Болаларингизга ўқиб беринг: “НОШУД АЙИҚ”
Деққоннинг арава дўғасин ясабЯхшигина пулга сотишин кўриб,(Бу иш чидам, ҳунар этади талаб)Айиқ ҳам бу ишга гўё қўл урибЯшамоқчи бўлди, қаранг, бир замон.
Қасиру қусурга тўлди-ку ўрмон.Қанча дарахтларни қилса-да нобудАйиқвой ношуд –Уддалай олмади деққон ҳунарин.
Маслаҳат олай деб келди у сарп:«Сабаб нимайкин, билмадим, қўшни,Менга дош келолмас ҳар қандай дарахт,Ҳеч бука олмадим дўғага фақат,
Ахир, сири нима, айтгил, бу ишни?»«Сирими? — дер деққон, — Сабр ва чидам,Бу нарса аслида сенда йўқ, ошнам».
Қасиру қусурга тўлди-ку ўрмон.Қанча дарахтларни қилса-да нобудАйиқвой ношуд –Уддалай олмади деққон ҳунарин.
Маслаҳат олай деб келди у сарп:«Сабаб нимайкин, билмадим, қўшни,Менга дош келолмас ҳар қандай дарахт,Ҳеч бука олмадим дўғага фақат,
Ахир, сири нима, айтгил, бу ишни?»«Сирими? — дер деққон, — Сабр ва чидам,Бу нарса аслида сенда йўқ, ошнам».
Изоҳлар
0Ҳозирча изоҳ йўқ — биринчи бўлиб фикр билдиринг!
