кишвар — мамлакат, ўлка, вилоят.
Козим — сабрлилик, чидамлилик, вазмин;
Комёр — бахтиёрлик.
Комил — мукаммаллик, бенуқсонлик, этуклик
Комрон — бахт, саодат; мақсадга эришувчи; ҳокимлик, ҳукмронлик.
Кошиф — кашф-этувчи, яратувчи.
Кубро — улуғлик, улуғворлик; мағрурлик.
Кушанбой — ҳаракатчанлик, тиришқоқлик, собитқадамлик.
-Л-
Лазиз — ёқимтойлик, ширин бола.
Латиф — мулойимлик, поклик, покизалик; мулойимлик, меҳрибонлик.
Лашкар — айнан: қўшин.
Лутфиддин — дин илтифоти, марҳамати.
Луқмон — билимдонлик, донолик.
-м-
Мавлавий — олим, билимдонлик, донишмандлик.
Мавлон — устоз, валенеъмат.
Мавриддин — динга мос фурсатда, хосиятли кунда туғилган бола.
Мадад — ота онасига мадад, кўмакдош.
Мадазим — аслида Муҳаммадазим. Шу- нингдек, Мадайюб, Мадали, Мадалим, Мадамин,
Мадаҳмад, Мадбой, Мадариқ, Мадвали, Мадёр, Мадзиё, Мадзокир, Мадиёр, Мадзиё, Мадзокир, Мади (Маҳди ёки Муҳаммади), Мадикром, Мадисмон, Мадусмон, Мадисроил, Мадкомил, Мадназар ёки Матназар, Мадниёз ёки Матниёз, Мадолим, Мадомон, Мадрасо, Мадрасул, Мадраҳим,
Мадал — онг, ақл, фикр.
Мадор — қувват, ёрдам бериш.
Маждуд — хушбахт, саодатманд.
Мажид — атоқли, шуҳратлилик, донгдорлик.
Мазбут — маҳкамлик, мустаҳкамлик, ҳимоя остига олинганлик.
Мазда — яратувчилик, бунёд этувчилик.
Мазид — Мажид исмининг талаффузда ўзгаргани.
Мазҳар — юзага чиқиш, намоён бўлиш, эришишлик, этишишлик.
Макорим — яхшилик, гўзаллик.
Малик — подшоҳ, ҳокимлик, қироллик.
Малҳамиддин — дининг малҳами.
Мамад — Муҳаммад. Шу тарздаги қисқартма отлар қуйидагилардир: Мамадазим, Мамадазиз, Мамадали, Мамадамин, Мамадбек, Мамадберган, Мамадберди, Мамадвали, Мамаддавлат, Маматмусо ёки Матмусо, Маматолиб, Маматош ва ҳоказо.
Мамдуд — узоқ умр.
Манзар — юз, чеҳра.
Мансур — устун турувчи, ғолиб, музаффарлик.
Марди — ботирлик, мардлик, довюраклик.
Марзбон — чегара соқчиси, элининг посбони.
Марҳабиддин — диннинг мурувати, саховатли.
Масар — виқор, одиллик.
Масъуд — бахт , бахтиёрлик, саодатмандлик.
Матлаб — исталган, орзу қилинган.
Матмирза — Муҳаммадмирза.
Махдум — дин йўлида хизмат қилувчи; мартаба, обрў.
Махсум — поклик, покизалик, софлик, гуноҳсизлик.
Махтум — муҳрланган, мустаҳкам.
Маъди — тўғри йўлда турувчи, адолатли.
Маъмун — омонда, ҳимоя остидаги, ҳимояга олинган.
Маъмур — 1. Бирон ишга буюрилган киши. 2. Обод.
Маъруф — 1. Таниқлилик, билинган, машҳурлик, атоқли. 2. Ақлга мувофиқ, шароитга мос ва мақбул
ҳисобланган феъл-ҳаракат.
Маъқул — арзийдиган, маъқул бўлган, орзу қилинган.
Машраб — хосиятли, табиатли, хулқли, одатли, хислатли, майлли, равишлик.
Мақсад — исталган, орзу қилинган.
Мақсум — берилган, туҳфа қилинган.
Мақсур — художўй, муқаддас, руҳан осойишга.
Маҳан — гўзал, сулув, ҳусн соҳиби.
Маҳди — тўғри йўл.
Маҳдум — жаноб, хўжа, аслзода, диний пешво
Маҳкам — мустаҳкамлик, қаттиқлик. Жони қаттиқ маъносида.
Маҳмуд — мақталган, мақтовга сазовор.
Маҳрам — сирдошлик, ҳамдамлик, меҳрибон дўст.
Маҳсуд — Мақсадли, иродали.
Маҳсун — мустаҳкам, маҳкамланган, берк, ҳимояланган.
Менгазим — Ҳудо берган холдор бола.
Мерган — ўқчи ёки қўнғирот уруғининг мерганча қабиласига мансуб.
Меросиддин — диннинг мероси; бойлиги, давлати.
Меҳмон — янги фарзанд маъносида бўлса керак.
Меҳриддин — дин шарофати билан эришилган бола деб изоҳлаш мумкин.
Меҳтар — бошлиқ, мансабдорлик.
Миад — ваъдага вафо деб изоҳлаш мумкин.
Мидҳад — мақташлик, мадҳ қилиш.
Миён — ўрта, ўрталиқ, бел.
Мизроб — нохун, қобилятли билимли.
Минобиддин — аслида мийно. Диннинг нақши.
Минҳожиддин — диннинг равшан, ёруғ йўли.
Миразиз — иззатли мансабдор, амир.
Мирза — котиб; илмли.
Мифтоҳиддин — диннинг калити, очқичи; яъни шарҳловчиси.
Миқрозиддин — дин қайчиси.
Муаййид — қувватловчи, мадад берувчи; мадад.
Мугашшир — башоратчи.
Мубин — очиқ, равшан.
Муборакулло — Ҳудо муборак қилган.
Мубориз — полвон; жангчи, курашчи.
Мубошир — йўлбошчи, йўл кўрсатувчи.
Мударрис — домла, муаллим, устоз.
Мудрик — фаҳмли, фаросатли, зийрак.
Мужириддин — диннинг таянчи, мададкори.
Мужоҳид — дин йўлида курашувчи.
Музаффар — ғолиб. Зафар қозониш.
Музоҳир — ҳимоячилик, қўриқловчи, асровчи.
Музроб — Мизроб исм ўзгаргани.
Муиз — иззат, ҳурмат кўрсатувчи.
Муин — ёрдамчилик, кўмакчилик.
Мукдадил — кучли, довюрак.
Мулла — билимдонлик, ўқимишли.
Мумтоз — танланган, сараланган.
Мунзир — огоҳлантирувчидир.
Муниб — тўғри йўлдан юрувчи
Муним — мурувватли, раҳмдиллик.
Мунтажибиддин — дин сайлангани.
Мунъим — неъмат, ризқ-рўз берувчи, совғалар улашувчи.
Мурод — мақсад, талаб.
Муртазо — танланганлик, сайланганлик, суюкли, қадрли.
Муртоз — нафсини тийганлик, ўзини тута олувчи, азобу-машаққатларга чидамли.
Муршид — раҳбар, йўлбошчи, тўғри йўлга бошловчи,
Мусаддин — дин ва шариат йўлида махкам турадиган.
Мусайяб — эҳтиёткорлик, ҳушёрлик.
Мусаллим — камтарлик ёки художўйлик.
Мусаммо — исми билан туғилган.
Мусин — пири бадавлат маъносида.
Мусир — қатъий сўзли, лафзида турувчи.
Мусиф — таърифловчи, мадҳ этувчи.
Муслим — ислом динига бўйсунган, мусулмон, тақводор.
Муслиҳиддин — динни ислоҳ қилувчи, янгиловчи.
Мусо — яҳудийлар пайғамбари
Мустафо — танланганлик, саралаб олинган.
Мустақим — тўғри йўл.
Мусулмон — ислом динига бўйсунган, эътиқод қилган,
Мутаваккал — умидли, орзу қилинган.
Мутал — Муталлиб исмининг қисқар гани; изловчи, ахтарувчи.
Мутасим — Ҳудонинг паноҳида.
Муфаддал — суюкли, қадрли.
Муфид — яхшилик, яхшилик.
Муфиз — файзли, баракали.
Муфлиҳ — сўзга уста.
Муфти — шариат қоидаларини яхши биладиган.
Мухлисиддин — дин ихлосманди, динга содиқ;
Мухтор — мустақиллик, эркинлик.
Мгид
Рассекречени документи о Горбачеве: невозможно поверит
руневслента
Люди, коториэ не стесняются на пляже: 50 фото, порвавших Сет
стйлефоцус
Со дна Волги достали машину. Открив еэ, люди закричали от страха
пргазета
Удивителний вивод медиков: как онкология связана со свеклой
руневслента
Муъин — ёрдамчилик, кўмакчи.
Муширбой — ишора қилувчи, мийиғида кулувчи, маслаҳатчи.
Мушриф — шов-шувли воқеа, баландлик, баланддан қарайдиган;
Мушфиқ — шафқат , меҳрибонлик, марҳаматли.
Муқанна — ниқобдор. Маълум белги ёки парда билан туғилган болага шундай исм қўйиш.
Муқбил — бахт , иқбол , саодат.
Муқим — турғун.
Муқрим — мурувват, яхшилик, сахийлик, қўли очиқ.
Муқтазо — Муртазо исмининг бошқа шакли.
Муҳаммад — мақтовга лойиқ. Пайғам- баримизнинг исми.
Муҳиб — дўст, йўлдош.
Муҳиддин — динни қўлловчи, жонлантирувчи, динга гўзаллик, нафосат баҳш этувчй
Муҳриз — ўз мақсадига интилувчи, собитқадам, ғолиб, энгилмас.
Муҳсин — марҳаматли, меҳрибонли.
Мўмин — динни тил ва дил билан иқрор қилувчи.
-н-
Наби — пайгамбар, Ҳудонинг элчиси.
Набиҳ — ҳушёрлик, сезгирлик.
Набот — ширин, ёқимтойлик.
Наввот — амалдорлик, мансабдорлик; ўринбосарлик.
Навдор — ноёб тухфа.
Навид — севинч, хушхабарлик.
Навкар — дўст, ўртоқ ёки қўриқчи, аскар, хизматкор.
Навоий — зиёли оилаларда ҳазрат Алишер Навоийнинг номини янги туғилган гўдакка қўйиш одати бор.
Навол — совға, эҳсон қилиш.
Наврўз — қадимий исмлардан бири. Наврўз кунида туғилган гўдакларга шундай исм қўйиш одати бор.
Навфал — тортиқлик, совға, эҳсонлик.
Навқон — буғдой бошоғи.
Надим — яқин дўст, суҳбатдош, сирдошлик.
Нажаб -ҳазрати Алий дафн этилган шаҳар номидан олинган.
Наждат — жасур, қўрқмас, мард.
Нажиб — олижаноблик, олийҳимматлик; поклик, виждонлилик;
Нажим — юлдуз.
Назар — Ҳудо ёки авлиёлар назари билан туғилган бола.
Назифулло — Ҳудонинг беғубор, покиза бандаси.
Назиҳулло — Назифулло исмининг маъносида ёки шу исмнинг ўзгарган шакли бўлиши мумкин.
Назрулло — Ҳудога назир қилинган, садақа қилинган бола.
Наим — бахт, омад, саодатмандлик.
Наймаи — ўзбекларнинг найман уруғига мансуб бола.
Намоз — эҳтимол ибодат пайтида туғилган болага шундай исм қўйилган.
Наримон — эҳтимол нурииймон бўлиши мумкин.
Нармин — мулойимлик, юмшоқлик, ҳалим.
Насибулло — Ҳудонинг насибаси.
Насим — энгил шабада, тонг шамоли.
Насриддин — диннинг ғолиблиги, диннинг зафари.
Нафиғулло — Ҳудонинг яхшиликлар қилувчи бандаси.
Нақиб — оқсоқоллик, бошлиқлик, йўлбошчилик;
Наҳан — улканлик, улуғлик, ботирлик, ғолиблик, баҳодирлик.
