Машхурбек Юлдашев - Ҳаёт

Бу го`зал ҳаётнинг
Қизиқ дамлари ко`п, дамлари ко`п.
Инсон бошида ҳар хил
Г`амлари ко`п, г`амлари ко`п.

Тангрим, мен танлаган ё`лимдан адаштирма,
Яхшига ёр қил, ёмонга ёндоштирма.
О`зинг гувоҳсан, ёнимда до`стимдан ко`ра
Душманларим ко`п, душманларим ко`п.

Изтироблар бошда ёмг`ир бо`лганда,
Пардек енгил гап ҳам ог`ир бо`лганда.
Мевани дарахтдан узолмас қо`лларим,
Соям о`зимга бегона бо`лганда. (х2)

Атрофимга то`либ кетса ёлг`ончилар,
Синишимни пойлаб юрган пойлоқчилар.
Ошимни еб то`йиб, товог`имга тупуриб,
Уялмасдан дейди: зотимиз фалончилар. (х2)

Бандам дегил ё Раб, ё`лимдан адаштирма,
Яхшига ёр қил, ёмонга ёндоштирма.
О`зинг кечиргил, бо`йнимда савобдан ко`ра
Гуноҳларим ко`п, гуноҳларим ко`п.

Биздан олдин ҳам, ҳозир ҳам, кейин ҳам
Бундай хатоларни ко`ргандир олам.
Беҳуда яшашдан тияйлик о`зни,
Одам бо`либ келдик, бо`лайлик одам.

Тангрим, ҳеч бандани ё`лидан адаштирма,
Яхшига ёр қил, ёмонга ёндоштирма.
О`зинг яратдинг, бу беш кунлик дунё,
Синовлари ко`п, синовлари ко`п.