Уммон - Шукур

Уйг`онаман эрталаб, яна ҳар кунги ҳолат,
Юзимни ювиб, ичаман чой.
Кечга қолиш мумкин эмас, шошилиб кийиниб,
Яна қайтарилар о`тган бир неча ой.
Яна о`ша автобекат,
О`тираман о`зим ёзган қо`шиг`им тинглаб.
Ҳозир 7:15 да келади 5 та қиз шу бекат тараф.
Ҳар кундаги-дагидай бир-бирига пичир-пичир,
Нималардир ҳақида сирлашади.
Биттаси бор орасида унга қараб кулиб қо`йсам,
У ҳам кулиб қо`яди.
Манимча бу қизлар “Боровский”да
Ёки “Ордака”да керак о`қиса.
Улар кетгандан со`нг 10 дақиқа
Ва мана мен ҳам автобус ичида.
Кетмоқдаман манзилим томон,
Тошкент, бунчалар чиройлисан?
Доимо бо`л омон, шу ё`лларга қарайвериб,
То`ймайман ҳеч қачон.
Пасту-баланд бинолар, узун-узун ко`приклар,
Мани манзилимга элтар.
Мана келдим иш жойимга эсон-омон,
Эсон-омон келганимга шукур.
О`зим ётиб, о`зим тураётганимга шукур,
Оёқларим юраётганига шукур.
Ко`зларим ко`раётганига шукур,
Нақадар дунё го`залдир. (х2)
Мана ишхонам ва бошланди иш,
То`г`римда о`тирган қизнинг исми Наргиз.
Қачон қарама унга, у доим асабда,
Нима бо`лган о`зи унга,
Бақириб жавоб беради у ҳаммага?
Манда эса ҳар доимдагидай байрам,
Ҳеч ким қиммат эмас манинг асаб толаларимда.
Ҳеч ким арзимайди бунчалар асабийлашишимга ҳам,
Нима бо`лмоқда тушунолмам.
Энг кераги сог`-омонмисан, қолган ҳаммаси бир тийин,
Сувинг борми, нонинг борми, қолган ҳаммаси бир тийин.
Қора қозонинг қайнаб турса, шунинг о`зи бахт,
Дийдор ко`ришиб туганимизнинг о`зи битта бахт.
Мана иш тамом, токи нарсаларимни йиг`иштириб
Бо`лгунимча ҳеч ким қолмади.
Ахир соат 7:30, ҳали кеч эмас,
Нега одамлар бунчалар шошади?
Эй до`стим, шошма, озгина вақт бор,
Озгина о`зингни бо`ш қо`й.
Шошилиб қайга ҳам борардинг, ахир борар жойимиз бир,
Сандан, мандан қолади фақат яхшилик бил!
О`зим ётиб, о`зим тураётганимга шукур,
Оёқларим юраётганига шукур.
Ко`зларим ко`раётганига шукур,
Нақадар дунё го`залдир. (х2)
Мана қоронг`у ва иш тамом,
Қайтмоқдаман уйга эсон-омон.
Тошкент тунда кундан ҳам го`зал,
Шу шаҳарга қараб, дам олар ко`злар.
Ҳар тарафинг турар чарақлаб,
Мана эрталабки ро`парамдаги бекат.
Шу ердан чамаси 5 дақиқа
Уйимгача юриб бораман пиёда.
Мана уйдаман, бугунги куним тамом,
Агар насиб этса, эртага этади у давом.
Бугунги куним ҳалол о`тгани учун шукур,
Шу қо`шиқни ёзиб битирганим учун шукур.
О`зим ётиб, о`зим тураётганимга шукур,
Оёқларим юраётганига шукур.
Қо`лларим ёзаётганига шукур,
Оллоҳим, о`зингга шукур.
Юзимни ювиб, ичаман чой.
Кечга қолиш мумкин эмас, шошилиб кийиниб,
Яна қайтарилар о`тган бир неча ой.
Яна о`ша автобекат,
О`тираман о`зим ёзган қо`шиг`им тинглаб.
Ҳозир 7:15 да келади 5 та қиз шу бекат тараф.
Ҳар кундаги-дагидай бир-бирига пичир-пичир,
Нималардир ҳақида сирлашади.
Биттаси бор орасида унга қараб кулиб қо`йсам,
У ҳам кулиб қо`яди.
Манимча бу қизлар “Боровский”да
Ёки “Ордака”да керак о`қиса.
Улар кетгандан со`нг 10 дақиқа
Ва мана мен ҳам автобус ичида.
Кетмоқдаман манзилим томон,
Тошкент, бунчалар чиройлисан?
Доимо бо`л омон, шу ё`лларга қарайвериб,
То`ймайман ҳеч қачон.
Пасту-баланд бинолар, узун-узун ко`приклар,
Мани манзилимга элтар.
Мана келдим иш жойимга эсон-омон,
Эсон-омон келганимга шукур.
О`зим ётиб, о`зим тураётганимга шукур,
Оёқларим юраётганига шукур.
Ко`зларим ко`раётганига шукур,
Нақадар дунё го`залдир. (х2)
Мана ишхонам ва бошланди иш,
То`г`римда о`тирган қизнинг исми Наргиз.
Қачон қарама унга, у доим асабда,
Нима бо`лган о`зи унга,
Бақириб жавоб беради у ҳаммага?
Манда эса ҳар доимдагидай байрам,
Ҳеч ким қиммат эмас манинг асаб толаларимда.
Ҳеч ким арзимайди бунчалар асабийлашишимга ҳам,
Нима бо`лмоқда тушунолмам.
Энг кераги сог`-омонмисан, қолган ҳаммаси бир тийин,
Сувинг борми, нонинг борми, қолган ҳаммаси бир тийин.
Қора қозонинг қайнаб турса, шунинг о`зи бахт,
Дийдор ко`ришиб туганимизнинг о`зи битта бахт.
Мана иш тамом, токи нарсаларимни йиг`иштириб
Бо`лгунимча ҳеч ким қолмади.
Ахир соат 7:30, ҳали кеч эмас,
Нега одамлар бунчалар шошади?
Эй до`стим, шошма, озгина вақт бор,
Озгина о`зингни бо`ш қо`й.
Шошилиб қайга ҳам борардинг, ахир борар жойимиз бир,
Сандан, мандан қолади фақат яхшилик бил!
О`зим ётиб, о`зим тураётганимга шукур,
Оёқларим юраётганига шукур.
Ко`зларим ко`раётганига шукур,
Нақадар дунё го`залдир. (х2)
Мана қоронг`у ва иш тамом,
Қайтмоқдаман уйга эсон-омон.
Тошкент тунда кундан ҳам го`зал,
Шу шаҳарга қараб, дам олар ко`злар.
Ҳар тарафинг турар чарақлаб,
Мана эрталабки ро`парамдаги бекат.
Шу ердан чамаси 5 дақиқа
Уйимгача юриб бораман пиёда.
Мана уйдаман, бугунги куним тамом,
Агар насиб этса, эртага этади у давом.
Бугунги куним ҳалол о`тгани учун шукур,
Шу қо`шиқни ёзиб битирганим учун шукур.
О`зим ётиб, о`зим тураётганимга шукур,
Оёқларим юраётганига шукур.
Қо`лларим ёзаётганига шукур,
Оллоҳим, о`зингга шукур.
Изоҳлар
0Ҳозирча изоҳ йўқ — биринчи бўлиб фикр билдиринг!