Она фарёди

Тор қорнимда тўққиз ой яшаб,
Ва туғулдинг гулдайин яшнаб.
Бугун эса кўзларим ёшлаб,
Оқибатинг шумиди болам?!

Кўзим ёшлаб, юрагим доғлаб.
Хижронларга вужудим боғлаб.
Мехрибонлик уйига жойлаб,
Оқибатинг шумиди болам?!

Ўз-ўзимни сўроқлаб пинхон,
Дейман қайда адашдим, қачон?
Кўзларимда ёш маржон-маржон,
Оқибатинг шумиди болам?!

Бўлсин дебон қувват хамда қут,
Кўкрак тутиб бергандим-ку сут.
Наҳот бари бўлдими унут,
Оқибатинг шумиди болам?!

Алла айтиб бошинг силардим.
Яратгандан баҳтинг тилардим.
Фақат мехринг умид қилардим,
Оқибатинг шумиди болам?!

Отангдан сўнг тул бўлиб қолдим.
Парваришсиз гул бўлиб қолдим.
Ичим ёниб кул бўлиб қолдим,
Оқибатинг шумиди болам?!

Кўзга яқин бўлди деб болам,
Туф-туф дердим, ортингдан хар дам.
Дод, мен учун тор бўлди олам,
Оқибатинг шумиди болам?!

Мехрибонлик уйи-мехрли.
Мен кабилар бунда қадрли.
Дийданг бунча қаттиқ қахрли,
Оқибатинг шумиди болам?!

Майли мени олиб кетмагин,
Мен-ла ўзинг абгор етмагин.
Фақат битта илтимосим бор,
Болажоним, кел рад етмагин.

Бу ер ёзда иссиқ бўларкан,
Кондиционер керак бўларкан.
Пулинг кўп-ку, хамма ҳонага,
Кондиционер қўйсанг бўларкан.

Мен-ку ўрганиб қолдим ҳозир,
Бироқ болам, сен сал бесабр.
Сен хам бир кун, келасан аҳир,
Оқибатинг шу ердир болам.