Озодбек Назарбеков - Яна ман

Ким мени деб йиғлади, кимдир кечирди,
Кимнинг дарди менга оғу ичирди.
Кимдир юрагидан-эй буткул ўчирди,
Охир ҳаммасига бир-бир кўндим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман.
Ман, яна ман, севиб қолдим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман.
Ман, яна ман, куюб қолдим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман.
Юракка нимадир ботиб бормоқда,
Аламлар қатма-қат ортиб бормоқда.
Бориб-бориб бағрим қотиб қолмоқда,
Ҳаттоки дунёдан совиб қолдим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман.
Ман, яна ман, севиб қолдим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман.
Ман, яна ман, куюб қолдим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман.
Келиб кўр кўксимда нишлар изи бор,
Тилларим учида тишлар изи бор.
Елкамда иккита қушлар изи бор,
Қуш эдим, қайларга билмай қўндим ман?
Ман, яна ман, севиб қолдим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман.
Ман, яна ман, куюб қолдим ман,
Бир сени ўйласам фақат ёндим ман,
Бир сени куйласам фақат ёндим ман.
Севиб қолдим ман, фақат ёндим ман…