Уммон - Керакмас

Севарди қиз уни жондан,
Юрак бағри синди ёрдан.
Кутмаганди, лекин афсус
У кетдию ва келди куз.
Куз келдими албатта келади баҳор,
Фақат қишнинг совуғидан ўтиб ол.
Қиз эса ҳамон ундан умидвор, умидвор.
Қиз унга ишонарди ўзидан кўпроқ,
Мафтун кўзларига дунё кўринар қора-оқ.
У билан ўрганиб бўлган олишга нафас,
Қизга ундан ортиқ ҳеч ким керакмас.
Керакмас, керакмас, керакмас.
Ёғар ёмғир, куз йиғлар,
Бечора қиз энди нетар?
Юрагида унинг исми,
Кўз олдидан кетмас жисми.
Хаёлларини ўғирлаб кетди-ку у,
Ачинмади ёш қизга.
Қиз эса биринчи бор севган эди
Ҳаётида, хаёлида. (хаёлида)
Қиз унга ишонарди ўзидан кўпроқ,
Мафтун кўзларига дунё кўринар қора-оқ.
У билан ўрганиб бўлган олишга нафас,
Қизга ундан ортиқ ҳеч ким керакмас.
Керакмас, керакмас, керакмас.
Билсанг эди қанчалар беҳол,
Кутди сани тунлар бўлиб бедор,
Деразадан йўлларингга бўлиб интизор,
Бир ширин сўзингга этдинг зор.
Куз келдими албатта келади баҳор,
Фақат қишнинг совуғидан ўтиб ол.
Ўтиб ол, ўтиб ол…
(Қиз унга ишонарди…)
Қиз унга ишонарди ўзидан кўпроқ,
Энди кўзларига на қора ҳам оппоқ.
Усиз ҳам ўрганиб бўлди олишга нафас,
Қизга энди бола умуман керакмас.
Керакмас, керакмас, керакмас.