Яқинда мусулмон бўлган бир яхудий хикоя қилади

«Бир мусулмон инсон билан шерикликда анча йиллар тижорат билан шуғулландик. Ишимиз жуда катталашди. Катта фойдалар қилдик. Вақти келиб, иккимиз ажралишга қарор қилдик. Ўртадаги молимизни хисобладик. Иккимизнинг улушимиз аниқ бўлди. Шундан сўнг мусулмон шеригим менга деди:
— Мана шу мол хам сенга бўлсин.
— Нима учун?
— Биз сен билан шунча йил иш қилдик. Кўп фойдалар қилдик. Бизнинг динимизда «қул хаққи» деган бир гап бор. Бу жиддий масала. Яна бирор жойда сенинг хаққинг менга ўтиб кетган бўлмасин. Мен ғайри муслим бир инсоннинг хақидан қўрқаман. Меники сенга ўтган бўлса, мен розиман.
— «Қул хаққи» нима дегани?
— Мен бу масалани сенга тафсилоти билан тушунтира олмайман. Лекин, нозик масала эканини биламан. Истасанг, бу масалани яҳшилаб тушунтириб берадиган бир домладан сўраймиз.

Бир илм одамининг олдига бордик. «Қул хаққи» тўғрисида маълумотлар олдик. Инсонларнинг молини нохақ эйишликнинг жуда нозик томонларигача англатди.

Мен у эрдан чиқиб тўғри ўз динимнинг, яъни яхудий олимининг олдига бордим. Ундан сўрадим:
— Мухтарам! Мусулмонларда «қул хаққи» деган тушунча бор экан. Мусулмонлар хаётларида бу нарсадан жуда эхтиёт бўлар эканлар. Бизда бу хақда нима дейилган?
— Бизда агар «қул хаққи» деган тушунча бўлганда, хеч бир иш қилолмаган бўлардик.
Бизда хар нарса «халол».
Бир нарса, ҳусусан, мусулмонга тегишли бўлган бир молни агар тортиб ололсанг, бу сенинг учун савоб иш хисобланади....

Қандай разиллик!

Мусулмонлардачи?
Мусулмонларда бир мол, гарчи душманинг қўлида бўлса хам, уни химоя қилишга буюрилган...

Қандай олийжаноблик!

Уйга қайтиб, дархол мусулмон бўлдим.»

Бир ғайри муслимни мусулмон бўлишини истасангиз, уни масжидларга олиб борманг. Маърузалар тинглатманг. Фақат, улар билан тижорат қилар экансиз, дуруст харакат қилинг.
Бировнинг хаққига риоя қилинг.
Гўзал воиз бўлишингиз шарт эмас.
Ислом одоби билан безанинг!
Шунинг ўзи етади!