Сени ким деб атай... севги хакида шеър

Сени ким деб атай, кимсан мен
учун? Такдир менга берган
мукофотмисан? Хаёт
йулимдаги синовлар учун,
Пешонамга битган
синоатмисан? Кимсан?
Бетокат калбимга ширин
азобсан. Юрагимдан чиккан
фигоним-охим, Телба бир
бандага балки жазосан? Гохи
якинимсан кон-томиримдай,
Ширин жонимдан хам устунсан
гуё. Гохи эса кочдим куриб
ганимдай Хаёлмисан, билмам,
тушми ё руё? Изларинг
ахтариб юрар йулимда,
Жавобсиз саволлар чарчадим,
толдим. Кузларинг кузимда,
сузинг сузимда, Ахийри мен
сени мехримда топдим. Ахир
сен бу менсан, сен менга керак,
Рухим, жоним, танам, юзим,
кузимсан, Питирлаб багримда
гурс урган юрак, Яхшими
ёмонми узинг Мехрибонимсан