Комилжон Отаниёзов - Меҳрибоним

Гуноҳли бандаман, вақти такаллумда забоним йўқ,
Сени лутфингга қочтим, сандин ўзга меҳрибоним йўқ. (х2)

Эшитдим, айди Пайғамбар: тазаррулик керак уммат, {х2}
Амалдин, илмдин бебаҳра қолдим, соябоним йўқ. {х2}

Намоз-у рўзани бу йўлда ғафлат бирла ўткардим,
Нечук эмин бўлурман, дил аро ҳаргиз гумоним йўқ. (х2)

Эшитдим фазлидин “Лотақнату мин Раҳматуллоҳ”ни, {х2}
Сани ваъдангга жон берсам, манинг ҳеч армоним йўқ. {х2}

Илоҳо, вақти риҳлат содиқул-қалблар қатори қил,
Бир отинг Ламязалдур, сандин ўзга меҳрибоним йўқ.

Насими қатраи лутфинг нурга еткурди хунсони,
Талабда аввалу-охир санингдек роздоним йўқ.

Агарчи бандаман, воҳидлигингга борман иқрор,
Ҳамани шоҳи сансан, ўзга бир шоҳи жаҳоним йўқ.

Ҳамани киштиға еткур карамдин Мабдайи нуринг, {х2}
Деди Машраб, бу йўлда бундан ортиқ достоним йўқ. {х2}