Зоҳид - Тўкиламан

Ҳар кун эрталаб эзиб уйғотар соғинч,
Ёчим ечилмас, гўё боғлаб ташланган боғич.
Эслатаверар сени ҳамма нарса,
Ёлғизлик қилар мени хаста, хаста.

Тўкиламан, тўкиламан майда-майда ёмғирларга,
Қўшиламан, қўшиламан денгизнинг тўлқинларига.
Уриламан, уриламан қирғоқнинг тошларига бориб,
Бўғиламан, бўғиламан.

Юр юрак, кетдик бу ердан,
Халос этай сени ғам-аламдан.
Дам-дам берай сенга ҳам ман,
Юр юрак, сани олиб кетаман ман. (х2)

Сўрама энди менинг ҳолимни,
Сўраганларга айтиб беравермагин аҳволимни.
Ўзи шундоқ ҳам бари сўзсиз аён,
Сочиб юрасан ҳаётимни қилиб достон.

Тўкиламан, тўкиламан майда-майда ёмғирларга ўхшаб,
Қўшиламан, қўшиламан денгизнинг тўлқинларига.
Уриламан, уриламан қирғоқнинг тошларига бориб,
Бўғиламан, бўғиламан.

Юр юрак, кетдик бу ердан,
Халос этай сени ғам-аламдан.
Дам-дам берай сенга ҳам ман,
Юр юрак, сани олиб кетаман ман. (х2)