Сен ишон

Сен ишон, ҳаммаси яҳши булади,
Кайтади юракка орому кувонч.
Ишонгил, кузларинг яна кулади,
Ғам чекма, бу юлда муҳими-ишонч!

Ёмон ҳаёллларни қувиб нарига,
Яҳши уйлар сургин, ишон орзуга.
Қора утмишларни куз ёш-ла ювиб,
Ҳаёллар илкидан олгин озуқа.

Ҳар ненинг вақти бор, келур уша он,
Башарият сенга бушатажак таҳт.
Ишларинг зур булур, сен факат ишон,
Сени тетик ҳолда қарши олсин баҳт.

Соғинч тугайдиган нуқтада висол
Қул тутиб, жимгина узига чорлар.
Бир боққил-тариҳта сон мингта мисол
Ғолиб булган фақат ишончи борлар