Шоҳрух (Уммон) - Мени бахтим

Наҳотки, иккимиздан ҳам бир керакли со`з топилмаса,
Наҳотки, бу кераксиз мавзу очилса-ю ёпилмаса.
Наҳотки, бахтим деганим, энди армоним бо`либ қоласан,
Наҳотки, ярим бо`лагим, ко`нглим ярмим бо`либ оласан.

Уч кундан бери уйқу ё`қ, алмаштиради ой қуёшни,
Лекин манга фарқи ё`қ.
Ҳаловат ё`қолган, топилмайди о`зимни қо`йгани жой,
Ҳолим ҳеч ким билмайди, лек юрак со`рар нажот.

О`ша кундан бери қизиқтирмас об-ҳаво,
Қизиқтирмас олам, “тв”даги наво.
Қилолмай тасаввур, хаёлда битта савол:
Шунча йиллар асраган бахтим топдими завол?

О мани бахтим, қаршингдаман со`нгги бор,
Наҳот қолмади вақтим? Со`зларим тингла со`нгги бор.
О мани бахтим, энди бир о`зинг ет орзуларимизга,
Қолмади вақтим, ко`з ёшларингни ко`рсатмагин ҳеч кимга.

Оу, кетавер го`залим, ортингга ҳеч қайрилма,
Майли, бахтли бо`л, мени эса ҳеч о`йлама.
Оу, сен кетавер го`залим, ортингга ҳеч қайрилма,
Севганинг билан бахтли бо`л, ҳеч қачон ундан айрилма.

Энди мани ко`зларим билан оламга қара,
Шунда қанчалик севганим қилоласан фараз.
Оддий ко`чалардан топиб го`зал манзара,
Ҳаётга севган ко`злар билан қара.

Энди мани қувончим билан бошлагин кунинг,
Бахт сабабчи бо`лсин ко`зинг ёшлаган кунинг.
Энди мани қо`нг`ироқларим бузмайди тунинг,
Энди юзингдаги табассум бо`лмайди сунъий.

Энди ҳаётимнинг нури билан ёрит ё`линг,
Қийин бо`лганда орзуларимиз тутсин қо`линг.
Энди мани феълим билан ташвишга бепарво
Бо`либ, ширин хаёлларингда қилавер парвоз.

Энди бо`лсин о`ша ширин тушларинг бари рост,
Бо`л бахтга яқинроқ, майли, мандан нарироқ.
Парвоз эт эшитмай, ёнимда қол десам,
Ман эса пастга, қанотларим қолди санда.

О мани бахтим, қаршингдаман со`нгги бор,
Наҳот қолмади вақтим? Со`зларим тингла со`нгги бор.
О мани бахтим, энди бир о`зинг ет орзуларимизга,
Қолмади вақтим, ко`з ёшларингни ко`рсатмагин ҳеч кимга.

Оу, кетавер го`залим, ортингга ҳеч қайрилма,
Майли, бахтли бо`л, мени эса ҳеч о`йлама.
Оу, сен кетавер го`залим, ортингга ҳеч қайрилма,
Севганинг билан бахтли бо`л, ҳеч қачон ундан айрилма.