Наҳриддин — диннинг булоғи деб изоҳлаш мумкин.
Некбахт — толеи баланд
Неъмат — насибали, ризқ-рўзли
Ниёз — 1. Ҳудодан илтижо қилиб олинган бола
Низом — тартибли, интизомли.
Нишон — баданида бирон белги билан туғилган.
Ният — орзу, мақсад.
Новқат — навқирон, навжувон.
Нодим — ҳамдамлик, ҳамсуҳбатлик, дўстлик.
Нодир — камёблик, ноёблик, бебаҳолик, тенгсизлик.
Ноиб — ўринбосарлик, кўмакчилик, ёрдамчилик.
Нор — баданида қизил хол ёки қизил белгиси билан туғилган.
Норин — мўғул қабиласининг норин уругига мансуб бола.
Носир — кўмакчилик, ёрламчилик ёки ғолиб, музаффар.
Ношир — айнан: китоб чиқарувчи.
Ноҳид — ёруғ юлдуз, Зуҳро саёраси
Нур — ёғду, зиёлик, равшанлик
Нусрат — ғолиблик, музаффарлик.
Нуҳ — аслида Нуҳо — ақл, хирад, зеҳн.
Нўғай — нўғай халқи номидан.
-о-
Обид — тоат-ибодат қилувчи, тақводор.
Обираҳмат — шифобахшлик, муқаддаслик, хосиятли сув.
Обод — кам-кўстсиз, фаровон.
Овшарбой — ўғуз уруғини форслар афшар дейдилар.
Огаҳ — билағон, ақлли, зийракли.
Одам — қизилранг тупроқ.
Одил — ҳақгўй, адолатли, инсофли, тўғри, ҳалол.
Одина — жума куни туғилган болага шундай исм қўйиш расм бўлган.
Озар — олов.
Озод — эркинлик, ҳурлик, ҳолилик.
Оязим — улуғ.
Олим — билимли, билимдонлик, донишмандлик.
Оллоёр — Ҳудога дўст, Ҳудо қўлласин деган маъноларда.
Олтиёр — олдинги фарзандларга эш бўлиб туғилган бола.
Олтой — улуғ, юксак, баланд.
Омад — толеи баланд.
Омон — омон бўлувчи, нажот топувчи.
Ориф — билимдонлик, ақлли, доно ёки художўй.
Осим — қўриқланган, ҳимояланган, муҳофаза қилинган, хавфсиз.
Осиф — шиддатли бўрон.
Осмон — бу осмондек тиниқ ва баланд бўлсин.
Остон — остона, бўсаға.
Отавали — валий бир мўйсафиднинг дуосидан кейин туғилган бола.
Офиятулло — соғлик, соғайиш; тинчлик.
Ошиқ — ҳаётни севувчи.
Оқдавлат — пок, тоза. оиладаги иккинчи болага шундай исм қўйиш одати бўлган.
Оқлимирза — ақлли мирза йигит.
-п-
Паём -хабар, дарак;
Пайшанба — халқ ўртасида пайшанба куни хосиятли деган тушунча бор.
Панжи — оиладаги бешинчи болага берилган исм.
Паноҳиддин — диннинг паноҳида, дин нажот берувчи.
Парвез — ғолиб, музаффарлик, энгилмаслик.
Парда — ўз пардаси (кўйлаги) билан туғилган бола.
Парпи — аслида фарфи — нафис, мулойим, юмшоқ табиатли.
Партов — аслида “партав”; нурли, нур сочувчи.
Паҳлавон — ён, биқин, қанот. зўр, кучли, қудратли;
Пешавор — ҳунармандлар сардори.
Пешдод — одил, ўтмишдан даракчи, хабарчи, олдиндан.
Пирназар — пирлар назар қилсин деган.
Поён — қатор қиз тугилгандан кейин тугилган ўгилга берилган исм.
Полвон — кучли, қудратли, баҳодир.
Полиёр — покиза дўст, покизаликка мойил.
Порсо — ўзини тиювчи, тақводорлик, художўйлик.
Пурдил — мардлик, ботирлик, довюраклик.
Пўлат — мустаҳкам маъдан.
-Р-
Раббимқул — Ҳудонинг қули, бандаси.
Раби — тўртинчи болага бериладиган исм.
Рабиб — ўгай, ёт.
Равзиддин — диннинг боғи, бўстони.
Равнақ — жилоланган, тароватли; гуллаб-яшнаган.
Равшан — ёруғ, шуълали; тиниқ, беғубор; ғамсиз.
Ради — сайланган, танлаб олинган.
Ражаб — ҳижрий йилнинг тўр- тинчи ойида туғилган бола.
Ражи — умид, тилак.
Раззоқ — ризқ берувчи.
Разин — маҳкам, мустаҳкам, қатъий; муҳим; муътабар.
Размин — уруш, жанг, ғавғо. “
Раис — бошлиқ, раҳбарлик, сардорлик, этакчилик.
Раиф — меҳрибонлик, шафқатлилик, раҳмдиллик.
Рамазон — қамарий йил ҳисобининг тўққизинчи ойида туғилган болага шундай исм берилади.
Рамал — мумтоз шеъриятдаги аруз вазнининг бир кўриниши;
Рамз — белги, ишора; тимсол.
Рами — ўқчи, мерганлик.
Рамил — тилсим эгаси, сирларни очувчи фолбин.
Расим — йўл-йўриққа, қоидалар риоя қилувчи ёки рассом.
Расиф — чидамли, маҳкамлик, мустаҳкамлик.
Расих — мустаҳкамлик, маҳкамлик, пишиқлик, чидамлилик.
Расо — мукаммал, камолга эришган.
Расул — элчи.
Ратиб — беғуборлик, тароватли.
Рауф — мулойимлик, шафқатлилик, раҳмдиллик.
Рафаел — юксаклик, олийлик, улуғлик, таниқли, машҳурлик.
Рафи — Рафаел исмининг араб тилидаги кўриниши.
Рафид — ёрдамчилик, кўмакчилик.
Рафиқ — дўстлик, ҳамдамлик.
Рафъат — улуғлик, юксаклик, буюклик.
Рафқат — дўстлик, ҳамроҳлик, ҳамсафарлик;
Рахшон — порлоқлик, нурлилик.
Рашид — тўғри йўлдан юрувчи.
Рашодат — мард, жасур, жасоратли.
Рашшод — Рашид исмининг айнан маъноси.
Рақоқул — озод бўлган қул.
Рағиб — тилаб олинган бола.
Раҳиб — мурувватлик, марҳаматлик, олижаноблик.
Раҳим — меҳрибонлик, марҳаматлилик
Раҳмат — меҳрибонлик, марҳаматлик.
Раҳмон — ўта меҳрибонлик.
Ривожиддин — дин ривожи, дин равнақи.
Риёзиддин — дин бўстони, дин боғи деб аташ мумкин.
Ризо — розилик, маъқуллик; тобе.
Ризқиддин — диннинг ризқ-насибаси боласи.
Рифъат — улуғ, юксак.
Рихситилла — тилладек қиммат, қадрли.
Робиддин — диний тақвимнинг тўртинчи ойида туғилган бола.
Рожи — аслида рожиҳ — ортиқ, зиёда,
Роиз — тарбия қилувчи, ўргатувчи;
Ройиқ — латифлик, зебо.
Роқиб — посбонлик, ҳимоячилик.
Роқий — олға интилувчи, ўсувч.
Роқим — хат ёзувчи; саводхон, билимдон.
Роҳатали — ҳузур-ҳаловатда яшасин.
Рубиддин — дин қуроли.
Рукнойиддин — устун, таянчли; дин таянчи.
Руслан — арслон шер.
Рустам — улкан гавдали, қудратли, довюраклик, баҳодирлик.
Рухсат — Ҳудо розилиги билан дунёга келган бола.
Рушди — ўсувчи, улғаювчи, камолга этувчи;
Руҳиддин — диннинг руҳи.
Рўзатилла — рўза ойида туғилган бола.
Рўзбеҳ — бахт, толеи баланд.
Рўзбон — подшоҳни қўриқловчи посбон; лашкарбоши, саркарда.
Рўзим — ризқ.
-с-
Сабоҳиддин — дин тонги.
Сабриддин — диннинг сабр-тоқатли кишиси.
Саврон — шамсия йил ҳисобининг иккинчи ойи апрел да туғилган бола.
Сададдин — диннинг тўғрилиги.
Садар — тўгри, адолатли.
Садибой — соддалик, покизали.
Садид — маҳкамлик, мустаҳкам, иродали.
Садомат — зарбали, савлатли.
Садр — баланд мартабали, мансабдор.
Саид — бахтли, саодатли.
Саин — энг аъло, шуҳратли, шавкатли.
Санр — оташли, оловли.
Сайид — айнан: эга, хўжа; бошлиқ, раҳбар.
Сайим — рўзадор.
Сайфи — қилич, шамшир.
Салаватулло — Ҳудонинг муруввати.
Салим — соғлом.
Салмон — беозорлик, мулойимлик, ювошлик.
Салом — тинчлик, соғлиқ, омонлик.
Салор — йўлбошчи, саркарда.
Салоҳ — рост, тўғри, ҳалол; ҳақгўй.
Самандар — ўтда ёнмайдиган.
Самар — ҳосил, натижали, мевали.
Сами — эшитувчилик, тингловчилик,
Самим — самимийлик, оқкўнгиллик, софдиллик.
Самин — қадрли, қиммат, азиз.
Самир — суҳбатдош.
Самит — сокинлик, осойишталик, осудалик.
Сангин — тошдек мустаҳкам.
Санжар — санчмоқ. шиддатли, ўткир.
Саноқул — мадҳ айтувчи, мақтовчи банда.
Санъат — чиройли ҳунарлар эгаси.
Сарвар — йўлбошчи, бошлиқ, раҳнамолик.
Сарват — бой.
Сардор — этакчилик, бошлиқ.
Сафар — сафар ойи (мусулмонлар тақвимининг иккинчи ойи)да туғилган.
Сафиулло — Ҳудонинг танлагани, сайлагани.
Сафо — тиниқлик, покизалик
Сахибой — қўли очиқ, жўмард.
Саъди — бахт, саодат, омад.
Саҳмон — ризқ-рўзли, насибали.
Саҳобиддин — ҳамфикр диндошлар; саҳобий сўзидан.
Сибъатулло — Ҳудонинг хоҳиши билан дунёга келган бола.
Сиддиқ — тўғри сўз, софдил, ростгўй.
Синдор — ёшлик, навқиронлик, бўз бола.
Сино — донишмандлик, ҳакимлик.
Сирож — ёруғ, нурли, чироқли.
Сифатулло — Ҳудо сифатларининг намоён бўлиши деб изоҳлаш мумкин.
Соат — яхшилик, хосиятли вақтда туғилган.
Собир — сабр, тоқат.
Собит — мустаҳкамлик, маҳкамлик.
Содир — асли садр сўзидан. Бошлиқ, раҳбар.
Содиқ — чин дўст.
Соиб — Эга, хўжайин.
Солиҳ — пок, ҳалол, покиза.
Сотир — халоскорлик, ҳимоя қилувчи ёки халос қилинган.
Соқи — соғ, соғлом, сезгир, зийрак.
Соҳиб — тўгри талаффузи.
Сувон — эгов.
Сулаймон —ҳимояланган, берк, муҳофазага олинган,
Султон — ҳукмдор.
Суннат — йўл, одат, удум, таомил ёки суннати ўзи билан туғилган бола.
Сурхоб — лаъл тоши.
Сурхон — тўй, базм, шодлик; қўрғон, қалъа.
Суръат — чаққон, эпчил.
Суғро — кенжагой бола.
Суҳроб — қизил ёғду; лаъл, ёқут.
Сўфи — қавмни намозга чорловчи тақводор.
-т-
Табибулло — айнан: Ҳудонинг табиби.
Таваккал — тақдири Ҳудога топширилган бола.
Тавалло — Ҳудодан илтижо қилиб олинган бола.
Тавсан — арғумоқ, тўпичоқ.
