Ummon - Ne kerak

Ne kerak, aytgin nega
Begonadaysan menga.
Huddi hech qachon tanimaganday
Beparvosan sen menga. (x2)
Kechagi kun, men uchun
Sen Laylisan, men esa Majnun.
Bugun esa yoningda
Yolgʻizlik suradi hukm.
Mana man, mana san,
Nega koʻzlaring uzilmas koʻzlarimdan?
Kim u ayt, yoningda,
Bunchalar beparvosan uning oldida?
Ne kerak, aytgin nega
Begonadaysan menga.
Huddi hech qachon tanimaganday
Beparvosan sen menga. (x2)
O’ asalim,
San ketib koʻpaydi dardlarim.
Daraxtman, toʻkilar barglarim,
Bunchalar beparvosan uning oldida? (x2)
Ha vaqt oʻtar,
Daqiqalar orqasidan daqiqalar quvar.
Koʻz oldimda oʻsha kunlar, yuragim hanjar tigʻlar,
Nimtalar, qoʻling toʻla tillalar, yeah.
Mani hamma savollarimga javob,
Manga kerakmas ortiqcha isbot.
Manga kerak edi qop-qora koʻzlaring,
Begona boʻldi, qani shirin-shirin soʻzlaring.
Ne kerak, aytgin nega
Begonadaysan menga.
Huddi hech qachon tanimaganday
Beparvosan sen menga. (x2)
Qora koʻzlaringdan, shirin soʻzlaringdan,
Ayirding meni, begona etding, ketding, yey.
Senda bu yurak, aytgin ne kerak?
(Senda bu yurak, aytgin ne kerak)
Ne kerak, aytgin nega
Begonadaysan menga.
Huddi hech qachon tanimaganday
Beparvosan sen menga. (x2)
Nega-nega… nega-nega… (x4)