Шоҳруз - Юрибман

Ҳей, юрибманда ўзимча бахтли бўлиб,
Гоҳида йиғлаб, гоҳи кулиб.
Юрибман-ку ўзимча бахтга тўлиб,
Бевафолар макридан нари бўлиб. (х2)
Юрагимда қолмади нафратларим, аламларим,
Юрагимда қолмади санга бўлган муҳаббатим.
Ачинмагин кўриб туриб бу ҳолимга, жоним,
Телбаман, телбаман, ман ўзимча бахтлиман.
Осмонлардан ёғди ёмғир дардларимни билмай,
Тўйгунимча ичдим, лекин ўз қадримни билдирмай.
Майли, энди кетаверсин ким хоҳлаган томонга,
Ман ўзимча юрибман, ман ўзимча бахтлиман.
Ҳей, юрибманда ўзимча бахтли бўлиб,
Гоҳида йиғлаб, гоҳи кулиб.
Юрибман-ку ўзимча бахтга тўлиб,
Бевафолар макридан нари бўлиб. (х2)
Шунчаки ҳам кетгани-я яхшимиди бевафони,
Кеча кундуз ўйламасдим, ў хуморман-эй.
Қанчалар ҳам севар эдим ўз-ўзимга сиғолмай,
Ўзгасини танлаб кетди, манинг қадримни билмай.
Энди манга фарқи йўқ кимлар билан юради,
Энди манга фарқи йўқ қайларга у боради.
Бошида қолсин ёримнинг ўша-ўша ваъдалари,
Ман ўзимча юрибман, ман ўзимча бахлиман.
Ҳей, юрибманда ўзимча бахтли бўлиб,
Гоҳида йиғлаб, гоҳи кулиб.
Юрибман-ку ўзимча бахтга тўлиб,
Бевафолар макридан нари бўлиб. (х2+х1)