​​Шавқатсизлик қурбони...

Ўқинг факат йиғламанг
😪😪😪😪😢😢😢😢
​​Шавқатсизлик қурбони.
🍂Аёл фарзанди дунёга келиши учун амалиёт ҳонасига кириб кетди. Бола туғилди. Она хаётдан кўз юмди. Аёлидан айрилиб, фарзанди онасиз қолганидан ота қаттиқ ҳафа бўлди. Чақалоқни ўзи парваришлай олмаслигини билиб ҳоласига берди. Ўзи этти ойдан кейин уйланди.
Янги аёлидан кетма - кет иккита: ўғил - қиз фарзандлар кўрди.
Орадан уч йил ўтиб ҳоласига берган ўғлини бирга яшаш учун олиб келди. Ўгай она ўз болаларига яҳши қарарди. Этим болачага ахамият бермас, рахм қилмас, қўрс, жеркиб, туртиб гапирар, овқат берса ўзига алохида берар, дастурҳонда бирга ўтиришга қўймасди.
Бир куни кечки таомга аёл ўз оиласини мехмонга чақирди. Дастурҳонда турли эгуликлар, ширинликлар бор эди. Болакай нимадир олиш учун қўлини чўзганди. Ўгай онаси кўриб қолиб қўлига урди. Уришиб, қўлига ликопчада озгина гуруч бериб балконга чиқарди.
- Шу эрда ўтириб, э!Қимирлама! Хамма кетгунча овозингни хам чиқарма! Асабимга тегма! Мехмонларим ёнида мени шарманда қилма! - деди.
Болакай ичкарига кирса, ўгай онаси уришидан қўрқиб ўша эрда ўтирди. Уҳлаб қолди.
Мехмонлар кетишди. Аёл ўз фарзандларини ҳоналарига уҳлатиш учун олиб кириб кетди.
Эри кеч бўлганда ишдан келди. Болаларини сўради. Аёл:
- Хаммаси уҳлаб ётишибди, - деди. Аёл уни балконга чиқариб юборганини унутди. Таомланиб бўлган ота уҳлади. Тушида биринчи аёлини кўрди. У:
- Ўғлингиздан ҳабар олинг! - деди. Уйғониб кетиб аёлидан сўради. Аёл:
- Айтдим - ку сизга, уҳлаб ётибди, - деди.
Ишониб яна уйқуга кетди. Аёли яна тушига кириб:
- Ўғлингиздан ҳабар олинг! - деди. Чўчиб уйғонди. Аёлидан яна сўради. Аёлнинг жаҳли чиқиб:
- Уфф, бунча, вохима қилмасангиз?! Айтдим - ку, уҳлаяпти. Жа эркалатиб юборгансиз - да, шу ўғлингизни! - деди.
Киши яна уҳлади. Биринчи аёли яна тушига кирди ва:
- Бўлди. Ўғлим, жигарбандим менинг ёнимга келди, - деди. Сапчиб уйғониб ўғлининг ҳонасига кирди! У йўқ эди. Бошқа ҳоналарга қараб чиқди. У хеч қаэрда йўқ эди. Балкон эшигини очиб қаради. 🍂Не кўз билан кўрсинки, ўғилчаси ғужанак бўлиб ётар, исиниш учун бошини тиззалари орасига олганча, қотиб қолган, жони узилганди. У совуққа бардош бера олмаганди. Ёнида ликопчада озгинаси эйилган гуруч турарди. У энди жабр кўрмайдиган, йиғламайдиган, золимлар йўқ диёрга кетганди.
•┈•┈•❁✿❁•┈•┈•
Ҳулоса :
«Фақатгина одамларга зулм қиладиган ва эр юзида нохақ тажовузкорлик қиладиганларни (айблашга) йўл бордир. Ана ўшаларга аламли азоб бордир».
«Расулуллох соллаллоху алайхи васаллам: «Ким одамларга рахм қилмаса, Аллох унга рахм қилмайди», дедилар».
Мусулмон ота-она ва болалар бир-бирларига рахм-шафқат кўрсатиш орқали Аллох таолонинг рахматига сазовор бўладилар.
Ҳох ўзингиз, ҳох бировнинг фарзанди бўлсин, улар хақида Аллохдан қўрқинг!