Тавфиқ — ёмон ишлар ва одатлардан ўзини сақлайдиган бола.
Тавҳид — бирлик, ягонал. Ҳудога сиғиниш.
Тавҳир — эҳтиром, ҳурматга сазовор.
Такмил — мукаммал, бенуқсон.
Талъат — чиройли, соҳибжамол маъно- сида.
Тансиқ — ноёблик, нодирлик; ёки болага ташна оилада туғилган чақалоққа шундай исм қўйилган.
Тарзабон — гапдонлик, сухандонлик, нотиқлик.
Тархон — турли мажбуриятлардан (солиқлардан) озод қилинган.
Тилла — олтиндек қимматли.
Тожи — бирон хол билан туғилган бола.
Тоиб — тавба қилувчи, иститфор айтувчи банда.
Тоир — қуш; парвоз қилувчи, юксакликка кўтарилувчи.
Тойиб — покизалик, озодалик.
Толиб — билим изловчи, билим ихлосманди.
Тоқиддин — дин таянчи, дин мустаҳкамловчи.
Тоҳир — таҳоратли, покизалик; беғуборлик.
Туман — минг, кўпайсин.
Туроб — хок, тупроқ.
Туҳфат — совға, эҳсон.
Тўфон — кучли сув тошқини пайтида туғилган болага шундай исм берилган.
-у-
Убай — қул, қул бола.
Угур — бахт, саодатмандлик, иқболи баланд.
Узайр — куч, қудрат, кўмакчилик.
Улфат — барчага дўст бўлсин деган ниятда.
Умар — барҳаёт, яшовчи.
Умид — орзу қилинган, кутилган.
Умир — умри билан берган бўлсин.
Уммат — халқ, жамоа, тоифа.
Умрон — ободлик, фаровонлик, маъмурлик.
Урфон — аслида Ирфон; билимли, маърифатли.
Усмон — синган-чиққанларни даволовчи табиб.
-Ф-
Фавзи — ғолиб, музаффар, энгилмас.
Фадл — олижаноб, олийҳиммат.
Фазли — марҳамат, инобат, ҳиммат, ор- тиқлик, устунлик, этуклик.
Файз — ёқимли, мулойим; жозибали, •1 кўркам.
Файёз — олийҳиммат, меҳрибон.
Фараж — нажот топган.
Фарбуд — тақводорлик.
Фарвардин — айнан: баҳор.
Фардис — нурсимон, нурмонанд.
Фарёб — бахт, иқболи баланд.
Фарзиддин — дин фарз деб билувчи.
Фарид — яккалик, ёлғиз, ягона;
Фармон — буйруқ, амр. Ҳудонинг иродаси.
Фародис — жаннат боғлари, жаннат фарзанди.
Фароҳиддин — дин ривожи, иқболи ёки маъмурлиги.
Фарроҳ — шукуҳли, шон-шавкатли, донгдор.
Фаррух — бахтли, бахтиёр.
Фаруқ — яхши-ёмонни фарқловчи.
Фархиддин — дин ато қилган шодлик.
Фарҳид — зийраклик, зукколик, фаросатли, сезгир.
Фасиҳ — хушсухан, сўз устаси, нотиқ.
Фасл — вақт, замон, давр.
Фаттоҳ — ғолиб, музаффар.
Фатҳ — диннинг ғолиблиги, устунлиги.
Фахри — ғурур, ифтихор.
Фаҳмиддин — динни фаҳмловчи.
Фикрат — идрокли, ақлли.
Фирдавс — саккизинчи жаннатнинг номи; боғ, кўкаламзор.
Фируз — қимматбаҳо маъдан тош.
Фитрат — ақлу фаросатли, доно.
Фозил — билимдон, доно, донишманд.
Фоиқ — улуғвор, юксак.
Форобий — зиёли оилаларда улуғ олим Форобий номига нисбат берилган.
Фотиқ — шифо оладиган.
Фотиҳ — энгилмас, музаффар, ғолиб.
Фуад — дил, қалбли, ақлли, фаросатли.
Фузаил — одобли, яхши хислатди; инсофли, адолатли;
Фузул — айнан: сергап. Истилоҳий маънода нотиқ
-Х-
Хабир — хабар берувчи; билувчи, билимли, доно.
Хазин — айнан: хазина; бой, бадавлат.
Хазорбой — олижаноб, аслзода.
Хазри — шаҳарлик, шаҳарда туғилган.
Хайём — чодир тикувчи, чодир ясовчи уста.
Хайри — яхшилик қилувчи.
Халил — дўст, суюкли.
Халиф — ўринбосар, меросхўр.
Ханжар — ханжардек ўткир бўлсин деган маънода.
Харрос — ҳақгўй, адолатли.
Харрот — ўймакор уста, наққош.
Хаспўлат — аъло навли пўлат.
Хатиб — ваъзгўй, ваъзхон.
Хафс — арслон, йўлбарс.
Хидир — асли Хизр ёки Хизир, яшил дегани.
Хирмон — ғалла хирмонланган пайтда тугилган бола.
Хирожиддин — дин ҳақи.
Хислат — яхши фазилатли, хосиятли.
Ховар — кунчиқиш, шарқ.
Хожа — ҳурматли, эътиборли ёки хўжайин.
Хол — баданида хол билан тугилган бола.
Холид — абадий яшайдиган; умри узоқ.
Холис — самимий, беғараз, софкўнгил.
Холиқ — бунёдкор, ижодкор.
Хоназим — буюк хон.
Хуббим — ёқимтой, яхши.
Хурдак — ҳунарманд дегани.
Хурдод — Эронда истеъмолда бўлган қамарий йилнинг иккинчи ойи
Хуррам — шод, шодмон, хурсанд, хуш- кайфият.
Хурсанд — шод, бахтиёр.
Хуршид — қуёш.
Хушбахт — саодатманд.
Хўжа — соҳиб, жаноб.
-ч-
Черикбой — аскар, қўшин, лашкар.
Чеҳразод — гўзал, зебо, аслзода.
Чилтон — қирқта ажралмас руҳ.
Чингиз — буюк, қудратли.
Чинор — умри чинордек узун бўлсин.
Чори — оиладаги тўртинчи фарзанд ёки Чориёрларга нисбат берилган.
Чуст — чаққон, моҳир.
Чўлпон — тонг юлдузи, ёруғ юлдуз.
Чўпон — қўйчувон.
-Ш-
Шаввоз — азаматлик, жасурлик, довюрак.
Шавкат — шараф, шонли, куч.
Шавқиддин — дин завқи, дин бахш этадиган завқ.
Шайх — аслида қари, кекса, оқсоқол.
Шамси — қуёш.
Шамшир — тиғ. Қиличдек кескир ва ўткир йигит бўлсин.
Шамшод — дарахт номи.
Шараф — ор, номус, обрў, ифтихор, фахр.
Шариф — муқаддас, азиз.
Шафқатулло — Ҳудо раҳмати билан дунёга келган бола.
Шаҳар — шаҳарга келганда туғилган болага шундай исм берилган.
Шаҳбоз — шунқор, лочин.
Шаҳвор — шоҳона, шоҳларча.
Шаҳир — маълум, таниқли.
Шаҳоб — нурли юлдуз.
Шаҳсувор — чавандоз.
Шер — шердек қудратли, жасур, қайтмас.
Шиддат — тезкор, гайратли.
Шижоат — ғайрат, жасур.
Шиор — мақсад, орзу, ғоя.
Шиҳоб — шаҳоб сўзининг ўзгаргани.
Шо — аслида шоҳ, ҳукмдор.
Шоддил — қувноқ, бахтиёр.
Шоир — шеър ёзувчи;
Шоиф — кўрувчи, танувчи, зийрак, сезгир.
Шоиқ — жуда яхши, аъло;
Шойбек — кучли, қудратли.
Шокир — фарзанд берганига Ҳудога шукрона маъносида.
Шокуҳ — савлатли, кўркамлик, ҳашаматли.
Шоми — чироқ, шам.
Шомил — Худо эшитган.
Шоҳид — гувоҳ;
Шуайб — шох, бутоқ.
Шужо — мардлик, қўрқмаслик, жасур.
Шукур — Худодан миннатдорлик.
Шуҳрат — машҳурлик; шон-шавкат.
Шўра — жаноб, бошлиқ.
Эзид — Ҳудо, Тангри, Худо.
Элдор — қабила, элат бошлиғи;
Эмин — тинч, осойишта.
Эран — мард, жасур; эр, ўғлон.
Эшон — айнан: у киши; катта одам.
-ю-
Юнус — каптар дегани.
Юсуф — ўсган, кўпайган.
-я-
Яздон — Ҳудо, Тангри.
Ямин — ўнг қўл, ўнг томон.
Ятим — танҳо маъносида.
Яҳё — мурувватли, очиққўл; хушхулқ.
-у-
Ўрда — уй, панажой; ҳукм- дор саройи; лашкаргоҳ; кўпчилик, тўп, тўда.
Ўрхон — улғайиш, ўсиш.
Ўғлон — ботирлик, мардлик, шаҳзода.
-қ-
Қавомиддин — устун, устивор.
Қавий — куч, қувват.
Қавс -шамсия йилининг қавс ойида туғилган бола.
Қадам — қадами қутлуғ бўлсин деган маънода.
Қадим — қадимият қадриятларини қадрласин деган ниятда.
Қадр — динни қадрловчи.
Қайс — муқояса қилиш, чоғиштириш.
Қайсар — Бу исмнинг келиб чиқиши кезар номи билан боғлиқ.
Қайюм — абадий мавжуд.
Қаландар — таркидунё қилган одам.
Қалмоқ — ўзбекларнинг қалмоқ уруғи- га мансуб бола.
Қамар — ой.
Қамбар — тўрғай.
Қаҳрамон — ўзбекларда қарамон уруғи ҳам бор.
Қиём — этилиш, офтобнинг тиккага келган пайти.
Қиёс — бу исм ёлғиз айтилмайди;
Қобил — истеъдодли, қобилиятли; кучли, қудратли;
Қози — ҳакам.
Қозоқ — қозоқлар орнсида туғилган ёки кўриниши қозоқбашара болага шундай исм берилган.
Қоим — турғун, қоим, мустаҳкам;
Қора — кучли, қудратли, полмои.
Қори — қироат қилувчи.
Қосид — хабар этказувчи.
Қосим — тақсимловчи.
Қоҳир — забардаст, кучли;
Қубод — ҳукмдор, подшоҳ.
Қувват — кучли, чидамли.
Қувомиддин — диннинг ҳақиқатгўй, адолатли кишиси бўлсин деган ниятда.
Қуддус — пок, покиза, бегуноҳ, муқаддас, азиз.
Қудрат — қувватли, кучли, қодир.
Қул — араб тилидаги “қул” сўзи “айт” деган маънони билдиради,
Қулфиддин — диннинг маъноларини шарҳловчи олим.
Қурбат — яқинлашиш, этишиш.
Қурбон — қурбон ҳайити кунида туғилган бола.
Қурбуға — кучли, қудратли, жасур;
Қурон — оиладаги учинчи болага бериладиган исм.
Қутбиддин — диннинг асоси, таянчи.
-ғ-
Ғайбиддин — айнан: диннинг пинҳонийлиги, яширин сири;
Ғайни — кўп деган маънода.
Ғайрат — меҳнатсевар деб изоҳлаш мумкин.
Ғалил — орзиқиб кутилган бола.
Ғани — бой, бадавлат.
Ғариб — ғарибона илтижо билан тилаб олинган бола деб изоҳлаш мумкин.
Ғафур — гуноҳларни кечирувчи, раҳмдил, марҳаматли, мағфиратли.
Ғиёс — фарёд, овоза, куч, таянч.
Ғози — ғолиб, музаффар.
Ғойиб — кўринмайдиган, яширин, махфий.
Ғолиб — энгилмас, музаффар, энгувчи.
Ғулом — 1. Қул. 2. Фарзанд, ўғил.
Ғуфрон — кечирилган, гуноҳсиз бола.
Ғўнон — икки-уч ёшли той.
Ҳабиб — суюкли, қадрдон, дўст.
