Сарвар ва Комил - Юрак йиғлар

Томчи-томчи кўз ёшлар, юрак бирга йиғлар,
Сен рад этган бу юрак сенсизликдан йиғлар.
Билсанг эди қанчалар аламларим вужудим эзар.
Яксон бўлган ғурурим четдан менга боқар,
Парчаланган севгим ҳам ёмғирлардек оқар.
Балки айбим – севганим,
Сендан умид кутганим мени яна.
Юрак йиғлар, йиғлар, ёмғирларга айланар,
Деразамдан маъюс оқар биз кутган орзулар.
Юрак йиғлар, йиғлар, яна ёмғирлар ёғар,
Қани эди дардларимни юва олсайди улар.
Юрак йиғлар, юрак йиғлар… (х2)
Юрагим тўхтаб қолгандай бўлди шу он,
Сен-ку мендан кетарсан, мен эса хонавайрон.
Қоламан ортингдан қараб, қалбим яралаб,
Ўзимга ўзим савол бераман йўқдир сабаб.
Наҳотки, севгидан кўрганим мени фақат азоб?
Севги сароб, бўлди хароб, орзулар энди йироқ.
Аянчли фироқ тинмасдан қалбим тиғлар,
Юрагим йиғлар, нега юрак йиғлар, а?
Юрак йиғлар, йиғлар, (нега юрагим йиғлар?)
Ёмғирларга айланар, (ёмғир яна ёғар)
Деразамдан маъюс оқар (қараб оқар)
Биз кутган орзулар. (сўнди мана орзулар)
Юрак йиғлар, йиғлар, (юрак йиғлар)
Яна ёмғирлар ёғар, (яна мана ёғар)
Қани эди дардларимни
Юва олсайди улар. (юрак йиғлар)
Юрак йиғлар, юрак йиғлар… (х2)