Уммон - Бум-бум

Кўзларини сузмасин-эй,
Киприклари бир камон-камон.
Ҳаддиларидан ошмасин-эй,
Шу нозларидан ҳолим ёмон.
Ўзидан ҳа қўймасин-эй,
Назму таронам орзу-армон.
Шакарим маним, арзанда эркам,
Сўзласанг агар рангим сомон.
Кечалари уйқум дайди, оҳ қора кўз,
Бошимга бало, ичимда дардим биларман ўзим.
Парво қилмай, ёнимдан ўтиб, айтмайсан бир сўз,
Бориб ҳолинг сўрагани ҳеч етмайди қурбим.
Бум-бум-бум, бу-бум-бум қани юзимда табассум,
Ичимда буюк хумора чора, ай-ай.
Бум-бум-бум, бу-бум-бум ошиқману маълум,
Ишқида бемор ман бечора ҳай-ай.
Тоғу тош кездим, тоғлардан ошдим,
Севдим-у ўзга сайёралар очдим.
Қалбимда қайнар биқир-биқир,
Ноёб-у ғаройиб муҳаббатим.
Бораман бир вақтига, аҳа,
Ўша кечаги жой маъқул, аҳа.
Келмаслигингни билиб туриб нечун
Кун давомида кутаман, аҳа?
Кечалари уйқум дайди, оҳ қора кўз,
Бошимга бало, ичимда дардим биларман ўзим.
Парво қилмай, ёнимдан ўтиб, айтмайсан бир сўз,
Бориб ҳолинг сўрагани ҳеч етмайди қурбим.
Бум-бум-бум, бу-бум-бум қани юзимда табассум,
Ичимда буюк хумора чора, ай-ай.
Бум-бум-бум, бу-бум-бум ошиқману маълум,
Ишқида бемор ман бечора ҳай-ай. (х2)