Шоҳруҳхон - Дажонам

Боқасан жон олиб, юрагимга дард солиб,
Тонаман хайратда, эй қоракўз дилрабо.
Ҳар заридан бериб, ширин сўзингдан эриб,
Ёнаман кулфатда, ҳолим экан бедаво.

Кечаю-кундуз ҳаёлимдан кетмай
Нега мени ҳоли қўймайсан?
Чегараларингдан ортиб ҳеч бўш кемай,
Ҳамон ўзингга бойлайсан.

Омоней, омон-омон куйлар ёқимли,
Ярашади ўзингга ёр эркаланганларинг.
Омоней, омон-омон нозлар ёқимли,
Кўнглимни топар дажонам-эй, хазил-ҳузулинг.

(Омоней, омон омон…
Ярашади ўзингга ёр…
Омоней, омон омон…
Кўнглимни топар дажонам-эй…)

Ўтасан лол қилиб, озорингни кам билиб,
Диққатимни олиб, равон этиб минг аро.
Қалбимга жойланиб, кўзларимда товланиб,
Ҳаётимга эсдинг мисоли бир ел, сабо.

Кечаю-кундуз ҳаёлимдан кетмай
Нега мени ҳоли қўймайсан?
Чегараларингдан ортиб ҳеч бўш кемай,
Ҳамон ўзингга бойлайсан.

Омоней, омон-омон куйлар ёқимли,
Ярашади ўзингга ёр эркаланганларинг.
Омоней, омон-омон нозлар ёқимли,
Кўнглимни топар дажонам-эй, хазил-ҳузулинг. (х2)

(Омоней, омон омон…
Ярашади ўзингга ёр…
Омоней, омон омон…
Кўнглимни топар дажонам-эй…)