Юлдуз Усмонова - Учмоқдаман

Учмоқдаман… (х2)
Талпинганим бир умр
Қафассиз ҳаёт эди,
Топмоқлик қанот эди.
Дердим, бу гўзал осмон,
Кошкийди топсам имкон,
Қуш каби учсам эди.
Учмоқдаман… (х3)
Мени чорлар кенг само,
Бағрида йўқдир тузоқ.
Парвоз учун шайман, аммо
Осмон мендан кўп узоқ.
Кўкдек тоза бўлай десам,
Ғунча очиб кулай десам,
Ер ҳам мунча қаттиқ экан.
Орзуимга етгум бир кун,
Осмонлардан изланг мени,
Сўнг манзилдан кўзланг мени.
Учмоқдаман… (х3)
Мени чорлар кенг само,
Бағрида йўқдир тузоқ.
Парвоз учун шайман, аммо…
Мени чорлар кенг само,
Бағрида йўқдир тузоқ.
Парвоз учун шайман, аммо
Осмон мендан кўп узоқ.
Учмоқдаман… (х4)
Осмондаман… Учмоқдаман…
Мени чорлар кенг само,
Бағрида йўқдир тузоқ.
Парвоз учун шайман, аммо
Осмон мендан кўп узоқ.