Ҳабил — шамол, эл. Одам алайҳиссаломнинг ўлдирилган ўғли ҳам Ҳабил
Ҳадис — ҳикоя, ривоят;
Ҳаёт — тириклик, умр, барҳаётлик; соғлик, омонлик.
Ҳазрат — юқори даражадаги, мартабали.
Ҳайбат — буюклик, шукуҳли, виқорли.
Ҳайдар — арслон; жасур, довюрак, қудратли.
Ҳайит — ҳайит куни туғилган болага шундай исм берилган.
Ҳайрат — айнан: ҳайратланиш, таажжуб.
Ҳаким — билимдон, ақлли, доно, донишманд.
Ҳалим — мулойим, меҳрибон.
Ҳамдам — дўст, ўртоқ.
Ҳамза — ўткир, аччиқ, куйдирувчи,
Ҳамид — мақтовчи, мадҳ этувчи.
Ҳаммод — улуғловчи, мадҳ этувчи ёки ҳурматга лойиқ.
Ҳамро — йўлдош, эш, ҳамдам ёки қирмизиранг.
Ҳанжар — аслида Ҳанжор; йўл, қоида, расмрусум, равиш.
Ҳарис — ўта берилган, мафтун, маҳлиё бўлган.
Ҳасан — яхши, тузук; чиройли, соҳиб- жамол.
Ҳафиз — ҳимочи, қўриқловчи, ўз паноҳида асровчи.
Ҳашмат — иззат-ҳурматли, шону шавкатли.
Ҳақ — ҳақиқат, рост, адолат.
Ҳидоят — тўғри йўлга бошловчи, тўғри йўл топувчи.
Ҳилолиддин — диннинг янги, кўркам ойи.
Ҳиммат — олижаноб, саховат.
Ҳисом — қилич, шамшир, тиғ.
Ҳифзиддин — динни асровчи, динни муҳофаза қилувчи.
Ҳоди — тўғри йўл кўрсатувчи.
Ҳожи — зиёратчи, сиғинувчи.
Ҳозиқ — моҳир, билимдон; итоаткор, ёввош.
Ҳоким — ҳукмрон, бошлиқ, йўлбошчи, раҳбар.
Ҳомид — шукур қилувчи, қаноат қилувчи, сабр-тоқатли.
Ҳомил — айнан: кўтариб юрувчи, элтувчи.
Ҳорун — яҳудийча Аорон исмидан олинган ва араб талаффузида Ҳорун.
Ҳосил — мева, самара, натижа.
Ҳотам— сахий, қўли очиқ, олийҳиммат.
Ҳошим — майдаловчи, ушатувчи; нон синдирувчи.
Ҳуббим — “хуб” — чиройли, ёқимли сўзидан.
Ҳувайдо — белгили, ошкора, равшан, аниқ.
Ҳужжат — ишончли қоғоз.
Ҳузур — осойишталик, осудалик, роҳат, фароғат.
Ҳумойиддин — дин ато қилган бахт, дин саодати.
Ҳумом — қавм ёки бирон уруғнинг бошлиғи.
Ҳумоюн — қутлуғ, муборак, ноёб, тенгсиз.
Ҳунар — истилоҳий маънода ёки яхши ният билан ҳунар эгаси.
Ҳурмат — иззат. маъносида.
Ҳурулло — Ҳудонинг эркин бандаси.
Ҳусайн — Ҳасан исми билан бир хил маънода.
Ҳусн — чирой, гўзаллик.
А ҳарифига исмлар маноси китоби
Аббос — жиддий, вазмин; довюрак, жасоратли.
Абдолниёз — бу исмнинг 2та манноси бор авлиё; дарвеш.
Абдулазиз — абду — қул, абу ота маносида. Қудратли, донолик.
Аброр — аъло хулқли, Яхши тарбияли, самимий.
Авлиё — табарук, муқадас.
Адҳам — қора белги, доғ билан туғулган чақалоқа айтилади.
Азамат — мартабали, қўрқмас.
Азиз — қадри қиммат, ҳурматли.
Азим — улуғворлик, котта, кучли.
Айниддин — дин мазмуни, ҳулқли, ибратли.
Айюб — ўкинувчилик, пушаймонлик
Акбар ва Акобир — бирлик, иккинчиси кўплик; улуғлик, улканлик;
Акмал — мукаммаллик, бенуқсонлик.
Акрам — Кўркам, октам, жомард.
Алимардон — мартаба, мардлик, Мардона.
Алишер — юксаклик мартабалилик шер; Арслондек қўрқмас.
Алоуддин — огоҳлик, усти. Исмнинг динустуни.
Амин — ишончлилик, сокин, хавфсизлик.
Амир — ҳукмронлик, йўлбошчилик.
Анвар — ёруғлик, нурлилик.
Анис — дост, улфат, ҳамдамлик, ҳамсуҳбатлик.
Анортой — баданида қизил белги ёки хол билан тугилган чақалоқларга қўйилади.
Ансориддин — дин ёрдамчиси, мададкорилик.
Анқобой — кўзга кўринмас қуш исми маноси топилмас, нодир.
Ардашер — арда- иймонли — иймон кучи.
Асад — 5 чи ойнинг номи.
Асаф — Ҳудо маъқуллаганлардан.
Аслам — соғломлик, бақувватлик, чидамлилик.
Асил — аслзодалардан, оли тоифа инсонлар.
Асомиддин — динга таянчи бўлиш.
Асрор — сирлилик, яширин, махфийлик, Асфандиёр — исириқ боласа касал бўлмасин деб қўйиладиган исм.
Асқад — бахтиёрлик, саодатмандлик.
Асқар — охирги болага қўйиладиган исм.
Атоулла — Ҳудо ҳадияси.
Афандихон — домлс, устоз, ўқитувчи.
Афзал — устунлик, яхшилик, юқори бўлиш.
Афридин — жасур, довюрак, энгилмас. Бу исмнинг Фаридун шакли ҳам бор. Қадимий Эрон подшоҳларидан бирининг исми ҳам шундай.
Афлотун — Платоннинг номидан. Қадимий олимни шундай ҳам аташган.
Ахбор — маълумот, билим эгаси.
Афридин — жуда қудратли.
Ашраф — шарафлилик, ҳурматлилик, аслзодалик.
Ашур — ҳижрийнинг 10 чи ойи шундай аталади.
Аъзам — улуғлик, буюклик.
Аҳмад — мақтовга сазовар.
Аҳрор — олижаноблик, мурувватлилик, ҳимматли бўлиш.
Аҳтам — Адҳам исмининг ўзгарган шакли.
Исмлар маноси
-Б- ҳарифига исмлар маноси болалар
Бадал — боласи кўп нобут бўладиган оилалар тирик қолган фарзандига бери
Бадиуззамон — замонасида энг зўри.
Бадриддин — дин тўлин ойи; дин машали.
Бакир — ўрганувчи, тадқиқотчи.
Бакр — бўталоқ.
Барака — мўллик, фаровон.
Барот — барот куни шабон ойининг ўрта- ларида келадиган диний байрам.
Бахир — нурли, шуладор, жилвакорлик.
Бахтиёр — бахт, ҳурсандчилик, истиқбол ёр бўлган.
Бахши — муалим, ўқитувчи.
Башар — одам, инсонилик, киши.
Башир — ҳушхабар келтирувчи, баҳтсаодат элчиси.
Бақо — доимийлик, мангулик, абадийлик.
Баҳман — шамъсия йилининг ўн биринчи ойи баҳман дейилади.
Баҳоувдин — диннинг кўрки, қиммати.
Баҳриддин — дин дан баҳра олувчи.
Баҳром — Мирих юлдузининг номи.
Баҳруз — жуда яхши, жуда қутлуғ; рўза кунида туғилганларга айтилади.
Бердимавлон — Худо берган бола.
Берун — чет, бегоналик, ётлик.
Беҳбуд — тинчлик, осойишталик, фароғатлик.
Беҳзод — аслзода маъносида.
Биймирза — Бий — хўжайин, раҳбарлик, сардор маъноларида келади.
Билол — 3 кунлик ой.
Биродар — дўст, ўртоқ. Жуда ноёб исмларга киради.
Бобак — тарбиячилик, ҳомийлик.
Бобир — Кўп ҳолда Бобур шаклида ҳам ёзилади. йўлбарс деб талқин қиладилар.
Бобохон — Бу исмнинг маъноси қадимий қалиқ ўйини билан боғлиқ.
Бозор — бозор кунида туғилган болалар шундай исмга эга бўлишган.
Борий — яратувчилик, бунёдга келтирувчилик.
Босит — руҳ берувчилик, руҳато этувчилик, яъни жон ато этувчилик.
Ботий — ноёб тош, нодирлик деб ҳам айтишади.
Бохир — нурлилик, равшанлик, порловчилик.
Боқи — Фарзанди кўп йиллар яшаси деб қўйиладиган исм.
Бунёд — асос маъносида келади.
Бурҳон — ҳужжат, далиллик.
Исмлар маноси
-в- исмлар маноси скачат
Вадиуддин — динни омонати; дин қадрловчи.
Вадуд — шафқатлилик, меҳрибонлик, ғамхўр, севувчи, дўст.
Важиулло — Ҳудонинг кўрками, шарафлилик, ҳурматлилик.
Вайс — ишончлилик, куч, қудратлилик.
Вакил — кафиллик, ишончлилик.
Вали — авлиё, дўст, тақводорлик.
Валид — наслли, авлод, ўғил.
Валламат — Катта, этакчи дегани.
Васиҳ — огир, вазминлик, босиқлик.
Васлиддин — диний мақсадга интилувчи.
Вассоф — ғалаба қозанувчи.
Вафо — садоқатлилик.
Ваққос — итоаткорлик, бўйсунувчилик, тобелик.
Вагиз — ваъз айтадиган.
Ваҳҳоб — сахийлик, жўмардлик.
Возид — ошкорлик, равшанлик, нурлилик.
Вомиқ — ошиқлик, шайдолик.
Воси — кенглик, ёйиқлик.
Восил — эришилган деган маънода келади.
Восим — Чиройли, кўркам.
Восиф — таъриф қилувчи.
Восиқ — умид қилиш, орзу қилиш.
Вофи — вафолилик, садоқатли.
Вофир — бойлик, бадавлатлик.
Воқи — Бўлган нарса.
Воқиф — хабардорлик, огоҳлик.
Воҳиб — инъом, совға.
Воҳид — ягоналик, ажралиб туриш, беқиёс маъносида келади.
-г-
Гадо — Жуда кўп кутилган фарзандларга қўйиладиган исм
Газанфар — арслон, шер, жасур, қорқмас.
Ганай — туршак, қуритилган ўрик.
Гандум — буғдой ўроғида туғилган бола.
Ганжа — бойлик дегани охирги фарзандга айтилади.
Гарзан — подшоҳ бошига қўндириладиган тож.
Гарон — оғир, вазминли, мўл, кўп миқдордаги, қимматлилик, қиммат баҳо.
Говдил — жасурлик, довюраклик.
Гузар — йўл дегани.
Гуртбой — ўзбек тилидаги Бўрибой исмининг “форсча” шакли.
Гўрўғли – ботир, қўрқмас, жасур.
Исмлар маноси
-Д- исломий исмлар
Дабир — котиб, мирза.
Давлат — бойлик, саодатли маъносида.
Даврбой — давр фарзанди маъносида.
Даврон — умри қувончда ўтсин маъносида.
Дайёр — турувчилик, яшовчилик, уй эгаси.
Далир — Далер; қўрқмас, ботирлик, довюраклик.
Дамин — билимли, қунтлилик.
Дарвеш — зоҳидлик, қаландарлик маъносида.
Дархон — эркинлик, озодлик, дахлсизлик.
Девлоҳ — далада ёки чўлда дунёга келган болаларга қўйиладиган исм.
Деҳқон — қишлоқ раҳбари.
Диёр — юрт фарзанди.
Дилбашир — яхши янгилик олиб келган фарзанд.
Дилмурод — нияти амалга ошган ота-оналар қўядиган исм.
Дилшод — кўнгилларга қувонч келтирган бола.
