Нилуфар Усмонова - Одамлар

Одамлар, сизга не бо`лди?
Йиг`ласам, лек улар кулди.
Ичимдан меҳр ҳам о`лди,
Одамлар, одамлар.

До`стларим севгимдан айирди,
Қуш эдим, қанотим қайирди.
Рост гапим туҳматга буюрди,
Одамлар, одамлар.

Виждон қани, оқибат қани?
Шунчалик о`згарганми биз, айтинг одамлар?
Ёшлигим мани қайтсайди қани,
Сог`индим, ко`нгли пок, меҳрибон одамлар. (х2)

Ёнимда “сен яхши” дейсиз,
Ортимдан “у ёмон” дейсиз.
Ё`қласам, “танимадим” дейсиз,
Одамлар, одамлар.

Омадинг келса, сен зо`рсан,
Гар синсанг, билгин, ҳеч кимсан.
Ҳаммаси – бу синов, билсанг,
Одамлар, одамлар.

Виждон қани, оқибат қани?
Шунчалик о`згарганми биз, айтинг одамлар?
Ёшлигим мани қайтсайди қани,
Сог`индим, ко`нгли пок, меҳрибон одамлар. (х2+х2)