Ёдгор Мирзажонов - Мажруҳ

Ҳар кун тунда айтилар у не қо`шиқ?
Алласининг дардига дардин қо`шиб.
Юрагида дарду-ҳасрат то`либ тошиб,
Бир муниса аёл йиг`лар унсиз о`ксиб,
Мажруҳ фарзандини баг`рига босиб.

Алла айтиб тунлари, тонггача уланади,
Алласини тинглаб, ко`злар намланади.
Пасту-баланд ё`лларида гоҳ қоқилганда
Нолимайди, гарчи ёмон қийналади.

Ҳеч кимсага айтмайди юрак дардини,
Ҳеч нарсага алишмайди дилбандини.
Майиб-мажруҳ туг`илган деб юз о`гириб,
Гарчи ко`плар ташлаб кетар фарзандини.
Мажруҳ туг`илганлик го`дакнинг айбими?

“Болам” деди, кечди орзу ҳаваслардан,
Кечди бойлик, орзу-ҳавас, олмослардан.
Бошга г`авг`о, таъна тошлар ёг`илди,
Фарзанд қадрин билмаган қадри пастлардан.

Эй муниса аёл, умринг бахтга то`лсин,
О`г`илчанг ҳам униб-о`сиб, йигит бо`лсин.
О`з боласин ташлаб кетган баг`ри тошлар
Машаққатли ҳаётингдан ибрат олсин,
Қандай аёл бо`лиш сирин сендан олсин.

Алла айтиб тунлари, тонггача уланади,
Алласини тинглаб, ко`злар намланади.
Пасту-баланд ё`лларида гоҳ қоқилганда
Нолимайди, гарчи ёмон қийналади.