Динор — тилла маъносида.
Довар — подшоҳлик, ҳокимлик.
Довуд — меҳрлилик, севувчилик, суюклилик, чин дўст;
Долим — ўсувчи, улғаювчи, кўпаювчи.
Дони — уқувлилик, эпчиллик.
Дониш — билимлилик, донолик, олимлик.
Дономурод — ақллилик, зийрак ўғил бўлсин деган ниятда берилган исм.
Дороб — дор — дарахт; об — сув.
Достон — овоза, шуҳратли, довруғ.
Дувлон — Совуқ қишда т.уғилган фарзандга бериладиган исм.
Дурбек — инжу, марварид.
Душан — душанба кунида туғилган чақалоқ.
Дўлоб — адаштирилган, ўзга.
Дўнан — тўрт яшар от.
Дўсим — “дўст”, дўстлик.
—Э—
Эттиназар — еттинчи фарзанд.
Евар — ёрдам, кўмакдош.
Ёвон — сахрода туғилган фарзандга қойиладиган исм.
Ёдгор — туғилишдан олдин ёки туғилгандан кейин отаси ёки онаси қазо қилган болаларга қўйиладиган исм.
Ёздонқул — мўғуллар Тангрини Ёздон деб аташган.
Ёзи — даштда, чўлда туғилган болага шундай исм қўйиш одати бўлган.
Ёрбой — улфатли, дўстли, ҳамдамлик, эшлик.
-ж-
Жабин — пешона, манглай.
Жаброил — Пайғамбарларга Ҳудо ваҳий келтирадиган фаришта номи.
Жавдат — мурувватли, ҳимматли, сахий; меҳр-шафқатли.
Жавдон — мангу, доимийлик;
Жавлон — чиройли шахдам қадам ташловчи.
Жавод — эҳсон, карамлилик, сахийлик, қўли очиқ.
Жавоншер — шер йигит.
Жавоҳир — бебаҳолик, қиммат.
Жавҳар — қиммат тош, моҳият.
Жайҳун — Амударёнинг қадимий номи;
Жалид — пухталик, жанговарлик, шижоатлилик.
Жалолиддин — дин улуғлиги, азаматлиги, дин масаласида азамат, кучли бўлсин.
Жамбул — қўрғон, қалъа.
Жамолиддин — дин жамоли; дин баркамоллиги, равнақи.
Жанобиддин — остона, бўсаға, даргоҳ,
Жарулло — эълон, билдириш, овоза қилиш,
Жасур — мард, жасоратли.
Жаъфар — гўдак, фарзанд, фаришта.
Жаҳонгир — дунёни запт этувчи, ғолиб, музафар.
Жобир — синиқчи, яъни синган чиқанларни даволавчи.
Жовид — абадий, мангу; туғилган гўдак узоқ яшасин деган ниятда шундай исм берилган.
Жонибек —ёқимтой, бек бола.
Жонхўроз — қизил холи билан туғилган гўдак.
Жоҳид — ҳаракатчанлик, тиришқоқлик.
Жумабой — жума куни туғилган.
Жунайдулло — Бағдодда яшаган авлиёлар бирининг номи.
Журъат — жасорат, шижоат.
Жўжи — кутилган бола, меҳмон.
Жўйбор — катта дарёдек тўлиб оқсин деган маънода.
Жўра — дўст, ҳамроҳлик.
-з-
Забий — оҳун эркаги.
Забир — маҳкамлик, мустаҳкамлик;
Забиҳулло — Ҳудога аталган, садақа қилинган, қурбонлик.
Забур — ёзилган, битилган.
Завқиддин — завқли, лаззатли.
Зайд — туҳфа, инъом ёки кўпайиш, қўшилиш
Зайнобиддин — зайни (кўркам, зўзал, зийнат) сўзи билан боғлиқ.
Зайфулло — зайф — қалбаки танга; меҳмон, мусофир.
Закариё — Ҳудони эсда тутувчи.
Заки — ақл, зукколик, тезфаҳмлик, сезгирлик, зийраклик.
Задриддин — дин юраги.
Замон — ўз даврининг фарзанди маъносида.
Зариф — поклик, тозалик; нозикфаҳмлик, зийраклик,
Зафар — ғолиб. Музаффар қилиш.
Заҳириддин — беморлик, ранж, азоб, машаққат, паноҳ, посбон, иқбол.
Зиё — нурлилик, равшанлик, ёрқинлик.
Зиёд — умр зиёда, узоқ бўлсин деган ниятда шундай исм берилади.
Зийнатулло — Ҳудо зийнати.
Зиннат — зийнат сўзининг бошқача талафузи.
Зиёриддин — Динга сиғинувчи маъносида.
Зиннат — безанган, ороланган.
Зикир — ёдлаш, хотирлаш.
Зобир — чидамлилик, тоқатли; кучли;
Зобит — забт этувчи, бошқарувчи.
Зоид — ортиқ, зиёда.
Зоир — зиёратчи.
Зокир — Зикир исми ўзгарган шакли.
Зоҳид — таркидунё қилган тақводор.
Зоҳир — кўринган, кўримлилик, очиқлик, равшанлик.
Зубайр — кучлилик, қудратлилик.
Зулфиддин — диндаги жингалак сочли шайдоси.
Зулфиқор — тешиб ўтувчи. Қилич.
Зуннун — балиқ эгаси. Зуфар — Зафар исмининг шаклан ўзгаргани.
Зуҳриддин — Зоҳир исмининг ўзгарган шакли; диннинг кўриниши, ошкоралиги.
-и-
Ибод — қуллар, бандалар;
Иброҳим — халқлар отаси маъносида.
Идибек — ҳайит куни туғилган болаш
Идрис — ўқувчи, ўрганувчи. Тикувчилик, тўқувчилик, хат илми сингари.
Изом — кўпликда: улуғлар, буюклар.
Изоҳиддин — дин шарҳловчи, тушунтирувчи, талқин этувчи.
Изҳориддин — дин ошкор қилувчи.
Икмол — Камол исмининг шакли.
Икром — иззатли, ҳурматли, эҳтиромли, обрў ёки тухфа.
Илёс — Ҳудонинг кучи, қудрати ёки халқларнинг севимлиси.
Илим — илм, билимдон бўлсин деган ниятда.
Илҳом — руҳланишлик, жўш уриш; интилиш.
Имод — таянчли, суянчли, тиргакли; мададли, ёрдамлик.
Имом — бошловчи, этакчилик, олдинда турувчи
Имрон — тирик, барҳаёт.
Инобиддин — дин марҳамати, ҳиммати.
Иноят — хайрихоҳ, кўмак, эҳсон.
Иноғом — совға, ҳадя маъносида.
Инсоф — яхши ниятда берилган исм.
Инъом — Иноғом исмининг имловий жиҳатдан тўғри ёзилиши.
Ирис — насиба, ота-онасининг насибаси.
Искандар — жасурлик, мардлик, қўрқмаликс, довюрак ёки муҳофаза қилувчи.
Исломиддин — диннинг кўрки, нақши, ҳусни.
Ислом — мусулмон дин номи.
Исмат — пок, бегуноҳ, маъсумлик.
Исмоил — Худо эшитди.
Иео — Иисус исмининг арабча шакли; бўялган.
Исомиддин — дин тутқичи, мадали, кўмаги.
Исроил — Ҳудо йўлида курашувчи.
Исрофил — оловланувчи, шуъла сочувчи.
Истад — умри узоқ бўлсин деган маънода изоҳланган.
Истам — Эҳтимол кўп қийинчиликлар эвазига дунёга келган бола шундай номлашади.
Исфан — исириқ, шамсия йилининг иккинчи ойи.
Исфаҳон — қилич.
Ифтихор — фахрли, ғурурли.
Иффатулло — Ҳудонинг покдомон бандаси. деган маънода. Исмнинг бошқа шакли уч- рамайди.
Ихлосиддин — динга ихлосманд маъно- сида.
Ихтиёриддин — дин иродаси.
Иқболиддин — дин иқболи.
Иқрориддин — динни тан олувчи.
— Й —
Йўлдошмуҳаммад — бўлсин деган ниятда.
-К-
Кабир — улуғ, улкан.
Калимулло — Ҳудо билан сўзлашган.
Камол — этук, мукамал, нуқсонсиз.
Камтар — одобли.
Каримулло — Ҳудонинг муруввати.
Каром — саховатли, ҳимматли, олижанобли.
Кашшоф — очувчи, кашфиётчи.
Келдиёр — оилага дўст, ҳамдам келди.
Кибор — улуғ кишилар.
Киромиддин — дин саховати, кароми.
Кишвар — мамлакат, ўлка, вилоят.
Козим — сабрлилик, чидамлилик, вазмин;
Комёр — бахтиёрлик.
Комил — мукаммаллик, бенуқсонлик, этуклик
Комрон — бахт, саодат; мақсадга эришувчи; ҳокимлик, ҳукмронлик.
Кошиф — кашф-этувчи, яратувчи.
Кубро — улуғлик, улуғворлик; мағрурлик.
Кушанбой — ҳаракатчанлик, тиришқоқлик, собитқадамлик.
-Л-
Лазиз — ёқимтойлик, ширин бола.
Латиф — мулойимлик, поклик, покизалик; мулойимлик, меҳрибонлик.
Лашкар — айнан: қўшин.
Лутфиддин — дин илтифоти, марҳамати.
Луқмон — билимдонлик, донолик.
-м-
Мавлавий — олим, билимдонлик, донишмандлик.
Мавлон — устоз, валенеъмат.
Мавриддин — динга мос фурсатда, хосиятли кунда туғилган бола.
Мадад — ота онасига мадад, кўмакдош.
Мадазим — аслида Муҳаммадазим. Шу- нингдек, Мадайюб, Мадали, Мадалим, Мадамин,
Мадаҳмад, Мадбой, Мадариқ, Мадвали, Мадёр, Мадзиё, Мадзокир, Мадиёр, Мадзиё, Мадзокир, Мади (Маҳди ёки Муҳаммади), Мадикром, Мадисмон, Мадусмон, Мадисроил, Мадкомил, Мадназар ёки Матназар, Мадниёз ёки Матниёз, Мадолим, Мадомон, Мадрасо, Мадрасул, Мадраҳим,
Мадал — онг, ақл, фикр.
Мадор — қувват, ёрдам бериш.
Маждуд — хушбахт, саодатманд.
Мажид — атоқли, шуҳратлилик, донгдорлик.
Мазбут — маҳкамлик, мустаҳкамлик, ҳимоя остига олинганлик.
Мазда — яратувчилик, бунёд этувчилик.
Мазид — Мажид исмининг талаффузда ўзгаргани.
Мазҳар — юзага чиқиш, намоён бўлиш, эришишлик, этишишлик.
Макорим — яхшилик, гўзаллик.
Малик — подшоҳ, ҳокимлик, қироллик.
Малҳамиддин — дининг малҳами.
Мамад — Муҳаммад. Шу тарздаги қисқартма отлар қуйидагилардир: Мамадазим, Мамадазиз, Мамадали, Мамадамин, Мамадбек, Мамадберган, Мамадберди, Мамадвали, Мамаддавлат, Маматмусо ёки Матмусо, Маматолиб, Маматош ва ҳоказо.
Мамдуд — узоқ умр.
Манзар — юз, чеҳра.
Мансур — устун турувчи, ғолиб, музаффарлик.
Марди — ботирлик, мардлик, довюраклик.
Марзбон — чегара соқчиси, элининг посбони.
Марҳабиддин — диннинг мурувати, саховатли.
Масар — виқор, одиллик.
Масъуд — бахт , бахтиёрлик, саодатмандлик.
Матлаб — исталган, орзу қилинган.
Матмирза — Муҳаммадмирза.
Махдум — дин йўлида хизмат қилувчи; мартаба, обрў.
Махсум — поклик, покизалик, софлик, гуноҳсизлик.
Махтум — муҳрланган, мустаҳкам.
Маъди — тўғри йўлда турувчи, адолатли.
Маъмун — омонда, ҳимоя остидаги, ҳимояга олинган.
