Шоҳруҳхон - Армон

Мен кетаман энди, ёрим кўзинг ёшлама,
Энди бошқа қайтмайман, сабабини сўрама.
Кўр экан кўзларим – ёлғонларга дуч келдим,
Армон тўла қалбимда парча-парча юрагим.
Сенда эди бу қалбим,
Армон тўла юрагим.
Сенда эди бу кўнглим мени,
Барбод энди орзуларим.
Энди ўчириб бўлмас, асло кўчириб бўлмас,
Бу қилган гуноҳинг асло кечириб бўлмас.
Зор экан кўзларинг яна мени ёнимга,
Энди сенинг сўзларинг етиб бормас қалбимга.
Сенда эди бу қалбим,
Армон тўла юрагим.
Сенда эди бу кўнглим мени,
Барбод энди орзуларим.
Сенда эди бу қалбим,
Армон тўла юрагим.
Ҳей, сенда эди бу кўнглим мени,
Барбод энди орзуларим.