Zohid - Toʻkilaman

Har kun ertalab ezib uygʻotar sogʻinch,
Yochim yechilmas, goʻyo bogʻlab tashlangan bogʻich.
Eslataverar seni hamma narsa,
Yolgʻizlik qilar meni xasta, xasta.

Toʻkilaman, toʻkilaman mayda-mayda yomgʻirlarga,
Qoʻshilaman, qoʻshilaman dengizning toʻlqinlariga.
Urilaman, urilaman qirgʻoqning toshlariga borib,
Boʻgʻilaman, boʻgʻilaman.

Yur yurak, ketdik bu yerdan,
Xalos etay seni gʻam-alamdan.
Dam-dam beray senga ham man,
Yur yurak, sani olib ketaman man. (x2)

Soʻrama endi mening holimni,
Soʻraganlarga aytib beravermagin ahvolimni.
Oʻzi shundoq ham bari soʻzsiz ayon,
Sochib yurasan hayotimni qilib doston.

Toʻkilaman, toʻkilaman mayda-mayda yomgʻirlarga oʻxshab,
Qoʻshilaman, qoʻshilaman dengizning toʻlqinlariga.
Urilaman, urilaman qirgʻoqning toshlariga borib,
Boʻgʻilaman, boʻgʻilaman.

Yur yurak, ketdik bu yerdan,
Xalos etay seni gʻam-alamdan.
Dam-dam beray senga ham man,
Yur yurak, sani olib ketaman man. (x2)