Достон Убайдуллаэв - Юрагим бўм-бўш

Мени яна бошлар хаёлим,
Ортда қолган севгимизга, ёр.
Қачон ва қаерда адашдим?
Айбим айтиб кетгин сўнгги бор. (х2)

Сени қачон йўқотиб қўйдим?
Ахир сеникиман дегансан.
Эҳ, нега мен бепарво бўлдим?
Олдимдан оққан сув экансан.

Юрагим бўм-бўш,
Хаёлим паришон,
Ҳаётим бемаъно,
Бу дардга йўқ даво. (х2)
Йўқ даво.

Онам ҳолим сўрайди гоҳо,
Дард вужудинг едику, болам.
Билса эди қалбимнинг оҳин,
Яшамоқда қалбимда алам. (х2)

Қани ортга қайтса ўша дам,
Юрагим бўлмасмиди вайрон?
Берилса яна эди бир бор
Ҳаётим тоғирлашга имкон.

Юрагим бўм-бўш,
Хаёлим паришон,
Ҳаётим бемаъно,
Бу дардга йўқ даво. (х2)
Йўқ даво.