Зоҳид - Сўраманглар

Тун. Ёлг`излик. Ва бир о`зим.
Юлдузлар қараб со`рар сенга не бо`лди деб о`зи,
Ҳей, сенга о`зи.

Со`раманглар, бугун у кетди мендан со`нгги бор,
Со`раманглар, қайтмаса керак энди хойнаҳой.
Со`раганлар, то`йиб кулиб олинглар устимдан,
Со`раманглар, унутилар балким у ойма-ой.

Сен кетган ё`лга ко`з тикмадим,
Шунда ҳам эшитилар қадам.
Сен кетдинг мени кечиринг дея,
Шунда ҳам қилар экан алам.

Қандай кириб келдинг, билмайман,
Ҳаётимга менинг сездирмай.
Сен о`г`ирлаб кетгандинг юракдан,
Қайтиб келмас бошқа эртакдай.

Қандай сени севдим, билмайман,
Юрагимни бердим, билмайман.
О`зимни о`зим сезмайман,
Ёлг`из маҳал излайман.

О`йламанглар, осон ко`рингани билан осонмас,
О`йламанглар, равон ко`рингани билан равонмас.
Айб изламанглар, ҳамма айб бо`йнимда қолди,
Эслатманглар, сог`инч бо`либ то`килмайман ё`лингга.

Ёмг`ир бо`либ томчилар ёлг`излик томчилари,
Шивир-шивирлаб ёдимга солар сени.
Энди биз бегоналар, сен кетиб, мен дарбадар,
Ҳаёт ё`лларимда адашиб қолдим.

Қандай кириб келдинг, билмайман,
Ҳаётимга менинг сездирмай.
Сен о`г`ирлаб кетгандинг юракдан,
Қайтиб келмас бошқа эртакдай.

Қандай сени севдим, билмайман,
Юрагимни бердим, билмайман.
О`зимни о`зим сезмайман,
Ёлг`из маҳал излайман.

Сенга чиндан ишонган юрак о`лди ёлг`онда,
Ёлг`онларингдан куйиб, аламда ёнмоқда.
Кечалари ко`кларга қараб сани со`райман,
Қайтмаслигингни билиб нега со`райман?

Сен менинг энг катта бойлигимсан бу дунёда,
Хонавайрон бо`лдим, ҳаётим давомида.
Тунга айтдим сирларим – тун ҳам ҳайронда,
Энди хиёнат азоби менга аёнда.

Ҳеч кимга ко`рмайман раво, бу дард бедаво,
Қилар экан адо, қолсанг ёлг`онлар аро.

Қандай кириб келдинг, билмайман,
Ҳаётимга менинг сездирмай.
Сен о`г`ирлаб кетгандинг юракдан,
Қайтиб келмас бошқа эртакдай.

Қандай сени севдим, билмайман,
Юрагимни бердим, билмайман.
О`зимни о`зим сезмайман,
Ёлг`из маҳал излайман.