Бир йигитнинг хасратли хикояси

Шу йилгача онам соғлом эди. Тўғрироғи мен шундай деб ўйлаган эканман. Чунки онам намозларни тик туриб адо қиладиган, рамазон рўзаларини, хатто нафл рўзаларни хам қийналмасдан тутадиган, нафл ибодатларни асло канда қилмайдиган муҳлиса аёл эди. Мен хам намоз ўқийман, рўзаларни тутаман. Мен рамазон ойида ота-онам билан бирга сахарлик қилишни, улар билан бирга ўтириб ифторлик қилишни ўзим учун унчалик мухим санамас эдим. Тўғрисини айтсам, уларнинг ҳизматини қилишга бироз бепарво эдим. Шунинг учун бўлса керак, сахарлик ва ифторликда улар нима эб-ичаётганига хам эътибор қилмаганман. Ўзим эса сахарлик вақти тугашига ўн дақиқа қолганда уйғониб, дастурҳонда нима бор бўлса, шуни эб-ичиб оғиз ёпардим ва бомдодни ўқиб яна уйқуни давом эттираверар эдим.

Ота-онам билан бирга сахарлик қилишимиз учун ҳотинимга “таом тайёрлаб бер” деб айтмаганман. Ҳотинимни аяйманми ёки ундан қўрқаманми билмадим?! Балки ҳотиним рўза тутмагани учун уни тонг сахарлаб уйғотгим келмагандир. Эхтимол ...

Фарзандларим ёки ҳотиним бетоб бўлиб қолса, дархол дўҳтирга чопаман. Лекин онамни бирор марта дўҳтирга олиб борганимни, унинг соғлиги учун тунлари бедор бўлиб қайғурганимни эслолмайман. Онам эса дўҳтирга ўзи бориб кўринар эди. Индамагани учун бўлса керак, яҳши экан деб ҳотиржам юраверибман. Аслида, уч-тўрт йил олдиноқ дўҳтир онамга рўза тутишни тақиқлаган экан. Мусулмон бўла туриб рўза тутмасликни тасаввур қила олмаган онам қийналиб бўлса хам рўза тутаверибди. Дўҳтир онамга парҳезни буюрганини билар эдим. Лекин онамга нима мумкин, нима эса мумкин эмаслигини мен нотовон сўраб хам кўрмабман. Уйга бозорлик қилсам, ўзимга ёқадиган нарсаларни ҳарид қилиб келаверар эдим. Ҳотиним нимани ёқтиришини биламану, лекин онам нималарни ёқтиришини билмайман.

Энди эса онамнинг бетоблиги ғолиб келиб, бу йилдан (2018) бошлаб рўзани тутолмаяпти. Намозларни хам деярли ўтириб ўқиётган экан.

Онам хажга олиб боришимни роса ҳохлар эди. Имконим бўла туриб, буни хам шу кунгача ортга суриб келдим. Хозирги кунга келиб узоқ сафар қилишга тоқат қилолмайдиган бўлиб қолди.

Бу йил хам рўза тутяпман. ...

Энди онамга сахарлик ёки ифторлик қилиб беришимнинг фойдаси йўқ. Энди онам билан бирга сахарлик қиладиган бўлсам, тонг сахар онамни безовта қилган бўламан. Чунки онам рўза тутолмайди.

Афсусдаман, дуо қилинглар, Аллох таоло онамга шифо берсин, онам билан бирга сахарлик ва ифторлик қилай, онамга сахарлик ва ифторлик таомларини ўз қўлларим билан эдириб қўяй, илтимос дуо қилинглар!

Ха, азизлар, эхтимол биз хам мазкур йигит каби бепарволикка йўқ қўяётган бўлишмиз мумкин. Ота-онамизни ғанимат билайлик. Умр ўтиб боряпти, ота-онамиз бизни кутиб туришмайди.