Orzu? Baht! Armon? Xayot!

Orzu?
Balandparvoz gaplar.
Oʻrtamizdagi tuygʻularni orzu deb atay olmayman.
Orzu bu intilish. Orzu bu maqsadlar. Men esa orzuga erishib boʻlganman-da.

Baht!
Xa, shunday nomlagan maʼqul.
Bundan ortiq taʼrif ortiqcha.

Armon?
Istamayman eshitishni xam. Nomi qursin beʼmani laxja.
Lugʻatim mayliyu, tushuncham xam begonadir. Armon – tundsizlik.

Xayot!
Men uchun xayot bu – sen.
Yoʻq, bu maqtov emas, yoqtirmayman asli sohta gaplarni.
Istamayman. “Sensizlik”ning nomi qursin, naqadar hunuk.