Ойбек ва Нигора - Кечир

Кўчаларни кезаман энди сени деб,
Девона қалбим ёнар ўзингни деб.
Эсар шамол ҳам, ёмғирлар томчилар,
Бу томчилар юрагим парчалар.

Парчаланган юрак, ёлғиз қолдим,
Сени аниқ бир умрга йўқотдим.
Энди йўқсан кўз ўнгимда бир умр,
Бахтли қилолмадим, мени кечир.

Кечир, сен мени кечир,
Сен мени кечир,
Ҳаётим ўзганинг қўлида. (х2)

Соябон остида кезар бу икки қалб,
Бир-бирини асраб, бахтини қилиб кам.
Не бўлди, бирдан туриб шамол учирди,
Севги парчалаб, то абад ўчирди.

Кўчирди танадан юракни, энди не бўлар?
Не бўлса бўлар, юраксиз танадир аниқ ўлар.
Бахтимни излаб, уни бахтли қилмасам,
Нега келдим бу ҳаётга уни кечиролмасам?

Кечир, сен мени кечир,
Сен мени кечир,
Ҳаётим ўзганинг қўлида. (х4)