Ренат Собиров - Фарзандлар

Ко`з ёшлардан пайдо бо`лди денгизлар,
Юракларни қайг`у ва г`амлар эзар.
Сен у соҳилда, мен эса бунда,
Ҳаёт остин-устун бо`лди бир зумда.

Нигоҳингни сог`инияпман жуда ҳам,
Афсусдаман сенга айтган со`зимдан.
О`ртада сарсондир ширин фарзандлар,
Меҳрга зор бо`лди бег`убор қалблар.

Нега уринмадик иноқ яшашга?
Интилмадик оиламизни сақлашга.
Г`уруримиз ё`л қо`ймади о`шанда
Ушбу кун ҳақида бир оз о`йлашга.

Сен жоним, о`йладинг фақат о`зингни,
Мен эса о`йлабман фақат о`зимни.
Ҳатто сезмабмиз ҳам фарзандларимиз
Ёшли ко`зини.

Сабрсизлигимиз зулматга элтди,
Бахту-шодлик ҳам сизлар билан кетди.
Нимадир етишмаяпти қалбимга,
Ҳаёт мазмунли экан сен билан бирга.

Фарзандларим кулгусини сог`индим,
Гоҳ суратларига қараб овундим.
Жажжи қалблардаги бир дунё меҳр
Наҳот, бизга камлик қилди, сен гапир?

Нега уринмадик иноқ яшашга?
Интилмадик оиламизни сақлашга.
Г`уруримиз ё`л қо`ймади о`шанда
Ушбу кун ҳақида бир оз о`йлашга.

Сен жоним, о`йладинг фақат о`зингни,
Мен эса о`йлабман фақат о`зимни.
Ҳатто сезмабмиз ҳам фарзандларимиз
Ёшли ко`зини.