Уммон - Эртагимда

Сен қора кўзим, ширин сўзим,
Ширин сўзларингга ошиқ мана ман ўзим.
Ҳаво-сувдай сен менга керак, ёлғизим.
Тунда нур сочса, агар қуёш,
Унда нурларидан олгин ҳузур.
Агар ёмғир ёғса ердан осмонга,
Унда сен менинг эртагимда бўл.
Агар хоҳласанг булутлардан
Қуриб бераман уй, томига қадаб гул.
Хоҳласанг денгизлар устидан
Юрамиз пиёда, у ёқда.
Менинг эртагимда, ҳа,
Қуёш тунда уйқуга ҳам кетмайди.
Менинг эртагимда, ҳа,
Юлдузларни ҳам қўл билан ушлайди.
Эртагимда, ҳаа-а, ҳаа-а, ҳаа-а… (х2)
(Сен қора кўзим, ширин сўзим,
Ширин сўзларингга ошиқ мана ман ўзим.
Ҳаво-сувдай сен менга керак, ёлғизим.)
Юрсанг изларингдан ўсар гуллар,
Битта дарахтда ҳар хил мевалар.
Фақат сен билан менинг эркам,
Эртагимда бирга бўлгим келар.
Агар хоҳласанг булутлардан
Қуриб бераман уй, томига қадаб гул.
Хоҳласанг денгизлар устидан
Юрамиз пиёда, у ёқда.
Менинг эртагимда, ҳа,
Қуёш тунда уйқуга ҳам кетмайди.
Менинг эртагимда, ҳа,
Юлдузларни ҳам қўл билан ушлайди.
Эртагимда, ҳаа-а, ҳаа-а, ҳаа-а… (х2)
Тунда нур сочса, агар қуёш…
Агар хоҳласанг булутлардан қуриб бераман уй…