Шаҳбоз ва Наврўз - Оқ йўл

Билмадим, сани унутиш учун матонатим етармикан,
Юрагим бунга ё`л қо`ярмикан?
Айрилиқ юрагимга то`г`ри санчилди ог`риқли бир тикан,
Юрагинг буларни сезармикан?
Қайдан сенда меҳр, сабрим тугади тобора бора ахир,
Муносабат якун топди охир.
Биласанми, ажралган онимиз қанчалар бо`лганди ог`ир,
Дедим, майли бу тақдир.
Хатоларимни бирма-бир эслаб уларни санаб о`таман,
Биринчиси – севганим.
Ко`зларинг чиройига алданиб, го`заллигингга маст бо`либ,
Юз фоиз ишонганим.
Лекин бу ишончимни поймол қилган, айт, ким?
Нега турасан жим?
Афсусланаман, қайданам сенга бог`ландим
Ва со`нгра алдандим.
Мана сенга ё`л, тилаганим оқ ё`л,
Шу кунгача қанча кутиб, истаганинг.
Мана сенга ё`л, бу ё`лда бахтли бо`л,
Қандай ҳаёт кечирасан, бу хоҳлаганинг.
Лекин эслаб қол, меҳрим этдинг увол,
Қалай бо`лар сен учун излаб топмаганинг.
Севги бо`лди бекор, унда на умид бор
(Унда на умид бор, бор, бор…)
Мана сенга ё`л, тилаганим оқ ё`л,
Шу кунгача қанча кутиб, истаганинг.
Мана сенга ё`л, бу ё`лда бахтли бо`л,
Қандай ҳаёт кечирасан, бу хоҳлаганинг.
Лекин эслаб қол, меҳрим этдинг увол,
Ҳали бо`лар сен учун излаб топмаганинг.
Севги бо`лди бекор, унда на умид бор
(Унда на умид бор, бор, бор…)
Кечагидай ёдимда, ваъдалар берган у кунинг,
Доимо ажралишдан қо`рқишингни айтардинг.
Со`нгги ёзган хатларимга битта ҳам ё`қдир жавоб,
Биласанми, бу вазият қанчалар берган азоб?
Зардаларингнинг сабабини тушунолмадим,
Ёки ажралиш учун сабабни билолмадим.
Не бо`лганда ҳам ажралдик, эмасмиз бирга,
Энди ё`лларимиз ҳам айрилди бир умрга.
Тинглагин со`нгги бора аталган бу со`зларим:
Бо`лгин омон, бо`лди тамом батамом.
Муносабатга қо`йилди нуқта, хайрлашиб оҳиста,
Кетасан хоҳлаганинг томон.
Аниқ ишонаман, бир кун келиб албатта мен унутаман,
О`ша кунни доим кутаман.
Оз бо`лса ҳам сог`инганимни
Ҳеч қачон сенга билдирмайман.
Кун о`тар, лек юрак ҳаловатдан бегона,
Қанча сог`инчлар чекди ёлг`изликда пинҳона.
Сенсиз бо`лган онимдан бери бу дунё г`амхона,
Яна қанча вақтлар азоблар чекаман сарсона?
Қайтар дунё, қайтиб қалбинг азобларга то`лганда,
Ёки юрагинг мени ич-ичидан сог`инганда,
Шунда англарсан, мен учун қанчалар бо`лган ог`ир,
Хотираларинг ко`з олдингдан о`тади бирма-бир.
Мана сенга ё`л, тилаганим оқ ё`л,
Шу кунгача қанча кутиб, истаганинг.
Мана сенга ё`л, бу ё`лда бахтли бо`л,
Қандай ҳаёт кечирасан, бу хоҳлаганинг.
Лекин эслаб қол, меҳрим этдинг увол,
Ҳали бо`лар сен учун излаб топмаганинг.
Севги бо`лди бекор, унда на умид бор
(Унда на умид бор, бор, бор…) (х2)
Юрагим бунга ё`л қо`ярмикан?
