ҲОТИНИНИНГ АЙБИНИ ЯШИРГАН ЭР

ҲОТИНИНИНГ АЙБИНИ ЯШИРГАН ЭР

Абу Хурайрадан (розияллоху анху) ривоят қилинади: Расулуллох (соллаллоху алайхи ва саллам): “Ким бир мусулмоннинг айбини беркитса, Аллох таоло оҳиратда унинг айбини беркитади”, деганлар (Имом Ибн Можа ривояти).

Солихлардан бир киши аёлини талоқ қилмоқчи бўлибди. “Аёлингда қандай айб бор?” – дейишибди. У: “Ақлли киши ўз аёлининг айбини фош қилмас”, дебди. Уни талоқ қилганидан кейин: “Аёлингда қандай айб бор эди?” дейишибди. У: “Энди у менга бегона, бировнинг аёли билан ишим йўқ”, дебди.

Бир солих кишининг рафиқаси хадеб азият бераверадиган аёл экан. Солих киши аёлининг азиятларига сабр қилар, хидоят сўраб дуо қиларкан. Аёлининг азиятларига қилган сабри туфайли, кеч кирганда уйида бир нур тараларкан. Аёли вафот этгач, ўша нур хам йўқолиб қолибди. Қўшнилари:

“Нега уйингиздаги нур йўқолиб қолди?” деб сўрашибди. Шунда у киши: “Нур аёлимнинг яҳшилиги сабабли тараларди”, деб ҳотинининг айбларини беркитибди. Қўшнилари аёлининг каромати туфайли уйда нур таралар экан, деб ўйлашибди…