Суръат Исломов - Армоним

(Хоҳлар эдим севиш, лекин бунча қийналиш,
Бу туйғулар эди менга буткул нотаниш.)

Атрофимни ўраб олса-да бахт,
Дунёлар-у берса тахт,
Керак эмас менга сенсиз,
Юрагимдаги туйғуларим чексиз.

Сенга бўлган муҳаббатим
Ҳамроҳимдир то абадим,
Бундан ортиқ йўқдур бахтим,
Лекин, жоним, ушалмас орзусан.

Юрагимга номинг азалдан,
Гўёки ўйиб ёзилгандир сенга аталган,
Бор-у йўгим, ҳаётим бағишланган.
Севгим бўлса ҳам чиндан,
Умид қила олмайман сендан,
Мен тубдаман, сен эса юксаклардасан.

Мен сени учратдим, унутдим
Ҳаётдаги орзу-умидим,
Ўзинг армоним,
Ҳаёлим фақат сен ила банд.
Орзуйимда биргамиз абад,
Ширин армоним.

Сендан умид қилишимнинг ўзи
Бўлар тентаклигим сўзи,
Лекин, нетай қалбим кўзи
Сендан ўзгани кўрмас асло.

Йўқ, бўлсин доим кўнглинг тўқ,
Қалбим тешиб ўтса-да ўқ,
Сени безовта қилгим йўқ,
Биларман, жоним ушалмас орзу.

Юрагимга номинг азалдан,
Гўёки ўйиб ёзилгандир сенга аталган,
Бор-у йўгим, ҳаётим бағишланган.
Севгим бўлса ҳам чиндан,
Умид қила олмайман сендан,
Мен тубдаман, сен эса юксаклардасан.

Мен сени учратдим, унутдим
Ҳаётдаги орзу-умидим,
Ўзинг армоним,
Ҳаёлим фақат сен ила банд.
Орзуйимда биргамиз абад,
Ширин армоним.

Самоларда балким бўлармиз бирга,
Жаннат боғларин кезармиз бирга,
Лекин, бу дунёда сени бахтли кўрсам бас,
Мен учун шу бахт демак, бундан ортиқ керакмас.

Мен сени учратдим, унутдим
Ҳаётдаги орзу-умидим,
Ўзинг армоним.
Ҳаёлим фақат сен ила банд,
Орзуйимда биргамиз абад,
Ширин армоним.

Мен сени учратдим, унутдим (унутдим),
Ҳаётдаги орзу-умидим (орзу-умидим),
Ўзинг армоним.
Ҳаёлим фақат сен ила банд,
Орзуйимда биргамиз абад,
Ширин армоним.

Ширин армоним.