Тоҳир Содиқов - Сен кетган кундан

Кўзим ёшланар соғинчдан,
Ноилож аҳволимдан қийналар қалбим.
Жоним, қандай қиз эдинг олдин,
Қандай сени севардим, йўқотиб ақлим.
Наҳот яшайман энди
Шу тақдирга бериб тан?
Сени кўролмасдан, сен билан бўлмасдан,
Ўтказиб кунларим ёлғиз.
Сен кетган кундан, ўша кундан, ўша тундан,
Сен кетган тундан, ўзгарди ҳаёт бирдан.
Сен хафасан мендан, сен хафасан мендан,
Менинг жонгинам, менинг жонгинам, менинг жонгинам.
Сен учунман, деган сўзлари қани,
Қани соф, тоза севги, унинг ғурури?
Эй қизча, эслатиб уни менга,
Ўртамизда сен турма, мени қийнама.
Ахир биз бахтли эдик,
Кузатиб кеч, кутиб тонг.
Менга яқин инсон, мени севган инсон
Фақат удир, сен ишон.
Сен кетган кундан, ўша кундан, ўша тундан,
Сен кетган тундан, ўзгарди ҳаёт бирдан.
Сен хафасан мендан, сен хафасан мендан,
Менинг жонгинам, менинг жонгинам, менинг жонгинам. (х1+х2)