Маъмур — 1. Бирон ишга буюрилган киши. 2. Обод.
Маъруф — 1. Таниқлилик, билинган, машҳурлик, атоқли. 2. Ақлга мувофиқ, шароитга мос ва мақбул
ҳисобланган феъл-ҳаракат.
Маъқул — арзийдиган, маъқул бўлган, орзу қилинган.
Машраб — хосиятли, табиатли, хулқли, одатли, хислатли, майлли, равишлик.
Мақсад — исталган, орзу қилинган.
Мақсум — берилган, туҳфа қилинган.
Мақсур — художўй, муқаддас, руҳан осойишга.
Маҳан — гўзал, сулув, ҳусн соҳиби.
Маҳди — тўғри йўл.
Маҳдум — жаноб, хўжа, аслзода, диний пешво
Маҳкам — мустаҳкамлик, қаттиқлик. Жони қаттиқ маъносида.
Маҳмуд — мақталган, мақтовга сазовор.
Маҳрам — сирдошлик, ҳамдамлик, меҳрибон дўст.
Маҳсуд — Мақсадли, иродали.
Маҳсун — мустаҳкам, маҳкамланган, берк, ҳимояланган.
Менгазим — Ҳудо берган холдор бола.
Мерган — ўқчи ёки қўнғирот уруғининг мерганча қабиласига мансуб.
Меросиддин — диннинг мероси; бойлиги, давлати.
Меҳмон — янги фарзанд маъносида бўлса керак.
Меҳриддин — дин шарофати билан эришилган бола деб изоҳлаш мумкин.
Меҳтар — бошлиқ, мансабдорлик.
Миад — ваъдага вафо деб изоҳлаш мумкин.
Мидҳад — мақташлик, мадҳ қилиш.
Миён — ўрта, ўрталиқ, бел.
Мизроб — нохун, қобилятли билимли.
Минобиддин — аслида мийно. Диннинг нақши.
Минҳожиддин — диннинг равшан, ёруғ йўли.
Миразиз — иззатли мансабдор, амир.
Мирза — котиб; илмли.
Мифтоҳиддин — диннинг калити, очқичи; яъни шарҳловчиси.
Миқрозиддин — дин қайчиси.
Муаййид — қувватловчи, мадад берувчи; мадад.
Мугашшир — башоратчи.
Мубин — очиқ, равшан.
Муборакулло — Ҳудо муборак қилган.
Мубориз — полвон; жангчи, курашчи.
Мубошир — йўлбошчи, йўл кўрсатувчи.
Мударрис — домла, муаллим, устоз.
Мудрик — фаҳмли, фаросатли, зийрак.
Мужириддин — диннинг таянчи, мададкори.
Мужоҳид — дин йўлида курашувчи.
Музаффар — ғолиб. Зафар қозониш.
Музоҳир — ҳимоячилик, қўриқловчи, асровчи.
Музроб — Мизроб исм ўзгаргани.
Муиз — иззат, ҳурмат кўрсатувчи.
Муин — ёрдамчилик, кўмакчилик.
Мукдадил — кучли, довюрак.
Мулла — билимдонлик, ўқимишли.
Мумтоз — танланган, сараланган.
Мунзир — огоҳлантирувчидир.
Муниб — тўғри йўлдан юрувчи
Муним — мурувватли, раҳмдиллик.
Мунтажибиддин — дин сайлангани.
Мунъим — неъмат, ризқ-рўз берувчи, совғалар улашувчи.
Мурод — мақсад, талаб.
Муртазо — танланганлик, сайланганлик, суюкли, қадрли.
Муртоз — нафсини тийганлик, ўзини тута олувчи, азобу-машаққатларга чидамли.
Муршид — раҳбар, йўлбошчи, тўғри йўлга бошловчи,
Мусаддин — дин ва шариат йўлида махкам турадиган.
Мусайяб — эҳтиёткорлик, ҳушёрлик.
Мусаллим — камтарлик ёки художўйлик.
Мусаммо — исми билан туғилган.
Мусин — пири бадавлат маъносида.
Мусир — қатъий сўзли, лафзида турувчи.
Мусиф — таърифловчи, мадҳ этувчи.
Муслим — ислом динига бўйсунган, мусулмон, тақводор.
Муслиҳиддин — динни ислоҳ қилувчи, янгиловчи.
Мусо — яҳудийлар пайғамбари
Мустафо — танланганлик, саралаб олинган.
Мустақим — тўғри йўл.
Мусулмон — ислом динига бўйсунган, эътиқод қилган,
Мутаваккал — умидли, орзу қилинган.
Мутал — Муталлиб исмининг қисқар гани; изловчи, ахтарувчи.
Мутасим — Ҳудонинг паноҳида.
Муфаддал — суюкли, қадрли.
Муфид — яхшилик, яхшилик.
Муфиз — файзли, баракали.
Муфлиҳ — сўзга уста.
Муфти — шариат қоидаларини яхши биладиган.
Мухлисиддин — дин ихлосманди, динга содиқ;
Мухтор — мустақиллик, эркинлик.
Мгид
Рассекречени документи о Горбачеве: невозможно поверит
руневслента
Люди, коториэ не стесняются на пляже: 50 фото, порвавших Сет
стйлефоцус
Со дна Волги достали машину. Открив еэ, люди закричали от страха
пргазета
Удивителний вивод медиков: как онкология связана со свеклой
руневслента
Муъин — ёрдамчилик, кўмакчи.
Муширбой — ишора қилувчи, мийиғида кулувчи, маслаҳатчи.
Мушриф — шов-шувли воқеа, баландлик, баланддан қарайдиган;
Мушфиқ — шафқат , меҳрибонлик, марҳаматли.
Муқанна — ниқобдор. Маълум белги ёки парда билан туғилган болага шундай исм қўйиш.
Муқбил — бахт , иқбол , саодат.
Муқим — турғун.
Муқрим — мурувват, яхшилик, сахийлик, қўли очиқ.
Муқтазо — Муртазо исмининг бошқа шакли.
Муҳаммад — мақтовга лойиқ. Пайғам- баримизнинг исми.
Муҳиб — дўст, йўлдош.
Муҳиддин — динни қўлловчи, жонлантирувчи, динга гўзаллик, нафосат баҳш этувчй
Муҳриз — ўз мақсадига интилувчи, собитқадам, ғолиб, энгилмас.
Муҳсин — марҳаматли, меҳрибонли.
Мўмин — динни тил ва дил билан иқрор қилувчи.
-н-
Наби — пайгамбар, Ҳудонинг элчиси.
Набиҳ — ҳушёрлик, сезгирлик.
Набот — ширин, ёқимтойлик.
Наввот — амалдорлик, мансабдорлик; ўринбосарлик.
Навдор — ноёб тухфа.
Навид — севинч, хушхабарлик.
Навкар — дўст, ўртоқ ёки қўриқчи, аскар, хизматкор.
Навоий — зиёли оилаларда ҳазрат Алишер Навоийнинг номини янги туғилган гўдакка қўйиш одати бор.
Навол — совға, эҳсон қилиш.
Наврўз — қадимий исмлардан бири. Наврўз кунида туғилган гўдакларга шундай исм қўйиш одати бор.
Навфал — тортиқлик, совға, эҳсонлик.
Навқон — буғдой бошоғи.
Надим — яқин дўст, суҳбатдош, сирдошлик.
Нажаб -ҳазрати Алий дафн этилган шаҳар номидан олинган.
Наждат — жасур, қўрқмас, мард.
Нажиб — олижаноблик, олийҳимматлик; поклик, виждонлилик;
Нажим — юлдуз.
Назар — Ҳудо ёки авлиёлар назари билан туғилган бола.
Назифулло — Ҳудонинг беғубор, покиза бандаси.
Назиҳулло — Назифулло исмининг маъносида ёки шу исмнинг ўзгарган шакли бўлиши мумкин.
Назрулло — Ҳудога назир қилинган, садақа қилинган бола.
Наим — бахт, омад, саодатмандлик.
Наймаи — ўзбекларнинг найман уруғига мансуб бола.
Намоз — эҳтимол ибодат пайтида туғилган болага шундай исм қўйилган.
Наримон — эҳтимол нурииймон бўлиши мумкин.
Нармин — мулойимлик, юмшоқлик, ҳалим.
Насибулло — Ҳудонинг насибаси.
Насим — энгил шабада, тонг шамоли.
Насриддин — диннинг ғолиблиги, диннинг зафари.
Нафиғулло — Ҳудонинг яхшиликлар қилувчи бандаси.
Нақиб — оқсоқоллик, бошлиқлик, йўлбошчилик;
Наҳан — улканлик, улуғлик, ботирлик, ғолиблик, баҳодирлик.
Наҳриддин — диннинг булоғи деб изоҳлаш мумкин.
Некбахт — толеи баланд
Неъмат — насибали, ризқ-рўзли
Ниёз — 1. Ҳудодан илтижо қилиб олинган бола
Низом — тартибли, интизомли.
Нишон — баданида бирон белги билан туғилган.
Ният — орзу, мақсад.
Новқат — навқирон, навжувон.
Нодим — ҳамдамлик, ҳамсуҳбатлик, дўстлик.
Нодир — камёблик, ноёблик, бебаҳолик, тенгсизлик.
Ноиб — ўринбосарлик, кўмакчилик, ёрдамчилик.
Нор — баданида қизил хол ёки қизил белгиси билан туғилган.
Норин — мўғул қабиласининг норин уругига мансуб бола.
Носир — кўмакчилик, ёрламчилик ёки ғолиб, музаффар.
Ношир — айнан: китоб чиқарувчи.
Ноҳид — ёруғ юлдуз, Зуҳро саёраси
Нур — ёғду, зиёлик, равшанлик
Нусрат — ғолиблик, музаффарлик.
Нуҳ — аслида Нуҳо — ақл, хирад, зеҳн.
Нўғай — нўғай халқи номидан.
-о-
Обид — тоат-ибодат қилувчи, тақводор.
Обираҳмат — шифобахшлик, муқаддаслик, хосиятли сув.
Обод — кам-кўстсиз, фаровон.
Овшарбой — ўғуз уруғини форслар афшар дейдилар.
Огаҳ — билағон, ақлли, зийракли.
Одам — қизилранг тупроқ.
Одил — ҳақгўй, адолатли, инсофли, тўғри, ҳалол.
Одина — жума куни туғилган болага шундай исм қўйиш расм бўлган.
Озар — олов.
Озод — эркинлик, ҳурлик, ҳолилик.
Оязим — улуғ.
Олим — билимли, билимдонлик, донишмандлик.
Оллоёр — Ҳудога дўст, Ҳудо қўлласин деган маъноларда.
Олтиёр — олдинги фарзандларга эш бўлиб туғилган бола.
Олтой — улуғ, юксак, баланд.
Омад — толеи баланд.
Омон — омон бўлувчи, нажот топувчи.
Ориф — билимдонлик, ақлли, доно ёки художўй.
Осим — қўриқланган, ҳимояланган, муҳофаза қилинган, хавфсиз.
Осиф — шиддатли бўрон.
Осмон — бу осмондек тиниқ ва баланд бўлсин.
Остон — остона, бўсаға.
Отавали — валий бир мўйсафиднинг дуосидан кейин туғилган бола.
Офиятулло — соғлик, соғайиш; тинчлик.
Ошиқ — ҳаётни севувчи.
Оқдавлат — пок, тоза. оиладаги иккинчи болага шундай исм қўйиш одати бўлган.
Оқлимирза — ақлли мирза йигит.
-п-
Паём -хабар, дарак;
Пайшанба — халқ ўртасида пайшанба куни хосиятли деган тушунча бор.
Панжи — оиладаги бешинчи болага берилган исм.
Паноҳиддин — диннинг паноҳида, дин нажот берувчи.
Парвез — ғолиб, музаффарлик, энгилмаслик.
Парда — ўз пардаси (кўйлаги) билан туғилган бола.
Парпи — аслида фарфи — нафис, мулойим, юмшоқ табиатли.
Партов — аслида “партав”; нурли, нур сочувчи.
