Mehrim qumsab zor zor yigʻlaysan

Bir kun kelar oʻtadi yillar.
Davo topar bu kuygan dillar.
Quchar seni sevgisiz qoʻllar.
Mehrim qumsab zor zor yigʻlaysan.

Qadrlamay bu sof tuygʻuni
Ketdin bosib sevgi orzuni.
Olib ketding yuzdan kulguni.
Mehrim qumsab zor zor yigʻlaysan.

Quchoqlaydi birmaqsad uchun.
Huzur qilib bir rohat uchun.
Lek boʻlolmas sevgimdan ustun.
Mehrim qumsab zor zor yigʻlaysan.

Tunlar bedor meni soʻraysan.
Hali uzoq mani oʻylaysan.
Sevgim haqqi meni izlysan.
Mehrim qumsab zor zor yigʻlaysan.

Oʻzga endi oʻpar lekin mehr yoʻq.
Seni oʻpkan u lablarda sehr yoʻq.
Ming bor oʻpsa bir menchalik sevgi yoʻq.
Mehrim qumsab zor zor yigʻlaysan.

Man erkalab silagan bu yuzlaringa.
Kaltak tushib koʻk rang kirsa koʻzlaringa.
Parvo qilmas hatto seni soʻzlaringa.
Mehrim qumsab zor zor yigʻlaysan.

Topolmaysan undan meni mingdan birim.
U bermaydi mendan olgan sevging sirin.
Oʻzga bilan hayoting ham boʻlmas shirin.
Mehrim qumsab zor zor yigʻlaysan...!