Сиздан эмас, Оллоҳдан сўрадим!

Саудиядаги муаллималардан бири хикоя қилади:
- Мактаб (мадраса)лардан бирида ички буфет - магазинни юритар эдим. Муаллималар, ўқувчи қизлар кундалик еб-ичиш, қоғоз-қаламларни шу эрдан ҳарид қилишар эди.
Бир куни одатимга кўра, катта танаффусдан сўнг тўпланган чақа пулларни санаб, дўконга олиш керак бўлган нарсаларни бир қоғозга қайд этиб чиқаётган эдим.
Ёнимда бир фаррош опа атрофни тозалаб юрар эди. Бу аёл бир этак етим болаларини боқиш учун тинмай мехнат қиладиган бечорахол аёл эди.
Ёнимдан ўтар экан, чақа пулларни кўрсатиб кулиб:
- Умму Фалончи, шу бир риёлликлар беш юз риёлликка айланиб қолса! - дедим (Саудияда энг катта пул бирлиги беш юз риёллик пул).
- Аллоху акбар! - деди у.
- Тасаввур қилинг, ўшалар сизга бўлиб қолса! - дедим яна.
- Э Оллох, ўзингнинг фазлинг! - деди.
Мен яна:
- Ҳўп, нима қилган бўлардингиз бу пулларни? - дедим.
У дархол:
- Ўзимга, этимларимга бошпана бўлгулик уй сотиб олардим, ижарада туриш азобидан қутулардим, - деди.
- Эххе, қаёқда! - дедим мен уни бу этиб бўлмас ҳаёлпарастликдан воқеликка тушириш учун. - Қўли узунларнинг хаммасида хам шаҳсий уйлар йўғу... бошқаларга йўл бўлсин...
У менга ишончли, кучли нигохини тикиб:
- Мен Оллохдан сўрадим, сиздан эмас, - деди. - Мен манави этти қават осмонни кўтариб қўйган зотдан сўрадим... !!
Жавоби мени сукутга чўмдирди..
Иш тугаб, дўконни ёпиб уйга қайтдим.
Асрдан сўнг қизчаларимни олиб, онамникига ўтдим.
Онам мен борганда телефон билан машғул, гох у, гох бу аёл билан гаплашар эди.
- Нима гап, ойи? - дедим.
- Фалончи эридан ажрашиб, тул қолган эди. Маблағ тўплаб, уй олиб берайлик деган эдик. Маблағ хам тўпладик, уй хам олдик. Лекин, ундан хам яҳши ҳабар - эри билан ярашиб, уйига қайтибди. Энди пул тўплашга хисса қўшган қариндошлар билан маслахатлашиб ўтирибман. Хамма пул берганлар "Оллох учун, кўнгилдан чиқариб берганмиз, бир мухтожга, яҳши бир жойга сарф этилсин" деб ётишибди. Нима қилсак экан... - деди онам ўйланиб.
Ҳаёлимга ярқ этиб ҳизматчи аёл, унинг айтган сўзлари келди...!
Онамга бўлган воқеани сўзлаб бериб, шароитини тушунтирдим.
Онам қайта телефон қила бошлади. Уларнинг барчасининг фикри шу фаррош аёлга уйни тортиқ қилиш бўпти!

Муаллима хикоясини тугатар экан, шундай дейди:
- Субханаллох... Ўзим иштирок этган бу воқеа мен учун катта дарс бўлган эди. Оллох таолога қаттиқ ишонч, унга чин боғланишнинг жонли намунасига гувох бўлган эдим. Эрталаб ҳаёлпарастлигидан кулганим аёлни кечқурун этаклаб, уйни унинг номига ўтказиш ишларини бажариб юрар эдим...
Ла илаха иллаллох...
Қалбнинг Оллохга чин боғланиши нақадар ажойиб, нақадар шукухли..
Шу билан бирга нақадар қийин... Қалбдан ўзгага бўлган боғланишни олиб ташлагандагина, сабабларга фақат сабаб назари билан қарагандагина хосил бўлади...

Оллох таоло барчамизни қалбни чин боғлайдиганлардан, хақиқий таваккул қиладиганлардан қилсин..