Паҳлавон — ён, биқин, қанот. зўр, кучли, қудратли;
Пешавор — ҳунармандлар сардори.
Пешдод — одил, ўтмишдан даракчи, хабарчи, олдиндан.
Пирназар — пирлар назар қилсин деган.
Поён — қатор қиз тугилгандан кейин тугилган ўгилга берилган исм.
Полвон — кучли, қудратли, баҳодир.
Полиёр — покиза дўст, покизаликка мойил.
Порсо — ўзини тиювчи, тақводорлик, художўйлик.
Пурдил — мардлик, ботирлик, довюраклик.
Пўлат — мустаҳкам маъдан.
-Р-
Раббимқул — Ҳудонинг қули, бандаси.
Раби — тўртинчи болага бериладиган исм.
Рабиб — ўгай, ёт.
Равзиддин — диннинг боғи, бўстони.
Равнақ — жилоланган, тароватли; гуллаб-яшнаган.
Равшан — ёруғ, шуълали; тиниқ, беғубор; ғамсиз.
Ради — сайланган, танлаб олинган.
Ражаб — ҳижрий йилнинг тўр- тинчи ойида туғилган бола.
Ражи — умид, тилак.
Раззоқ — ризқ берувчи.
Разин — маҳкам, мустаҳкам, қатъий; муҳим; муътабар.
Размин — уруш, жанг, ғавғо. “
Раис — бошлиқ, раҳбарлик, сардорлик, этакчилик.
Раиф — меҳрибонлик, шафқатлилик, раҳмдиллик.
Рамазон — қамарий йил ҳисобининг тўққизинчи ойида туғилган болага шундай исм берилади.
Рамал — мумтоз шеъриятдаги аруз вазнининг бир кўриниши;
Рамз — белги, ишора; тимсол.
Рами — ўқчи, мерганлик.
Рамил — тилсим эгаси, сирларни очувчи фолбин.
Расим — йўл-йўриққа, қоидалар риоя қилувчи ёки рассом.
Расиф — чидамли, маҳкамлик, мустаҳкамлик.
Расих — мустаҳкамлик, маҳкамлик, пишиқлик, чидамлилик.
Расо — мукаммал, камолга эришган.
Расул — элчи.
Ратиб — беғуборлик, тароватли.
Рауф — мулойимлик, шафқатлилик, раҳмдиллик.
Рафаел — юксаклик, олийлик, улуғлик, таниқли, машҳурлик.
Рафи — Рафаел исмининг араб тилидаги кўриниши.
Рафид — ёрдамчилик, кўмакчилик.
Рафиқ — дўстлик, ҳамдамлик.
Рафъат — улуғлик, юксаклик, буюклик.
Рафқат — дўстлик, ҳамроҳлик, ҳамсафарлик;
Рахшон — порлоқлик, нурлилик.
Рашид — тўғри йўлдан юрувчи.
Рашодат — мард, жасур, жасоратли.
Рашшод — Рашид исмининг айнан маъноси.
Рақоқул — озод бўлган қул.
Рағиб — тилаб олинган бола.
Раҳиб — мурувватлик, марҳаматлик, олижаноблик.
Раҳим — меҳрибонлик, марҳаматлилик
Раҳмат — меҳрибонлик, марҳаматлик.
Раҳмон — ўта меҳрибонлик.
Ривожиддин — дин ривожи, дин равнақи.
Риёзиддин — дин бўстони, дин боғи деб аташ мумкин.
Ризо — розилик, маъқуллик; тобе.
Ризқиддин — диннинг ризқ-насибаси боласи.
Рифъат — улуғ, юксак.
Рихситилла — тилладек қиммат, қадрли.
Робиддин — диний тақвимнинг тўртинчи ойида туғилган бола.
Рожи — аслида рожиҳ — ортиқ, зиёда,
Роиз — тарбия қилувчи, ўргатувчи;
Ройиқ — латифлик, зебо.
Роқиб — посбонлик, ҳимоячилик.
Роқий — олға интилувчи, ўсувч.
Роқим — хат ёзувчи; саводхон, билимдон.
Роҳатали — ҳузур-ҳаловатда яшасин.
Рубиддин — дин қуроли.
Рукнойиддин — устун, таянчли; дин таянчи.
Руслан — арслон шер.
Рустам — улкан гавдали, қудратли, довюраклик, баҳодирлик.
Рухсат — Ҳудо розилиги билан дунёга келган бола.
Рушди — ўсувчи, улғаювчи, камолга этувчи;
Руҳиддин — диннинг руҳи.
Рўзатилла — рўза ойида туғилган бола.
Рўзбеҳ — бахт, толеи баланд.
Рўзбон — подшоҳни қўриқловчи посбон; лашкарбоши, саркарда.
Рўзим — ризқ.
-с-
Сабоҳиддин — дин тонги.
Сабриддин — диннинг сабр-тоқатли кишиси.
Саврон — шамсия йил ҳисобининг иккинчи ойи апрел да туғилган бола.
Сададдин — диннинг тўғрилиги.
Садар — тўгри, адолатли.
Садибой — соддалик, покизали.
Садид — маҳкамлик, мустаҳкам, иродали.
Садомат — зарбали, савлатли.
Садр — баланд мартабали, мансабдор.
Саид — бахтли, саодатли.
Саин — энг аъло, шуҳратли, шавкатли.
Санр — оташли, оловли.
Сайид — айнан: эга, хўжа; бошлиқ, раҳбар.
Сайим — рўзадор.
Сайфи — қилич, шамшир.
Салаватулло — Ҳудонинг муруввати.
Салим — соғлом.
Салмон — беозорлик, мулойимлик, ювошлик.
Салом — тинчлик, соғлиқ, омонлик.
Салор — йўлбошчи, саркарда.
Салоҳ — рост, тўғри, ҳалол; ҳақгўй.
Самандар — ўтда ёнмайдиган.
Самар — ҳосил, натижали, мевали.
Сами — эшитувчилик, тингловчилик,
Самим — самимийлик, оқкўнгиллик, софдиллик.
Самин — қадрли, қиммат, азиз.
Самир — суҳбатдош.
Самит — сокинлик, осойишталик, осудалик.
Сангин — тошдек мустаҳкам.
Санжар — санчмоқ. шиддатли, ўткир.
Саноқул — мадҳ айтувчи, мақтовчи банда.
Санъат — чиройли ҳунарлар эгаси.
Сарвар — йўлбошчи, бошлиқ, раҳнамолик.
Сарват — бой.
Сардор — этакчилик, бошлиқ.
Сафар — сафар ойи (мусулмонлар тақвимининг иккинчи ойи)да туғилган.
Сафиулло — Ҳудонинг танлагани, сайлагани.
Сафо — тиниқлик, покизалик
Сахибой — қўли очиқ, жўмард.
Саъди — бахт, саодат, омад.
Саҳмон — ризқ-рўзли, насибали.
Саҳобиддин — ҳамфикр диндошлар; саҳобий сўзидан.
Сибъатулло — Ҳудонинг хоҳиши билан дунёга келган бола.
Сиддиқ — тўғри сўз, софдил, ростгўй.
Синдор — ёшлик, навқиронлик, бўз бола.
Сино — донишмандлик, ҳакимлик.
Сирож — ёруғ, нурли, чироқли.
Сифатулло — Ҳудо сифатларининг намоён бўлиши деб изоҳлаш мумкин.
Соат — яхшилик, хосиятли вақтда туғилган.
Собир — сабр, тоқат.
Собит — мустаҳкамлик, маҳкамлик.
Содир — асли садр сўзидан. Бошлиқ, раҳбар.
Содиқ — чин дўст.
Соиб — Эга, хўжайин.
Солиҳ — пок, ҳалол, покиза.
Сотир — халоскорлик, ҳимоя қилувчи ёки халос қилинган.
Соқи — соғ, соғлом, сезгир, зийрак.
Соҳиб — тўгри талаффузи.
Сувон — эгов.
Сулаймон —ҳимояланган, берк, муҳофазага олинган,
Султон — ҳукмдор.
Суннат — йўл, одат, удум, таомил ёки суннати ўзи билан туғилган бола.
Сурхоб — лаъл тоши.
Сурхон — тўй, базм, шодлик; қўрғон, қалъа.
Суръат — чаққон, эпчил.
Суғро — кенжагой бола.
Суҳроб — қизил ёғду; лаъл, ёқут.
Сўфи — қавмни намозга чорловчи тақводор.
-т-
Табибулло — айнан: Ҳудонинг табиби.
Таваккал — тақдири Ҳудога топширилган бола.
Тавалло — Ҳудодан илтижо қилиб олинган бола.
Тавсан — арғумоқ, тўпичоқ.
Тавфиқ — ёмон ишлар ва одатлардан ўзини сақлайдиган бола.
Тавҳид — бирлик, ягонал. Ҳудога сиғиниш.
Тавҳир — эҳтиром, ҳурматга сазовор.
Такмил — мукаммал, бенуқсон.
Талъат — чиройли, соҳибжамол маъно- сида.
Тансиқ — ноёблик, нодирлик; ёки болага ташна оилада туғилган чақалоққа шундай исм қўйилган.
Тарзабон — гапдонлик, сухандонлик, нотиқлик.
Тархон — турли мажбуриятлардан (солиқлардан) озод қилинган.
Тилла — олтиндек қимматли.
Тожи — бирон хол билан туғилган бола.
Тоиб — тавба қилувчи, иститфор айтувчи банда.
Тоир — қуш; парвоз қилувчи, юксакликка кўтарилувчи.
Тойиб — покизалик, озодалик.
Толиб — билим изловчи, билим ихлосманди.
Тоқиддин — дин таянчи, дин мустаҳкамловчи.
Тоҳир — таҳоратли, покизалик; беғуборлик.
Туман — минг, кўпайсин.
Туроб — хок, тупроқ.
Туҳфат — совға, эҳсон.
Тўфон — кучли сув тошқини пайтида туғилган болага шундай исм берилган.
-у-
Убай — қул, қул бола.
Угур — бахт, саодатмандлик, иқболи баланд.
Узайр — куч, қудрат, кўмакчилик.
Улфат — барчага дўст бўлсин деган ниятда.
Умар — барҳаёт, яшовчи.
Умид — орзу қилинган, кутилган.
Умир — умри билан берган бўлсин.
Уммат — халқ, жамоа, тоифа.
Умрон — ободлик, фаровонлик, маъмурлик.
Урфон — аслида Ирфон; билимли, маърифатли.
Усмон — синган-чиққанларни даволовчи табиб.
-Ф-
Фавзи — ғолиб, музаффар, энгилмас.
Фадл — олижаноб, олийҳиммат.
Фазли — марҳамат, инобат, ҳиммат, ор- тиқлик, устунлик, этуклик.
Файз — ёқимли, мулойим; жозибали, •1 кўркам.
Файёз — олийҳиммат, меҳрибон.
Фараж — нажот топган.
Фарбуд — тақводорлик.
Фарвардин — айнан: баҳор.
Фардис — нурсимон, нурмонанд.
Фарёб — бахт, иқболи баланд.
Фарзиддин — дин фарз деб билувчи.
Фарид — яккалик, ёлғиз, ягона;
Фармон — буйруқ, амр. Ҳудонинг иродаси.
Фародис — жаннат боғлари, жаннат фарзанди.
Фароҳиддин — дин ривожи, иқболи ёки маъмурлиги.
Фарроҳ — шукуҳли, шон-шавкатли, донгдор.
Фаррух — бахтли, бахтиёр.
Фаруқ — яхши-ёмонни фарқловчи.
Фархиддин — дин ато қилган шодлик.
Фарҳид — зийраклик, зукколик, фаросатли, сезгир.
Фасиҳ — хушсухан, сўз устаси, нотиқ.
Фасл — вақт, замон, давр.
Фаттоҳ — ғолиб, музаффар.
Фатҳ — диннинг ғолиблиги, устунлиги.
Фахри — ғурур, ифтихор.
Фаҳмиддин — динни фаҳмловчи.
Фикрат — идрокли, ақлли.
Фирдавс — саккизинчи жаннатнинг номи; боғ, кўкаламзор.
