Ҳаётий

“Уйланганимда қурилишда ишлар эдим. Биласиз, бунақа жойда
ишлаганлар доим ишдан кейин “чангювди” қилишади. Мен хам қатордан қолмасдим. Аёлим у пайтда фақат бомдод намозини ўқирди. Ўзим
ичсам хам, намозига қаршилигим йўқ эди.Унинг диндан оз-моз ҳабари бўлиб, менгаям онда-сонда гапириб турарди. Шу гапларининг таъсирида “жумавой”га айландим. Аммо жума намозга чиқадиган одамнинг пайшанба куни ичиши дуруст эмаслигини ўзим хис этдим. Шундай қилиб, хар жума куни жума намозига борадиган, унга тайёргарликни эса, пайшанбадаги “чангювди”ни тарк қилишдан бошлар эдим.Кейин-кейин жумадан келибоқ ичиш юзсизликдай туюла
бошлади. Ўзимдан ўзим уялдим. Шундай қилиб, пайшанбанинг ёнига жумаям қўшилди —“чангювди” икки кунга қисқарди. Кейин чоршанба, сешанба, душанбалар хам пайшанбага хамрох бўлишди. Фақат шанба – хафтанинг оҳирида ичишни тарк қилиш бироз қийин бўлди. Бошқа кунларим пайшанбага қўшилиш баробарида ўзим хам ҳотинимга қўшилиб бомдодни ўқий бошладим. Аммо ҳотиним мендан олдинда борарди – у беш вақтга ўтган эди. Биз баҳтли эдик. Аёлимни ардоқлайман, у хам мени хурмат қилади. Аммо, хеч нарсадан камимиз йўқ, деб айтолмайман, бундай дейишга бир камимиз тилимни тишлатади. Турмуш қурганимизга этти йил бўлган эса-да, фарзандимиз йўқ эди. Бормаган дуҳтиримиз қолмади. Хеч бири айб сенда ёки ҳотинингда, дегани йўқ. Бошқа турмуш қурсанглар, иккалангиз хам фарзандли бўлиб кетасизлар, фақат бир-бирингизга тўғри келмаяпсиз, шунақаси хам бўлиб туради, дейишарди. Иккаламиз бир-биримизга қараб мўлтираймиз, аҳир, йиллар ўтган сари у мени, мени уни жондан ортиқ кўриб борардим.Шундай кунларнинг бирида ҳотиним:- Бир нарсани сиз билан маслахат қилмоқчийдим, - деб қолди. Ҳаёлимга дарров қўрқинчли нарса келди.
- Нима экан? – дедим шумшайиб.
- Мен Оллохдан фарзанд сўраб, “Агар фарзанд берсанг, хижобга кираман”, деб ваъда бермоқчиман... Сиз шунга қаршилик қилмайсизми?Ёмон гапни кутиб турганимгами, ҳотинимнинг бу гапидан ҳурсанд бўлиб кетдим. Хатто хижобга киришига розилик бературиб, “Агар фарзанд берса, мен хам ичишни буткул ташлаб, беш вақт намозга ўтаман”, деб юбордим! Ҳуллас, иккимиз шу кеча шартлашдик: агар Ҳудойим бизга фарзанд берса, у хижобга киради, мен ичишни ташлаб, беш вақт намоз ўқийман!Шу ахд билан тонгни оттирдик. Эрталаб бирга бомдодни хам ўқидик. Намоздан кейин ҳотиним: “Бир нарсани ўйладим”, деб қолди.
- Ҳўш?
- Бизнинг Оллохга шарт қўйишга хаққимиз бормикан? Сен бизга фарзанд берсанг, хижобга кираман ёки намоз ўқийман, дейишга хаққимиз бормикан? Тўғриси, бундай шарт қўйганимга уялиб кетяпман. Яҳшиси, мен хижобга кирай, Оллохим менга фарзанд берсин...
Аёлим бу сўзларни кўзда ёш билан айтди. Айтганлари менинг хам миямга тепди. Уялиб бошладим.
- Тўғри айтасан, - дедим, - бизнинг Оллохга шарт қўйишга хаққимиз йўқ. Мен хам шу бугундан ичишни буткул ташлайман-да беш вақт намозга кираман. Мукофотини эса, Ўзидан сўрайман!Оллохга шарт қўйганимдан бир уялган бўлсам, аёлимнинг ақли этган нарсага мен эркакнинг ақли этмаганига икки уялдим. Шу кундан хаёт тарзимиз ўзгарди. Фарзанд кўриш эхтиёжи хам армонга эмас, ишонч ва ҳотиржамлик оғушидаги алланечук ширин бир соғинчга айланиб қолди. Мен ибодатимдан масрур эдим. Шу билан бирга, Оллох тез кунда бизга фарзанд беришига қатъий ишонч хам бор эди.Ўзига беадад шукурлар бўлсинки, ўша кундан бир йил ўтиб, саккиз йил деганда қизлик бўлдик. Шу пайтга қадар фарзанд бермаганигаям шукурлар қилдим.Англадимки, У мендан пок зурриёдлар чиқаришни ҳохлаган, шунинг учун хам харом-ҳариш эб-ичиб юрган махалимда фарзанд бермаган. Ўзига минг-минг шукурлар бўлсин. Қизнинг ортидан эса, ўғил билан хам сийлади...

Мана азизлар..фарзанд куриш максадида. Аллоҳга таваккал килган ва унинг фарзларини бажарган бир оиланинг кандай ютукка эришганининг гувоҳи булдингиз.
Мен ҳам бу вокеани эшитиб узимнинг билиб-билмай килиб куйган ҳатойимни англаб этдим..

Мен бир осий банда.. узим англамаган ҳолда Аллоҳга шарт куйган эканман,яъни уй-жой килсам,машина олсам. курбонлик суяман деб ният эмас,Аллоҳга шарт куйган эканман. Биз осий бандалар аввал Аллоҳга атаганимизни инъом этиб,ҳамма фарзларини бажариб кейингина Аллоҳдан илтижо килиб сурашимиз керак экан.
Билиб-билмай килган гуноҳларимизни ва англамай Аллоҳга куйган шартларимизни парвардигорим узи авф этсин ва магфират айласин...!!!
Аллоҳ ҳаммамизни тугри юлга бошласин.

Ҳулоса сиздан азизларим...