Айрилиқ юрагимга то`г`ри санчилди ог`риқли бир тикан,
Юрагинг буларни сезармикан?
Қайдан сенда меҳр, сабрим тугади тобора бора ахир,
Муносабат якун топди охир.
Биласанми, ажралган онимиз қанчалар бо`лганди ог`ир,
Дедим, майли бу тақдир.
Хатоларимни бирма-бир эслаб уларни санаб о`таман,
Биринчиси – севганим.
Ко`зларинг чиройига алданиб, го`заллигингга маст бо`либ,
Юз фоиз ишонганим.
Лекин бу ишончимни поймол қилган, айт, ким?
Нега турасан жим?
Афсусланаман, қайданам сенга бог`ландим
Ва со`нгра алдандим.
Мана сенга ё`л, тилаганим оқ ё`л,
Шу кунгача қанча кутиб, истаганинг.
Мана сенга ё`л, бу ё`лда бахтли бо`л,
Қандай ҳаёт кечирасан, бу хоҳлаганинг.
Лекин эслаб қол, меҳрим этдинг увол,
Қалай бо`лар сен учун излаб топмаганинг.
Севги бо`лди бекор, унда на умид бор
(Унда на умид бор, бор, бор…)
Мана сенга ё`л, тилаганим оқ ё`л,
Шу кунгача қанча кутиб, истаганинг.
Мана сенга ё`л, бу ё`лда бахтли бо`л,
Қандай ҳаёт кечирасан, бу хоҳлаганинг.
Лекин эслаб қол, меҳрим этдинг увол,
Ҳали бо`лар сен учун излаб топмаганинг.
Севги бо`лди бекор, унда на умид бор
(Унда на умид бор, бор, бор…)
Кечагидай ёдимда, ваъдалар берган у кунинг,
Доимо ажралишдан қо`рқишингни айтардинг.
Со`нгги ёзган хатларимга битта ҳам ё`қдир жавоб,
Биласанми, бу вазият қанчалар берган азоб?
Зардаларингнинг сабабини тушунолмадим,
Ёки ажралиш учун сабабни билолмадим.
Не бо`лганда ҳам ажралдик, эмасмиз бирга,
Энди ё`лларимиз ҳам айрилди бир умрга.
Тинглагин со`нгги бора аталган бу со`зларим:
Бо`лгин омон, бо`лди тамом батамом.
Муносабатга қо`йилди нуқта, хайрлашиб оҳиста,
Кетасан хоҳлаганинг томон.
Аниқ ишонаман, бир кун келиб албатта мен унутаман,
О`ша кунни доим кутаман.
Оз бо`лса ҳам сог`инганимни
Ҳеч қачон сенга билдирмайман.
Кун о`тар, лек юрак ҳаловатдан бегона,
Қанча сог`инчлар чекди ёлг`изликда пинҳона.
Сенсиз бо`лган онимдан бери бу дунё г`амхона,
Яна қанча вақтлар азоблар чекаман сарсона?
Қайтар дунё, қайтиб қалбинг азобларга то`лганда,
Ёки юрагинг мени ич-ичидан сог`инганда,
Шунда англарсан, мен учун қанчалар бо`лган ог`ир,
Хотираларинг ко`з олдингдан о`тади бирма-бир.
Мана сенга ё`л, тилаганим оқ ё`л,
Шу кунгача қанча кутиб, истаганинг.
Мана сенга ё`л, бу ё`лда бахтли бо`л,
Қандай ҳаёт кечирасан, бу хоҳлаганинг.
Лекин эслаб қол, меҳрим этдинг увол,
Ҳали бо`лар сен учун излаб топмаганинг.
Севги бо`лди бекор, унда на умид бор
(Унда на умид бор, бор, бор…) (х2)
Изоҳлар
0Ҳозирча изоҳ йўқ — биринчи бўлиб фикр билдиринг!