Фируз — қимматбаҳо маъдан тош.
Фитрат — ақлу фаросатли, доно.
Фозил — билимдон, доно, донишманд.
Фоиқ — улуғвор, юксак.
Форобий — зиёли оилаларда улуғ олим Форобий номига нисбат берилган.
Фотиқ — шифо оладиган.
Фотиҳ — энгилмас, музаффар, ғолиб.
Фуад — дил, қалбли, ақлли, фаросатли.
Фузаил — одобли, яхши хислатди; инсофли, адолатли;
Фузул — айнан: сергап. Истилоҳий маънода нотиқ
-Х-
Хабир — хабар берувчи; билувчи, билимли, доно.
Хазин — айнан: хазина; бой, бадавлат.
Хазорбой — олижаноб, аслзода.
Хазри — шаҳарлик, шаҳарда туғилган.
Хайём — чодир тикувчи, чодир ясовчи уста.
Хайри — яхшилик қилувчи.
Халил — дўст, суюкли.
Халиф — ўринбосар, меросхўр.
Ханжар — ханжардек ўткир бўлсин деган маънода.
Харрос — ҳақгўй, адолатли.
Харрот — ўймакор уста, наққош.
Хаспўлат — аъло навли пўлат.
Хатиб — ваъзгўй, ваъзхон.
Хафс — арслон, йўлбарс.
Хидир — асли Хизр ёки Хизир, яшил дегани.
Хирмон — ғалла хирмонланган пайтда тугилган бола.
Хирожиддин — дин ҳақи.
Хислат — яхши фазилатли, хосиятли.
Ховар — кунчиқиш, шарқ.
Хожа — ҳурматли, эътиборли ёки хўжайин.
Хол — баданида хол билан тугилган бола.
Холид — абадий яшайдиган; умри узоқ.
Холис — самимий, беғараз, софкўнгил.
Холиқ — бунёдкор, ижодкор.
Хоназим — буюк хон.
Хуббим — ёқимтой, яхши.
Хурдак — ҳунарманд дегани.
Хурдод — Эронда истеъмолда бўлган қамарий йилнинг иккинчи ойи
Хуррам — шод, шодмон, хурсанд, хуш- кайфият.
Хурсанд — шод, бахтиёр.
Хуршид — қуёш.
Хушбахт — саодатманд.
Хўжа — соҳиб, жаноб.
-ч-
Черикбой — аскар, қўшин, лашкар.
Чеҳразод — гўзал, зебо, аслзода.
Чилтон — қирқта ажралмас руҳ.
Чингиз — буюк, қудратли.
Чинор — умри чинордек узун бўлсин.
Чори — оиладаги тўртинчи фарзанд ёки Чориёрларга нисбат берилган.
Чуст — чаққон, моҳир.
Чўлпон — тонг юлдузи, ёруғ юлдуз.
Чўпон — қўйчувон.
-Ш-
Шаввоз — азаматлик, жасурлик, довюрак.
Шавкат — шараф, шонли, куч.
Шавқиддин — дин завқи, дин бахш этадиган завқ.
Шайх — аслида қари, кекса, оқсоқол.
Шамси — қуёш.
Шамшир — тиғ. Қиличдек кескир ва ўткир йигит бўлсин.
Шамшод — дарахт номи.
Шараф — ор, номус, обрў, ифтихор, фахр.
Шариф — муқаддас, азиз.
Шафқатулло — Ҳудо раҳмати билан дунёга келган бола.
Шаҳар — шаҳарга келганда туғилган болага шундай исм берилган.
Шаҳбоз — шунқор, лочин.
Шаҳвор — шоҳона, шоҳларча.
Шаҳир — маълум, таниқли.
Шаҳоб — нурли юлдуз.
Шаҳсувор — чавандоз.
Шер — шердек қудратли, жасур, қайтмас.
Шиддат — тезкор, гайратли.
Шижоат — ғайрат, жасур.
Шиор — мақсад, орзу, ғоя.
Шиҳоб — шаҳоб сўзининг ўзгаргани.
Шо — аслида шоҳ, ҳукмдор.
Шоддил — қувноқ, бахтиёр.
Шоир — шеър ёзувчи;
Шоиф — кўрувчи, танувчи, зийрак, сезгир.
Шоиқ — жуда яхши, аъло;
Шойбек — кучли, қудратли.
Шокир — фарзанд берганига Ҳудога шукрона маъносида.
Шокуҳ — савлатли, кўркамлик, ҳашаматли.
Шоми — чироқ, шам.
Шомил — Худо эшитган.
Шоҳид — гувоҳ;
Шуайб — шох, бутоқ.
Шужо — мардлик, қўрқмаслик, жасур.
Шукур — Худодан миннатдорлик.
Шуҳрат — машҳурлик; шон-шавкат.
Шўра — жаноб, бошлиқ.
Эзид — Ҳудо, Тангри, Худо.
Элдор — қабила, элат бошлиғи;
Эмин — тинч, осойишта.
Эран — мард, жасур; эр, ўғлон.
Эшон — айнан: у киши; катта одам.
-ю-
Юнус — каптар дегани.
Юсуф — ўсган, кўпайган.
-я-
Яздон — Ҳудо, Тангри.
Ямин — ўнг қўл, ўнг томон.
Ятим — танҳо маъносида.
Яҳё — мурувватли, очиққўл; хушхулқ.
-у-
Ўрда — уй, панажой; ҳукм- дор саройи; лашкаргоҳ; кўпчилик, тўп, тўда.
Ўрхон — улғайиш, ўсиш.
Ўғлон — ботирлик, мардлик, шаҳзода.
-қ-
Қавомиддин — устун, устивор.
Қавий — куч, қувват.
Қавс -шамсия йилининг қавс ойида туғилган бола.
Қадам — қадами қутлуғ бўлсин деган маънода.
Қадим — қадимият қадриятларини қадрласин деган ниятда.
Қадр — динни қадрловчи.
Қайс — муқояса қилиш, чоғиштириш.
Қайсар — Бу исмнинг келиб чиқиши кезар номи билан боғлиқ.
Қайюм — абадий мавжуд.
Қаландар — таркидунё қилган одам.
Қалмоқ — ўзбекларнинг қалмоқ уруғи- га мансуб бола.
Қамар — ой.
Қамбар — тўрғай.
Қаҳрамон — ўзбекларда қарамон уруғи ҳам бор.
Қиём — этилиш, офтобнинг тиккага келган пайти.
Қиёс — бу исм ёлғиз айтилмайди;
Қобил — истеъдодли, қобилиятли; кучли, қудратли;
Қози — ҳакам.
Қозоқ — қозоқлар орнсида туғилган ёки кўриниши қозоқбашара болага шундай исм берилган.
Қоим — турғун, қоим, мустаҳкам;
Қора — кучли, қудратли, полмои.
Қори — қироат қилувчи.
Қосид — хабар этказувчи.
Қосим — тақсимловчи.
Қоҳир — забардаст, кучли;
Қубод — ҳукмдор, подшоҳ.
Қувват — кучли, чидамли.
Қувомиддин — диннинг ҳақиқатгўй, адолатли кишиси бўлсин деган ниятда.
Қуддус — пок, покиза, бегуноҳ, муқаддас, азиз.
Қудрат — қувватли, кучли, қодир.
Қул — араб тилидаги “қул” сўзи “айт” деган маънони билдиради,
Қулфиддин — диннинг маъноларини шарҳловчи олим.
Қурбат — яқинлашиш, этишиш.
Қурбон — қурбон ҳайити кунида туғилган бола.
Қурбуға — кучли, қудратли, жасур;
Қурон — оиладаги учинчи болага бериладиган исм.
Қутбиддин — диннинг асоси, таянчи.
-ғ-
Ғайбиддин — айнан: диннинг пинҳонийлиги, яширин сири;
Ғайни — кўп деган маънода.
Ғайрат — меҳнатсевар деб изоҳлаш мумкин.
Ғалил — орзиқиб кутилган бола.
Ғани — бой, бадавлат.
Ғариб — ғарибона илтижо билан тилаб олинган бола деб изоҳлаш мумкин.
Ғафур — гуноҳларни кечирувчи, раҳмдил, марҳаматли, мағфиратли.
Ғиёс — фарёд, овоза, куч, таянч.
Ғози — ғолиб, музаффар.
Ғойиб — кўринмайдиган, яширин, махфий.
Ғолиб — энгилмас, музаффар, энгувчи.
Ғулом — 1. Қул. 2. Фарзанд, ўғил.
Ғуфрон — кечирилган, гуноҳсиз бола.
Ғўнон — икки-уч ёшли той.
Ҳабиб — суюкли, қадрдон, дўст.
Ҳабил — шамол, эл. Одам алайҳиссаломнинг ўлдирилган ўғли ҳам Ҳабил
Ҳадис — ҳикоя, ривоят;
Ҳаёт — тириклик, умр, барҳаётлик; соғлик, омонлик.
Ҳазрат — юқори даражадаги, мартабали.
Ҳайбат — буюклик, шукуҳли, виқорли.
Ҳайдар — арслон; жасур, довюрак, қудратли.
Ҳайит — ҳайит куни туғилган болага шундай исм берилган.
Ҳайрат — айнан: ҳайратланиш, таажжуб.
Ҳаким — билимдон, ақлли, доно, донишманд.
Ҳалим — мулойим, меҳрибон.
Ҳамдам — дўст, ўртоқ.
Ҳамза — ўткир, аччиқ, куйдирувчи,
Ҳамид — мақтовчи, мадҳ этувчи.
Ҳаммод — улуғловчи, мадҳ этувчи ёки ҳурматга лойиқ.
Ҳамро — йўлдош, эш, ҳамдам ёки қирмизиранг.
Ҳанжар — аслида Ҳанжор; йўл, қоида, расмрусум, равиш.
Ҳарис — ўта берилган, мафтун, маҳлиё бўлган.
Ҳасан — яхши, тузук; чиройли, соҳиб- жамол.
Ҳафиз — ҳимочи, қўриқловчи, ўз паноҳида асровчи.
Ҳашмат — иззат-ҳурматли, шону шавкатли.
Ҳақ — ҳақиқат, рост, адолат.
Ҳидоят — тўғри йўлга бошловчи, тўғри йўл топувчи.
Ҳилолиддин — диннинг янги, кўркам ойи.
Ҳиммат — олижаноб, саховат.
Ҳисом — қилич, шамшир, тиғ.
Ҳифзиддин — динни асровчи, динни муҳофаза қилувчи.
Ҳоди — тўғри йўл кўрсатувчи.
Ҳожи — зиёратчи, сиғинувчи.
Ҳозиқ — моҳир, билимдон; итоаткор, ёввош.
Ҳоким — ҳукмрон, бошлиқ, йўлбошчи, раҳбар.
Ҳомид — шукур қилувчи, қаноат қилувчи, сабр-тоқатли.
Ҳомил — айнан: кўтариб юрувчи, элтувчи.
Ҳорун — яҳудийча Аорон исмидан олинган ва араб талаффузида Ҳорун.
Ҳосил — мева, самара, натижа.
Ҳотам— сахий, қўли очиқ, олийҳиммат.
Ҳошим — майдаловчи, ушатувчи; нон синдирувчи.
Ҳуббим — “хуб” — чиройли, ёқимли сўзидан.
Ҳувайдо — белгили, ошкора, равшан, аниқ.
Ҳужжат — ишончли қоғоз.
Ҳузур — осойишталик, осудалик, роҳат, фароғат.
Ҳумойиддин — дин ато қилган бахт, дин саодати.
Ҳумом — қавм ёки бирон уруғнинг бошлиғи.
Ҳумоюн — қутлуғ, муборак, ноёб, тенгсиз.
Ҳунар — истилоҳий маънода ёки яхши ният билан ҳунар эгаси.
Ҳурмат — иззат. маъносида.
Ҳурулло — Ҳудонинг эркин бандаси.
Ҳусайн — Ҳасан исми билан бир хил маънода.
Ҳусн — чирой, гўзаллик.
Изоҳлар 0
Ҳозирча изоҳ йўқ. Биринчи бўлиб фикр билдиринг!
