Шерлар · 62-саҳифа

Ҳечкимга айламасин. Катта жудолик. Майли уни юлида бўлсин. Катта фидолик. Қиёмат келса ҳам. Она кечмасин уз фарзандидан. Кечсин дунё зебув заридан. Кечс

Сенга ошиқман Согинчлар йироқлада ошигим мени Сенга ошиқман севаман сени Қайлардансан билмадим-у жоним Муҳими борсан бу қувончим мени !

Йиғламанг бу дунё шундай яралган, Ҳали ҳеч кимсага қилмаган вафо, Қоши кўзи бўялган сочи таралган, Лек қалби чиройли бўлмаган асло. Йиғламанг ёлғ

Тилимдан отилди бекийим сўзлар, Яралар бойлади хуфтон дилингиз. Барига чидайсиз, қай бахтни кўзлаб?, Менгинага қолди нечун кунингиз?. Алвидо демайсиз, таш

Шу кеча ногаҳон қўрқдим севгидан, Юрак томирларга тошди учуқлар. Омон қолмоқ истаб хижрон жангидан, Қалбни қалқон қилдим, санчилди ўқлар. Ва яна англад

Сен ҳақингда жуда узоқ ўйладим ўйимга етолмай қон бўлар бағрим Севги шахрига мен етолмай қолдим Айт Азизим Нега сени унутдим? Йўлимга гуллар сочдинг ў

Ёлғонларга ишониб кетдингиз Орзуларимни армон этдингиз Муҳаббатим ҳазон қилиб дод Ишонмасангиз нега Севдингиз! Менга ўтмишмас келажак керак деб Кулдирмай,

Жим кетдинг сўзларим тингламай, Беқиёс мехримни англамай. Бир лаҳза ғуруринг ўйламай- Келасан ёнимга келасан... Эгилиб мағрур бу бошларинг, Бир куни қадр

Эриб кетар қалбингиз тоши Оқар кöздан ожизлик ёши Етмас экан инсон бардоши Сиз барибир севиб қоласиз. Юрак қурғур топмайди таскин Кöнглингизга севги қура

Ўнтасини севиб ўнтадан кечдим Сиздан ҳам кечишим қийин бўлмайди Азоб кўрдим бир сиз деб ёндим Бир кунда унитиш қийин бўлмайди Эссиз дедим қайданам сев

Қизим деб чақирса, лаббай деб турсанг Қалбига йўл топиб, кўнглини олсанг Жаннатим онам деб суйсанг суёлсанг Энг бахтли аёл сен, бўласан билсанг Севгилим о

Кимнидур севип Уни ардоқласанг Тунлар уйқудан кечсанг Уни ўйласанг Ҳаётим мазмуни Шу инсон десанг Лекин у билмаса Алам қиларкам Борлиқни унутасан Ўша кўз

Юрагим муштоқдир сўзларингизга Кўзларим муштоқдир йўлларингизга Гуллар тута олмас қўлларингизга Азобдан яралган жавобсиз севгим Саробга айланган жавобси

Севги доим менинг эзиб бу дилим Кўзларим ёшлатиб кетар ногаҳон Гўёки қонга белайди кўнглим Севгим гулларини юлади ҳар он Мени ром айлаган унинг кўзлари