Самандар Ҳамроқулов - Чойимнинг шакари

Бўларим бўлди, жоним,
Фалакка етди оҳим,
Таърифлаб бўлмас ҳолим,
Тингла, қароғим.
У тарафда ўтар умрим,
Керакдан ортар ишқим,
Қўлимдан келмас корим,
Сенсиз ардоғим.
Ҳей, моҳитабоним,
Юракдан кетма имконим,
Кел, жуфтимга айлан,
Тинчимни топай.
Ҳей, жаҳли фармоним,
Бадандаги дармоним,
Кел, тахтимга айлан,
Давримни сурай.
Ҳей йигит, нақдинг қайда?
Куярим кўп бу куйда.
Бўлади пешонада бори,
Бораман, қўяман нуқта.
Хаёлимни жамлолмайман,
Овозимни аямайман,
Оламдан беркитмайман
Севишимни, ёр.
Сен шу куннинг мазмуни,
Чойимнинг шакари,
Тотган таомимнинг ширин таъми.
Билганингдами, бу дунёнинг бори,
Сен билан бирга гўзал, жоним.