Сабр...

Уларнинг турмуш қурганига ўн бир йил бўлди. Уларнинг оиласи жуда хам ахил! Лекин оллох уларга фарзанд бермади... Бир куни эр ишдан чиқиб улфатлари билан ичди. Улфатлар унга маст холда жуда кўп гапларни айтдилар.
-Қўй у ҳотинингни, сен хам бизларга ўҳшаб фарзанд ўстиришни ҳоҳлайсанми ўзи?

Бу гаплардан қаттиқ жахли чиққан эр уйига келди. Аёли хам унинг келишини интизорлик билан кутаётган эди. Эр уйига келиши билан умрида бир марта хам қўл кўтармаган аёлига қўл кўтариб, қаттиқ дўппослади. Уйдаги шовқинни эшитган қўшнилар келишди. Аёлнинг ахволини кўрган қўшнилар тез ёрдам чақиришди. Эртаси куни тонгда бўлиб ўтган ишлардан ҳабар топиб эр аёлини кўриш учун шифохонага келди. Аёли маъюс кулимсираб кўзида ёш билан эрига қаради.

- Кеча сиз ишдалигингизда докторга боргандим. Сизга бир янгилик айтиш учун ишдан келишингизни интизорлик билан кутгандим. Кечаги янгилик энди йўқ! Афсус....
Аёл тинмасдан йиғларди...😢😔