Sarvar va Komil - Yurak yigʻlar

Tomchi-tomchi koʻz yoshlar, yurak birga yigʻlar,
Sen rad etgan bu yurak sensizlikdan yigʻlar.
Bilsang edi qanchalar alamlarim vujudim ezar.
Yakson boʻlgan gʻururim chetdan menga boqar,
Parchalangan sevgim ham yomgʻirlardek oqar.
Balki aybim – sevganim,
Sendan umid kutganim meni yana.
Yurak yigʻlar, yigʻlar, yomgʻirlarga aylanar,
Derazamdan maʼyus oqar biz kutgan orzular.
Yurak yigʻlar, yigʻlar, yana yomgʻirlar yogʻar,
Qani edi dardlarimni yuva olsaydi ular.
Yurak yigʻlar, yurak yigʻlar… (x2)
Yuragim toʻxtab qolganday boʻldi shu on,
Sen-ku mendan ketarsan, men esa xonavayron.
Qolaman ortingdan qarab, qalbim yaralab,
Oʻzimga oʻzim savol beraman yoʻqdir sabab.
Nahotki, sevgidan koʻrganim meni faqat azob?
Sevgi sarob, boʻldi xarob, orzular endi yiroq.
Ayanchli firoq tinmasdan qalbim tigʻlar,
Yuragim yigʻlar, nega yurak yigʻlar, a?
Yurak yigʻlar, yigʻlar, (nega yuragim yigʻlar?)
Yomgʻirlarga aylanar, (yomgʻir yana yogʻar)
Derazamdan maʼyus oqar (qarab oqar)
Biz kutgan orzular. (soʻndi mana orzular)
Yurak yigʻlar, yigʻlar, (yurak yigʻlar)
Yana yomgʻirlar yogʻar, (yana mana yogʻar)
Qani edi dardlarimni
Yuva olsaydi ular. (yurak yigʻlar)
Yurak yigʻlar, yurak yigʻlar… (x2)