Шаҳзода - Қайнона

Қани вақти келди, дўстлар ўйнанг энди,
Келин фариштадек нур сочиб келди.
Қани бирдам бўлиб, ҳамма тўйга энди,
Келин фариштадек нур сочиб келди.
Маҳаллада дув-дув гап – келибди совчилар,
Кўчамиздаги гўзални сўраб келибдилар.
Сарпалар йиғилди, синдирилди нон,
Энди файзли уйга келин ярашар.
Қани вақти келди, дўстлар ўйнанг энди,
Келин фариштадек нур сочиб келди.
Қани бирдам бўлиб, ҳамма тўйга энди,
Келин фариштадек…
Қайнона-она, она, бу қиз бизда бир дона,
Бериб бор меҳрини у бўлади парвона.
Оҳ қайнона, она, бу келин ягона,
Ҳеч аямай ўзини у бўлади парвона.
Дув-дув гап тарқалди, бўлди ҳаммага маълум,
Куёв онасининг кўзлари мафтун.
Келин олиб келди файзу-барака,
Маҳалламизда гаплар шунақа.
Қани вақти келди, дўстлар ўйнанг энди,
Келин фариштадек нур сочиб келди.
Қани бирдам бўлиб, ҳамма тўйга энди,
Келин фариштадек…
Қайнона-она, она, бу қиз бизда бир дона,
Бериб бор меҳрини у бўлади парвона.
Оҳ қайнона, она, бу келин ягона,
Ҳеч аямай ўзини у бўлади парвона. (х2)